sobhe-no.ir
1424
چهارشنبه، ۱۸ خرداد ۱۴۰۱
8
خطر تاکسی‌های اینترنتی را جدی بگیرید

باری بر شانه‌ شهر

پردنبال‌کننده‌ترین صفحه اینستاگرام یک ستاره

رکوردشکنی جدید رونالدو

معرفی دیدنی‌های استان چهارمحال‌وبختیاری برای سفری خاطره‌انگیز

خنکای بهار در دل گرمای تابستان

صبح نو

خطر تاکسی‌های اینترنتی را جدی بگیرید

باری بر شانه‌ شهر

از وقتی امکان خرید اینترنتی فراهم شد، از وقتی توانستیم غذا، گوشت، میوه، گلدان، کتاب و هزارویک چیز را آنلاین سفارش بدهیم و در لحظه همه چیز را با چند کلیک ساده تهیه کنیم، زندگی آن رویش را نشانمان داد. 
آن رویی که تپل است، ‌لبخند‌ می‌زند و برای خودش یک گوشه لم می‌دهد. اگر لازم شد از فامیل خبر بگیرد، اینستاگرامش را باز می‌کند و در دو کلمه «موفق باشی» سروته ماجرا را جمع می‌کند. 
وقت‌هایی که حال‌وحوصله بیرون رفتن از خانه را ندارد اینترنتی سفارش می‌دهد، به‌جای رفتن به کلاس‌های ورزشی و هنری و انواع و اقسام آن‌ها، در کلاس‌های آنلاین ثبت نام می‌کند و همه‌ی پرداخت‌هایش را با موبایل انجام می‌دهد. 
بله؛ اینترنت و کسب‌وکارهایش همین‌قدر شیرین و بی‌دردسرند، البته نه همه‌شان. تاکسی‌های اینترنتی با وجود این که همیشه در دسترسند و به‌نظر مقرون به‌صرفه می‌آیند اما از آن دسته خدماتی‌اند که اغلب خوب استفاده نمی‌شوند و مشکلات محیط‌زیستی‌شان کم نیست. برای منی که درست در چند قدمی مترو زندگی می‌کنم و اگر به‌موقع از خانه بیرون بزنم، خیلی راحت می‌توانم خودم را به مکان‌های مورد نیاز برسانم، استفاده از تاکسی‌های اینترنتی همیشه همراه با عذاب وجدان بود. خیلی اوقات بی‌دلیل به سراغشان می‌رویم و به اندازه یک خودرو، به بار ترافیکی شهر اضافه می‌کنیم. در روزهایی که آلودگی هوا بی‌داد می‌کند، باز هم بی‌تفاوت به سراغ اپلیکیشن‌های رزرو آنلاین تاکسی می‌رویم و به جای کمی پیاده‌روی تا ایستگاه‌های وسایل حمل‌ونقل عمومی، بلافاصله می‌نشینیم توی ماشین و به اندازه همان چهار قدم هم راه نمی‌رویم. درست هم‌زمان با اوج گرفتن این اپلیکیشن‌ها، با کارپولینگ(سیستمی که هم مسیرها را شناسایی می‌کند و دست‌شان را در دست هم می‌گذارد) آشنا شدم و بارها از آن نوشتم و سعی کردم به اطرافیانم معرفی‌اش کنم اما رشد قارچ‌گونه تاکسی‌های اینترنتی، جلوی دیده شدن این سیستم مفید را گرفت. نتیجه‌اش چه شد؟ خرید دوچرخه! الان چند ماهی است که به جای تاکسی‌های اینترنتی، با دوچرخه این‌طرف و آن‌طرف می‌روم و بدون ترافیک، بدون استرس و البته بدون عذاب وجدان؛ فقط رکاب می‌زنم. نه خبری از مزاحمت است و نه خبری از نگاه‌های سنگین دیگران. دوچرخه‌سواری نسخه خوبی برای روزهایی است که چند خیابان بالاتر و یا چند خیابان پایین‌تر کاری دارم و نمی‌خواهم باری بر شانه خیابان‌های شهر باشم. این روزها دوچرخه‌های اشتراکی نعمت بزرگی است، نعمتی که اغلب در جایگاه‌ها بدون استفاده مانده‌است و حقیقتا آدم از دیدن این حجم دوچرخه‌ تنها و بی‌استفاده، دلش می‌گیرد.

captcha
شماره‌های پیشین