sobhe-no.ir
1430
شنبه، ۲۸ خرداد ۱۴۰۱
9
همه‌ اظهارنظرهای عجیب «خیابانی» در هفته‌ای که گذشت

بازی دوستانه تیم‌ملی با سرخابی‌ها

متاورس و هرچه که هست

جهان موازی صفرویک

به‌بهانه حضور علی‌نژاد در همایش کمیته یهودیان آمریکا و تناقض‌های آزاردهنده‌اش!

بی هویت علیه وطن

«به ایران رحم نکنید!» جمله‌ای است که این روزها در رسانه‌ها زیاد می‌بینیم. نقل‌قولی کوتاه از مسیح علی‌نژاد که در عین سادگی و کوتاهی، پیامش روشن است. این نخستین‌باری نیست که علی‌نژاد چنین جمله‌ای را به زبان می‌آورد، اما این‌بار ماجرا فرق می‌کند. این‌بار علی‌نژاد در کنفرانسی روی صحنه رفته ‌و حر‌ف‌های همیشگی‌اش را تکرار کرده که در همایش کمیته یهودیان آمریکا ایستاده است. کمیته‌ای که حامی رژیم کودک‌کش اسرائیل است و نماینده عربستانی در آن جمع حضور دارد که مدت‌هاست امان مردم یمن را بریده است و قحطی، گرسنگی و ویرانی برای این مردم به بار آورده ‌است. مسیح علی‌نژاد درحالی روی سن با شوروهیجان از منزوی‌کردن وطن و هم‌وطنانش برای برقراری امنیت و آرامش دنیا می‌گوید که در پارادوکسیکال‌ترین موقعیت ممکن قرار دارد و عجیب‌تر اینکه تناقضاتی چنین فاحش، هیچ‌وقت مانع او نمی‌شود و ترجیح می‌دهد در هر شرایطی شخصیتش را حفظ کند و به‌توان بی‌نهایت به نمایش بی‌مایه‌اش ادامه دهد.

مصرف اخلاقی و غیراخلاقی یعنی چه؟

محبوس در کارخانه

صبح نو

به‌بهانه حضور علی‌نژاد در همایش کمیته یهودیان آمریکا و تناقض‌های آزاردهنده‌اش!

بی هویت علیه وطن

«به ایران رحم نکنید!» جمله‌ای است که این روزها در رسانه‌ها زیاد می‌بینیم. نقل‌قولی کوتاه از مسیح علی‌نژاد که در عین سادگی و کوتاهی، پیامش روشن است. این نخستین‌باری نیست که علی‌نژاد چنین جمله‌ای را به زبان می‌آورد، اما این‌بار ماجرا فرق می‌کند. این‌بار علی‌نژاد در کنفرانسی روی صحنه رفته ‌و حر‌ف‌های همیشگی‌اش را تکرار کرده که در همایش کمیته یهودیان آمریکا ایستاده است. کمیته‌ای که حامی رژیم کودک‌کش اسرائیل است و نماینده عربستانی در آن جمع حضور دارد که مدت‌هاست امان مردم یمن را بریده است و قحطی، گرسنگی و ویرانی برای این مردم به بار آورده ‌است. مسیح علی‌نژاد درحالی روی سن با شوروهیجان از منزوی‌کردن وطن و هم‌وطنانش برای برقراری امنیت و آرامش دنیا می‌گوید که در پارادوکسیکال‌ترین موقعیت ممکن قرار دارد و عجیب‌تر اینکه تناقضاتی چنین فاحش، هیچ‌وقت مانع او نمی‌شود و ترجیح می‌دهد در هر شرایطی شخصیتش را حفظ کند و به‌توان بی‌نهایت به نمایش بی‌مایه‌اش ادامه دهد.

همین چند روز پیش بود که ویدئویی عجیب از علی‌نژاد منتشر شد. او جلو در ورودی مکانی عمومی ایستاده بود، عکس  برخی مسوولان جمهوری اسلامی را روی زمین می‌گذاشت و از مردم التماس می‌کرد که از روی عکس عبور کنند. 
 دست‌گرفتن این تصاویر و راه‌افتادن در خیابان‌ها و کوچه‌ها و التماس‌کردن برای ردشدن از روی آن‌ها و خطاب به مردمی حتی نام چهره‌های روی زمین را هم نمی‌دانستند، نمایش بی‌پایان حقارت بود. علی‌نژاد بارها ثابت کرده است که نمی‌داند چه می‌خواهد و اصلا چرا می‌خواهد. او فقط اقدام می‌کند و برایش اهمیتی ندارد که این اقدامات چه معنا و مفهومی دارد و به کجا ختم می‌شود. علی‌نژاد چهره‌ای است که در هیچ ایدئولوژی جای نمی‌گیرد. تکلیفش با خودش معلوم نیست. شبیه به ارتش مجازی فحاشی است که راه می‌افتد و بی‌منطق فریادهایش را بر سر دیگری خالی می‌کند و بعد هم راهش را می‌کشد و تا فوران بعد و فحاشی‌ آینده از او خبری نیست. در رویارویی با بی‌شمار رسوایی هم، باز نقش قربانی را بازی می‌کند؛ نقشی که امروز دیگر کارایی‌اش را از دست داده است و هرچقدر هم بگوید که من از سازمان و نهادی تأمین مالی نمی‌شوم و در ازای ویدئوهای بدگویان جمهوری اسلامی، پیشنهاد پناهندگی و پول به آ‌ن‌ها نمی‌دهم، کسی باور نمی‌کند. 
دروغ همیشگی
تکلیف علی‌نژاد معلوم است. علی‌نژاد از آن دسته افرادی است که سال‌هاست چشم‌هایشان را روی واقعیت بسته‌اند و برای خودشان دشمن فرضی تعریف کرده‌اند و از هر فرصتی برای ضربه‌زدن به آن استفاده می‌کنند؛ هرچند که این ضربات به مردمی وارد می‌شود که در همه این سال‌ها تلاش کرده‌اند روی پای خودشان بایستند و از روزهای سخت عبور کنند. 
وقتی حامد اسماعیلیون همه‌ تلاشش را می‌کند تا دیدار دوستانه دو تیم‌ملی فوتبال ایران و کانادا برگزار نشود، وقتی فهرست بلندبالای تحریم شرکت‌های هواپیمایی ایرانی را دست می‌گیرد و پویش راه‌ می‌اندازد که ایران را منزوی کنید، فقط عرصه را برای این مردم نجیب و سخت‌کوش تنگ می‌آورند. علی‌نژاد در کنفرانس‌ها و همایش‌های بین‌المللی تربیون می‌گیرد و پشت تریبون فریاد می‌زند که به ایران رحم نکنید و بعد باز در نقش قربانی فرومی‌رود و می‌گوید برای مردم ایران و حمایت از آن‌ها این نمایش کثیف را به راه‌ انداخته ‌است. او دیگر نمی‌گوید که همین تحریم‌ها تاکنون جان چند بیمار نیازمند دارو را به خطر انداخته است و چندصدمیلیارد دلار به زندگی همین مردم خسارت زده است. تحریم‌هایی که برخلاف آنچه می‌گویند و ادعا می‌کنند، اتفاقا معاش و کیفیت زندگی همین مردم را نشانه رفته ‌است. در غیر این ‌صورت، کدام ساده‌لوحی باور می‌کند که تحریم دانشگاه‌های ایران و تجهیزات آزمایشگاهی و پزشکی برای هدف دیگری باشد؟ سال‌هاست به‌واسطه همین تحریم‌ها و به ‌بهانه‌های واهی، ارتباط ایران با دنیای بیرون را به حداقل رسانده‌اند و باز دست‌آخر زیر توافقی زدند که خودشان آن را امضا کرده‌اند. حالا هم عده‌ای پیدا شده‌اند که خطاب به جامعه جهانی زورگو و بی‌منطق، فریاد می‌زنند که ما صدای مردم ایران هستیم... به ایران رحم نکنید! کاش دست‌کم به شعور خودتان رحم می‌کردید و این‌طور بی‌محابا به آن حمله نمی‌کردید. علی‌نژاد بارها در سخنرانی‌هایش تکرار کرده است که مردم ایران با آمریکا و اسرائیل مشکلی ندارند و این جمله را در حالی به زبان می‌آورد که بعید است انسان آزاده‌ای وجود داشته باشد که با سیاست‌های فعلی آمریکا علیه کشورهای دیگر و رژیم اشغالگری که بی‌محابا می‌کشد، مشکلی نداشته باشد. بیراهه‌ای که امروز علی‌نژاد در آن قدم برمی‌دارد و با سرعت جلو می‌رود، همان مسیری است که سال‌ها پیش مریم رجوی و یارانش طی کردند. شخصیت‌هایی که به خیال خودشان تاریخ از آن‌ها به جنگندگی و سرسختی یاد خواهد کرد، اما حماقت‌های ناتمامشان همه چیزی است که از آن‌ها به یادگار خواهد ماند.
 

captcha
شماره‌های پیشین