sobhe-no.ir
1453
شنبه، ۰۱ مرداد ۱۴۰۱
14
«صبح نو» انیمیشن «بالرین» را بررسی می‌کند

هدف، وسیله را توجیه نمی‌کند

سمانه استاد / «بالرین» داستان رسیدن به رویاهاست. داستان رسیدن به آن چیزی که در سر داریم اما نه به هر قیمتی

موسیقی

پروتکل‌های بهداشتی، علت لغو یک کنسرت

به میزبانی خانه کتاب و ادبیات ایران:

«ننگ‌سالی» رونمایی شد

صبح نو

«صبح نو» انیمیشن «بالرین» را بررسی می‌کند

هدف، وسیله را توجیه نمی‌کند

سمانه استاد / «بالرین» داستان رسیدن به رویاهاست. داستان رسیدن به آن چیزی که در سر داریم اما نه به هر قیمتی

«بالرین» (Ballerina)   انیمیشنی سینمایی در ژانر ماجرایی، خانوادگی و موزیکال است که در سال۲۰۱۶ ازسوی استودیوی Quad Productions ساخته شده است. این انیمیشن ازسوی Eric Summer و Éric  Warin کارگردانی شده و Carol Noble به همراه Eric Summer وظیفه نویسندگی آن را برعهده داشته‌اند. در ادامه به معرفی این انیمیشن می‌پردازیم.
داستان انیمیشن در سال1879 اتفاق می‌افتد و درباره دختری یتیم به نام فیلیسی است که در نوانخانه زندگی می‌کند. او آرزو دارد که  بالرین شود و دلش می‌خواهد به پاریس برود. فیلیسی و ویکتور (یکی از دوستانش در یتیم‌خانه) نقشه فرار از یتیم‌خانه را می‌کشند. آن‌ها از آنجا فرار می‌کنند و به پاریس می‌روند. ویکتور برای اینکه مخترع خوبی شود برای شروع در کارگاهی خود را مشغول به تمیزکاری می‌کند ولی فیلیسی که برای رسیدن به آرزویش دست به هر کاری می‌زند، خود را جای دانش‌آموزی که قرار بود به‌تازگی در مدرسه بالرین تحصیل کند، می‌گذارد. فیلیسی در این مدت مربی بالرین پیدا می‌کند و پیش او رقص باله را یاد می‌گیرد. در همین حین مربی مدرسه متوجه دروغ فیلیسی می‌شود ولی پس از مدتی از او حمایت می‌کند و همین حمایت باعث پیشرفت فیلیسی و انتخاب شدنش برای شرکت در مسابقه می‌شود و...
  
داستان رسیدن به رویاها
 «بالرین» داستان رسیدن به رویاهاست. داستان رسیدن به آن چیزی که در سر داریم اما نه به هر قیمتی. در ظاهر انیمیشن جذاب و تاثیرگذار است اما در لایه‌های زیرینش آموزه‌هایی را به همراه دارد که برای دختران و پسران نوجوان بی‌شک مفید نخواهد بود، نه‌تنها برای آن‌ها که برای جامعه نیز مفید نیست. هدف هیچ‌گاه نباید وسیله را توجیه کند اما در این فیلم این اتفاق می‌افتد و حتی پس از آن هیچ پشیمانی‌ای نیز در کار نیست.
فیلیسی حق کامیل را می‌دزدد، به‌جای او در کلاس باله حضور می‌یابد و جای او را می‌گیرد، جای کسی را که به‌واسطه خواسته مادرش می‌خواهد بالرین شود اما درهرحال برای این کار تلاش نیز کرده است. فیلم تا آخر قصه اشاره‌ای به پشیمانی یا اشتباه بودن این امر نمی‌کند. به این دلیل که کامیل و مادرش بسیار بدجنس توصیف شده‌اند و خود فیلیسی نیز بسیار زحمت می‌کشد، ممکن است مخاطب این حق را فیلیسی بدهد که جای کامیل را بگیرد؛ زیرا حقش است و استعداد بیشتری دارد اما همین موضوع نشان می‌دهد که نباید هدف ما هر چقدر هم برای‌مان مهم باشد و برایش تلاش می‌کنیم، وسیله رسیدن به آن را توجیه کند. نباید فقط به این دلیل که یک نفر استعداد کاری را دارد و حقش است، جای دیگری را در آن استعداد بدزدد و درنهایت به یک عذرخواهی ساده اما نه از ته دل بسنده کند.
نکته مهم دیگری که باید در دیدن این انیمیشن به آن توجه کرد، بحث قرارهای عاشقانه دخترها و پسرهای نوجوان است. در این انیمیشن نیز داستان عاشقانه بین فیلیسی و دو نفر از نوجوانان همسن خودش شکل می‌گیرد تاحدی‌که یکی از این قرارهای عاشقانه باعث می‌شود او به آزمون اصلی باله‌اش نرسد و در آن خراب کند. باید دانست که این دست قرارها نه برای رده سنی این بچه‌های دوازده، سیزده‌ساله است و نه برای فرهنگی از جنس فرهنگ ما مناسب است.
«بالرین» انیمیشنی در تمجید و تقدیر از وفادارماندن به رویاها و دست نکشیدن از آن‌هاست اما باید دانست که نباید برای رسیدن به این اهداف هر کاری انجام داد. در پایان این داستان کامیل اعتراف می‌کند که فیلیسی لیاقت و استعداد بیشتری در بالرین شدن دارد اما باید دانست که حتی همین اعتراف هم این حق را به فیلیسی نمی‌دهد که جای او را در کلاس باله بدزدد، چیزی که به‌راحتی از آن در این انیمیشن چشم‌پوشی می‌شود. آرزوها زمانی ارزشمند هستند که از راه درست به آن‌ها برسیم وگرنه با خوردن حق این و آن و دزدیدن جای دیگری رسیدن به آرزوها کار سختی نیست و البته ارزشمند هم نخواهد بود.

captcha
شماره‌های پیشین