sobhe-no.ir
1462
چهارشنبه، ۱۲ مرداد ۱۴۰۱
10
نگاه

عدو شود سبب خیر!

مرضیه کیان خبرنگار فرهنگی

«صبح نو» از هیأت‌های مذهبی در فضای مجازی گزارش می‌دهد

روایت مجازی محرم

با تمام خستگی که کرونای ناجوانمرد به جان‌مان نشاند و قطره‌های آخر انرژی‌مان را گرفت، به وقت محرم که شد رمق تازه‌ای خزید به رگ‌های‌مان. انگار دوباره جان گرفتیم، انگار باز هم امیدوار شدیم به ادامه دادن حیات؛ وسط این همه اخبار ناامیدکننده. ما شیعه‌های خوگرفته با حسین(ع) و یارانش از کودکی تا هرجا که عمرمان به دنیا باشد، با محرم شور می‌گیریم؛ از همان پیراهن مشکی عزایش گرفته تا دود غلیظ اسفند میان دسته‌ها و اشک روضه‌ها و سینه‌زنی‌هایش، اصلا درون همان غصه خوردن خار مغیلانی که به پای برهنه رقیه‌خاتون سه‌ساله هم می‌رود، بهجت نهفته است. اگرچه بنا به احتیاط در شرایط کرونایی، رفتن به هیأت‌‌ها با ملاحظه همراه است اما هیأت‌‌های آنلاین راه را هموار کرده‌اند.

صبح نو

نگاه

عدو شود سبب خیر!

مرضیه کیان خبرنگار فرهنگی

 در چند سال اخیر که موج اول و دوم و سوم و باقی موج‌های کرونا در رفت‌وآمد بودند و به محض فروکش کردن میزان ابتلا و تعداد فوتی‌ها، مجدد شیوع بیماری اوج می‌گیرد و معلوم هم نیست تا کجا پیش می‌رود و تا چه زمانی مهمان زمینی‌هاست، عجالتا همه‌جوره چم‌وخم زندگی در شرایط کرونایی را فراگرفتیم. در این میان بچه‌هیأت‌ی‌ها و امام‌حسینی‌ها هم سبک مخصوص این دوران را پیش گرفتند. از سال اول شیوع پاندمی کرونا؛ یعنی از محرم1442 که برگزاری هیأت‌‌ها در فضای سربسته ممنوع شد، دلدادگان اباعبدالله الحسین(ع) صحنه‌های زیبایی را از عزاداری خلق کردند. خب مگر می‌شد وقتی بعد از تیرباران کرونا و تمام سویه‌هایش که روزانه خیلی از عزیزان‌مان را به کام مرگ می‌کشاند، جان سالم به در می‌بردیم و توفیق نصیب‌مان می‌شد تا به ماه محرم‌الحرام برسیم و رخت عزای حسین(ع) را به تن کنیم، تپش قلب‌مان بالا نرود و دست روی دست بگذاریم؟ برای مایی که در این شرایط اسفبار گم شده‌ایم و چاره‌ای نداریم جز اینکه خلوتی پیدا کنیم و رد اشک‌مان را تا نیمه پشت همین ماسک‌های نفس‌گیر پنهان کنیم و سینه سبک کنیم تا پیدا شویم، در میانه کرونا مأمنی می سازیم تا مجالس روضه و عزاداری‌ها را برپا کنیم.
 

captcha
شماره‌های پیشین