sobhe-no.ir
1462
چهارشنبه، ۱۲ مرداد ۱۴۰۱
16

صبح نو

حرف روز

شیخ حسین انصاریان

 در آیه مباهله می‌خوانیم که به نصارای نجران بگو: «فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ»؛ یک عالم و مفسر غیرشیعه در ذیل این آیه ننوشته که پیغمبر(ص) غیر از حسن، حسین، فاطمه و علی، کسی دیگر را در میدان مباهله آورده باشد. در تعبیر دیگری داریم که به نصارای نجران بگو ما همه جا‌ن‌مان را می‌آوریم، پس امیرالمومنین(ع) همان پیغمبر است که از یک نور و روح واحدند: «إالّا أنَّه لانَبّیَ بّعدی». وقتی پیغمبر سراج منیر است، جانش هم سراج منیر است. امامت امام‌مجتبی(ع) در 10سال دوران حیات‌شان در عالم ظاهر بود، در این 10ساله از امام‌حسین(ع) یک روایت، پیشنهاد و رأی نقل نشده چراکه می‌فرمود: امام واجب الأطاعه من حضرت مجتبی (ع) است. فعلا خورشید هدایت در این عالم اوست. امام مجتبی(ع) وقتی می‌خواستند از دنیا بروند تمام ودایع امامت و ولایت را ـ که ما نمی‌دانیم چیست ـ در یک لحظه به امام‌حسین(ع) انتقال داد. اینچنین خورشید هدایت و امامت امام‌حسین‌(ع) آغاز شد. پیامبراکرم(ص) در حدیثی فرمود: «حُسَیْنٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَیْنٍ؛ من از حسینم و حسین از من است» یعنی از یک روح و از یک نورند. پس اگر پیامبر(ص) خورشید است، امیرالمومنین(ع)، امام‌حسن(ع) و امام‌حسین(ع) خورشید هستند.

captcha
شماره‌های پیشین