sobhe-no.ir
223
یکشنبه، ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶
7
معلولان در غربت فراموشی دولتمردان

خانه‌ای روی آب

«درباره رسیدگی به معلولان نیز برای خانواده‌هایی که دو معلول دارند خانه ساخته شد و برای خانواده‌هایی که تک‌معلول دارند نیز خانه‌هایی در حال ساخت است.» این جملاتی است که آقای حسن روحانی، رییس‌جمهور وقت در مناظره روز جمعه در جمع 5 کاندیدای نامزد ریاست جمهوری بیان کرد. این در حالی است که آقای علی ربیعی، وزیر کار و رفاه اجتماعی روز دوم اردیبهشت ماه در این زمینه گفت: «از سال 94 طرح خانه‌دار شدن خانواده‌های دارای دو معلول به بالا در حال اجراست. به گونه‌ای که تا پایان سال 96 تمام این خانواده‌ها باید صاحب خانه شوند.» این نشان می‌دهد حداقل باید تا پایان سال 96 صبر کرد تا خانواده‌های دو معلول به بالا صاحب خانه شوند نه اینکه اکنون صاحب خانه شده‌اند و نوبت به خانواده‌های تک‌معلول رسیده. به همین دلیل صحبت‌های آقای رییس‌جمهور با واکنش‌های منفی از سوی خانواده معلولان به‌ویژه خانواده‌هایی که دو معلول و بیشتر داشتند روبه‌رو شد. به طوری که خانواده‌ای با هشت معلول نامه‌ای گلایه‌آمیز خطاب به وزیر کار نوشت و در رسانه‌های مختلف دست به دست منتشر شد. آنطور که به نظر می‌رسد خانواده‌های دو معلول به بالای بسیاری هستند که هنوز طعم خانه‌دار شدن را نچشیده‌اند. به همین منظور با مشاور شهردار تهران در امور توان‌یابان و همچنین دو خانواده‌ای که دارای دو فرزند معلول هستند به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه می‌خوانید.

هزینه‌های متغیر

صبح نو

معلولان در غربت فراموشی دولتمردان

خانه‌ای روی آب

«درباره رسیدگی به معلولان نیز برای خانواده‌هایی که دو معلول دارند خانه ساخته شد و برای خانواده‌هایی که تک‌معلول دارند نیز خانه‌هایی در حال ساخت است.» این جملاتی است که آقای حسن روحانی، رییس‌جمهور وقت در مناظره روز جمعه در جمع 5 کاندیدای نامزد ریاست جمهوری بیان کرد. این در حالی است که آقای علی ربیعی، وزیر کار و رفاه اجتماعی روز دوم اردیبهشت ماه در این زمینه گفت: «از سال 94 طرح خانه‌دار شدن خانواده‌های دارای دو معلول به بالا در حال اجراست. به گونه‌ای که تا پایان سال 96 تمام این خانواده‌ها باید صاحب خانه شوند.» این نشان می‌دهد حداقل باید تا پایان سال 96 صبر کرد تا خانواده‌های دو معلول به بالا صاحب خانه شوند نه اینکه اکنون صاحب خانه شده‌اند و نوبت به خانواده‌های تک‌معلول رسیده. به همین دلیل صحبت‌های آقای رییس‌جمهور با واکنش‌های منفی از سوی خانواده معلولان به‌ویژه خانواده‌هایی که دو معلول و بیشتر داشتند روبه‌رو شد. به طوری که خانواده‌ای با هشت معلول نامه‌ای گلایه‌آمیز خطاب به وزیر کار نوشت و در رسانه‌های مختلف دست به دست منتشر شد. آنطور که به نظر می‌رسد خانواده‌های دو معلول به بالای بسیاری هستند که هنوز طعم خانه‌دار شدن را نچشیده‌اند. به همین منظور با مشاور شهردار تهران در امور توان‌یابان و همچنین دو خانواده‌ای که دارای دو فرزند معلول هستند به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه می‌خوانید.

نوشتن نامه خانواده‌ای با هشت معلول واکنش‌های زیادی را به همراه داشت. به طوری که بسیاری از خانواده‌های چند معلولی را نیز برآن داشت تا نسبت به صحبت‌های آقای رییس‌جمهور مبنی بر خانه‌دار شدن‌شان عکس‌العمل نشان دهند. آقای علی‌اصغر عین‌القضات، مشاور شهردار تهران در امور توان‌یابان به «صبح نو» گفت: «دولت کارهایی در این زمینه انجام داده؛ منتها هنوز آماری درباره اینکه به چه تعداد از این دست خانواده‌ها خانه تعلق گرفته منتشر نکرده است. به‌عنوان مثال تا امروز در خود تهران و حاشیه‌هایش چه تعداد از خانواده‌های چند معلولی از مستأجری رها شده‌اند؟» او با اشاره به نامه خانواده هشت معلولی گفت: «یکی از این خانواده‌ها که به‌دلیل نوشتن نامه شناخته‌تر شدند خانواده هشت معلولی بود که در حال حاضر مستأجر هستند و از داشتن پدر محروم و تنها یک مادر بیمار از آنها نگهداری می‌کند. این هشت معلول نه تنها خانه‌ای نگرفته‌اند بلکه مورد بی‌مهری هم قرار گرفته‌اند.» به گفته عین‌القضات ممکن است به برخی از خانواده‌های دومعلولی به بالا در برخی از استان‌ها منازلی داده باشند و ان‌شاالله که منزل داده‌اند و همه معلولان خدا کند که صاحب خانه شوند؛ اما این ادعا، کذب است و آن اندازه‌ای که آقای روحانی در مناظره روز جمعه گفت به خانواده‌های دو معلولی خانه داده‌اند صحت ندارد. مشاور شهردار تهران در امور توان یابان با تاکید به این موضوع که در حال حاضر خانواده‌های دو معلول به بالای بسیاری هستند که هنوز مستاجرند گفت: «در حالی که خانواده‌های دومعلولی بسیاری هستند که هنوز طعم خانه‌دار شدن را نچشیده‌اند چطور دولت به دنبال ساخت خانه برای خانواده‌های تک معلولی است؟ اگر هم بخواهند خانه‌ای بدهند از خانه‌های مسکن مهر آن هم مسکن‌هایی که کسی طالب آنها نیست خواهد بود. متاسفانه کسی خانه‌ای که برای معلولان مناسب باشد نمی‌سازد. با این وجود من به شخصه خانواده دو معلولی به بالا را نمی‌شناسم که هنوز خانه‌ای دریافت کرده باشد.»
خانه به معلول‌های جسمی می‌دهند؛ اما ناشنوا را جزو معلول‌های جسمی نمی‌دانند!
آقای ایرانشاهی پدر دو معلول به‌ نام‌های مرضیه 27 ساله و حمیدرضا 25 ساله است که هر دو از نعمت شنوایی محروم هستند. خانه‌شان در قرچک ورامین قرار دارد. بازنشسته ناجا و صاحب 5 فرزند است. او از تلاش‌هایی می‌گوید که برای خانه دار شدن فرزندانش به خرج داده؛ اما راه به جایی نبرده و به «صبح نو» گفت: «از زمانی که گفتند به خانواده‌های دو معلول به بالاخانه تعلق می‌گیرد پیگیر آن بودم و به بهزیستی قرچک ورامین رفتم، اما مسوولان آنجا به من گفتند که این خانه‌ها به خانواده‌هایی تعلق می‌گیرد که دارای معلولیت جسمی هستند. من در پاسخ گفتم وقتی دولت اعلام کرده به خانواده‌هایی که دارای دو معلول هستند خانه تعلق می‌گیرد دیگر چه فرقی می‌کند نوع معلولیت چه باشد؟ آن وقت چرا باید معلولیت شنوایی جزو معلولیت‌های جسمی قرار نگیرد؟ با این وجود به من گفتند فعلاً در حال حاضر خانه‌ای وجود ندارد!» او در ادامه گفت: «آن طور که شنیده‌ام گویا قرار بود جایی را دولت به خانواده‌های دو معلول به بالا بدهد؛ اما چون هنوز بودجه‌ای پرداخت نشده؛ در حال حاضر چنین جایی وجود ندارد. حتی گفتند یک‌سری خانه هم در ورامین بوده که به برخی خانواده‌ها داده‌اند و دیگر تمام شده است. با این حال من کسی را سراغ ندارم به آنها خانه داده باشند ولی می‌گویند به کسانی داده‌اند که نظر خودشان بوده؛ اما من نمی‌شناسم.‌» آقای ایرانشاهی ضمن ناامیدی از گرفتن خانه گفت: «با این شرایط فکر نکنم خانه‌ای به ما بدهند و فعلاً در این فکر هستم به بهزیستی تهران بیایم شاید در آنجا بتوانم کاری برای فرزندانم بکنم.» پدر این دو معلول تمام تلاش خود را برای اشتغال فرزندانش هم به خرج داده اما باز هم راه به جایی نبرده است: «من به‌جز تلاش برای خانه‌دار شدن فرزندانم بارها برای اشتغال آنها نیز تلاش کرده‌ام. حتی نامه‌ای مستقیماً برای آقای روحانی نوشتم. در آن زمان از استانداری با من تماس گرفتند وقتی به آنجا رفتم گفتند آن زمان زنگ زدیم دیگر دیر آمدی! متاسفانه تاکنون به نتیجه‌ای که بتوانم یا فرزندانم را خانه دار کنم یا شاغل نرسیده‌ام.»
تلاش کرده‌ام؛ به نتیجه نرسیدم
خانم سیفی نیز صاحب دو فرزند معلول به نام‌های ساره 31 ساله و محمد 25 است. با شغل دبیری خرج اجاره خانه و معاش خانواده‌اش را تأمین می‌کند و به‌دلیل مشکلات معلولیت فرزند پسرش مجبور شده از قزوین به تهران بیاید تا بتواند راحت‌تر به بیمارستان‌ها دسترسی داشته باشد. او به «صبح نو» می‌گوید: «با وجود آنکه فرزندانم درس خوانده هستند اما هر دو بیکارند و نتوانستیم برای آنها شغلی دست و پا کنیم. من هم تمام هم و غمم این دو فرزندم است،  اما با حقوق دبیری زندگی سخت می‌چرخد. هم اجاره‌خانه بدهی و هم از دو فرزند معلول نگهداری کنی.» او درباره خانه‌ای که وعده‌اش را داده‌اند گفت: «وقتی شنیدم به خانواده‌های دو معلولی خانه می‌دهند برای درخواست رفتم اما تا کنون به نتیجه‌ای نرسیده‌ام.» خانم سیفی در پاسخ به این سؤال که کسی را می‌شناسد از این طریق صاحب خانه شده باشد گفت: «من به‌دلیل درگیری‌هایی که دارم با افراد کمی در ارتباطم و تا به حال نشنیدم کسی از خانواده‌هایی که دارای دو معلول به بالا هستند خانه‌دار شده باشند. بیشتر دغدغه من برای فرزندانم کار آنهاست. شاید اگر شغلی داشته باشند بتوانند از پس زندگی‌شان بربیایند؛ اما با چنین شرایطی واقعاً دشوار است.»

نامه‌ خانواده هشت معلولی به وزیر کار  

صحبت‌های رییس‌جمهور وقت در زمینه خانه‌دار شدن خانواده‌های دو معلول به بالا موجب شد تا یک خانواده هشت معلولی واکنش نشان دهد که در ادامه می‌توانید متن این نامه را بخوانید.
معلولان دردمند و مسوولان خالی‌بند!!
آقای وزیرکار، خانواده ما باداشتن 8 معلول درکنارگوش دولتتان درهمین تهران، نه از حمایت شما برخوردار بود و نه از عنایاتتان بهره مندشد. ما دردولت شما نه به تدبیرتان دل بستیم و نه به امیدتان امیدواریم و نه از مهرتان نصیبی بردیم و نه کلیدتان توان گشودن قفل مشکلات زندگی مارا داشت.
آقای وزیرکار!
شما حتی تقاضای مساعدت و ملاقات ما را نادیده گرفتید و روز جهانی معلولان در وزارت بیکاری و بی‌خاصیتتان، وقتی بااصرار زیاد درخواست دادن نامه به ملازمین شما را داشتم، محافظ شما آنچنان مرا پرت کردند که با ویلچر نقش بر زمین شدم!
آقای وزیر کار!
 ما که از داشتن پدر محرومیم بدون شغل، باوجود 8 معلول جسمی حرکتی درمنزل استیجاری زندگی می‌کنیم، بعد چگونه شما اعلام می‌کنید دولت ما تمام خانواده‌های دومعلول به بالا را خانه‌دارکرده است؟!
از خدا بترسید و برای 4 روز حکومت بیشتر، به دروغ و درفش متوسل نشوید. بعد از ناامیدی از شما و دولت ناامیدکننده و بی‌تدبیرتان، فقط شکایت به خدای رحمان و رحیم بردیم که دستمان را به کرم بگیرد و آبرویمان را حفظ کند. اما همین مرد بزرگی (‌دکترقالیباف) را که امروز برای حفظ قدرتتان اورا ناکارآمد می‌خوانید، به معلولان عزت داد و علی‌وار و بی‌منت و شعار، بی‌بوق و تبلیغ، هرهفته به دیدارشان رفت وگره‌ای از مشکلاتشان راگشود.
آقای وزیرکار!
همین آقای دکتر قالیباف درکمال ناباوری، روزی غیرمنتظره به سراغمان آمد و با ایجاد یک شغل مناسب تولیدی، گره کور وکهنه زندگی‌مان را گشود و حتی بعد از بیماری مادرمان برای ما پرستاری استخدام کرد تا زحمت ایشان کمتر شود و به لبان خشکیده مادر بیمار و سالخورده‌مان لبخند آورد و به زندگیمان رونق بخشید و بذر امید را در دلمان زنده کرد. خداوند دستش را به لطف خود بگیرد و قالیباف و مردان عمل را بر خالیبافان سخن درپیشگاه خدا و مردم، عزت دهد.
امضا: خانواده علی غنی - برادران: جلیل، رضا، جمال، کمال، مسعود، الیاس، جهانگیر و ایمان .
همه معلول جسمی حرکتی - تهران

captcha
شماره‌های پیشین