sobhe-no.ir
1339
شنبه، ۲۵ دی ۱۴۰۰
13
«صبح‌نو» از اجرای نمایش «بانوی محبوب من» گزارش می‌دهد

تئاتر، بدون موسیقی بی‌معناست

سمانه استاد / الیزا، دختر گلفروشی است که در سطح خیابان کار می‌کند و با اصرار به دیگران گل می‌فروشد. او زبانی کوچه‌بازاری دارد و آداب خانم بودن را بلد نیست، تند حرف می‌زند، صدایش گاهی به جیغ کشیدن می‌ماند، تند و زشت راه می‌رود و بد لباس می‌پوشد. همین ویژگی‌ها باعث می‌شود مورد توجه پروفسور «هنری هیگینز»، استاد آواشناسی دانشگاه و دوست زبان‌شناسش «پیکرینگ» قرار گیرد. هیگینز با دوستش شرط می‌بندد که در مدت 6ماه از این دختر معمولی، بانوی باوقار بسازد. سروکله زدن پروفسور با الیزا بخش زیادی از نمایش «بانوی محبوب من» را شکل می‌دهد که این روزها به کارگردانی «گلاب آدینه» در سالن اصلی تئاترشهر روی صحنه است.

خبر

بازیگر برنده اسکار مهمان شبکه نمایش

صبح نو

«صبح‌نو» از اجرای نمایش «بانوی محبوب من» گزارش می‌دهد

تئاتر، بدون موسیقی بی‌معناست

سمانه استاد / الیزا، دختر گلفروشی است که در سطح خیابان کار می‌کند و با اصرار به دیگران گل می‌فروشد. او زبانی کوچه‌بازاری دارد و آداب خانم بودن را بلد نیست، تند حرف می‌زند، صدایش گاهی به جیغ کشیدن می‌ماند، تند و زشت راه می‌رود و بد لباس می‌پوشد. همین ویژگی‌ها باعث می‌شود مورد توجه پروفسور «هنری هیگینز»، استاد آواشناسی دانشگاه و دوست زبان‌شناسش «پیکرینگ» قرار گیرد. هیگینز با دوستش شرط می‌بندد که در مدت 6ماه از این دختر معمولی، بانوی باوقار بسازد. سروکله زدن پروفسور با الیزا بخش زیادی از نمایش «بانوی محبوب من» را شکل می‌دهد که این روزها به کارگردانی «گلاب آدینه» در سالن اصلی تئاترشهر روی صحنه است.

بانوی محبوب من
متن این نمایش نوشته‌ای از «آلن لی جرنر» است که فیلم آن در سال1964 به کارگردانی«جرج کیوکر» و ازسوی کمپانی برادران وارنر ساخته شده بود. در این فیلم بازیگرانی ازجمله آدری هپبورن، رکس هریسون، استنلی هالووی و... بازی می‌کنند. فیلم در کشور ماداگاسکار و به زبان انگلیسی ساخته شده است. این فیلم در جشنواره اسکار برنده بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین فیلمبرداری، بهترین موسیقی متن، بهترین طراحی صحنه، بهترین طراحی لباس و بهترین صدابرداری شده است.
حال نمایشی از این متن با بازی رضا عمرانی، نورا هاشمی، امیرغفارمنش، میلاد رمضانی، شبیر پرستار، مرتضی امینی‌تبار، گلشید محرابی، جلیل فرجاد و چندی دیگر از بازیگران به کارگردانی «گلاب آدینه» روی صحنه آمده است و باعث شده تا سالن اصلی تئاترشهر بعد از ماه‌ها تعطیلی رنگ اجرا به خود ببیند. اجرای این نمایش شور و شعف زیادی به تئاتر بخشیده و بسیاری از مخاطبان را به سالن کشانده است. پر شدن صندلی‌های سالن اصلی تئاترشهر و حتی بالکن آن اتفاقی است که شاید آخرین‌بار دو سال پیش و با نمایش «قهوه قجری» از آتیلا پسیانی شاهدش بودیم و مدت‌ها بود که تئاتر از این جمعیت استقبال‌کننده محروم مانده بود. تئاترهای موزیکال معمولا در ایران مورد استقبال خوبی قرار می‌گیرند. ترکیب قصه، ترانه، موسیقی و حرکات فرم در اکثرا مواقع می‌تواند مخاطب را خود جذب کند و در مورد این نمایش نیز این اتفاق افتاده است.
 
جادوی موسیقی
 موسیقی زنده در نمایش «بانوی محبوب من» یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این اجراست که به آن کیفیتی قابل‌قبول بخشیده است. ترکیبی از پیانو، ویولن، ویولن‌سل، فلوت و گیتار به‌صورت زنده که پابه‌پای تمامی صحنه‌های نمایش پیش رفته و شخصیت‌ها را همراهی می‌کند به‌خوبی فضایی جذاب، پرهیجان و حرفه‌ای ساخته و مخاطب را با خود همراه می‌کند. بی‌شک بدون عنصر موسیقی نمایش «بانوی محبوب من» نمی‌توانست حتی لحظه‌ای مخاطب را جذب کند و این ارزش و اهمیت موسیقی را در تئاتر نشان می‌دهد. موسیقی هنری فاخر است که حضورش در کنار هر هنر دیگری به آن ارزشی مضاعف می‌بخشد. برخلاف گفته جنجالی یکی از نمایندگان مجلس، موسیقی خود هواست و بی آن نمی‌توان نه‌تنها در هنر که در زندگی زیست، نفس آدمی بی موسیقی می‌گیرد و نمی‌توان بی آن زندگی کرد.
 
مکان، لباس و بازی
دیگر ویژگی این نمایش طراحی صحنه مناسب است. نمایش به‌خوبی مکان‌های موردنظرش ازجمله خیابان، خانه پروفسور، خانه مادر پروفسور، قصر دربار و پیست اسب‌دوانی را می‌سازد. طراحی لباس نمایش نیز مناسب است و تعویض لباس‌های الیزا در هر مرحله از آموزش او نیز به‌خوبی اتفاق می‌افتد. بازی‌های نمایش را می‌توان برگ برنده آن دانست. «نورا هاشمی» در نقش دختری پاپتی خوب ظاهر می‌شود؛ دختری که به‌مرورزمان تبدیل به بانویی باوقار می‌شود و این تغییرات به‌درستی و مرحله‌به‌مرحله اتفاق می‌افتد. تمرین‌های او در بیان، تبدیل صدای جیغ‌مانندش به صدایی بم و زیبا و همین‌طور ترانه‌هایی که روی صحنه می‌خواند و حرکات فرم هماهنگ با دیگر بازیگران همه ازجمله ویژگی‌هایی است که او را برای این نقش مناسب کرده است. بازی «امیر غفارمنش» در نقش پدر الیزا نیز قابل‌تامل و متفاوت است. «رضا عمرانی» هم در نقش پروفسور خوب ظاهر می‌شود. دیگر بازیگران این نمایش نیز با وجود اینکه نقش‌های‌شان به پررنگی شخصیت‌های اصلی نیست اما خوب ظاهر شده و در دل کار خوش نشسته‌اند.
 
نقش حرکات فرم در تئاتر موزیکال
یکی از ویژگی‌های نمایش‌های موزیکال حرکات فرم جذاب است که نمایش «بانوی زیبای من» نیز از آن فارغ نبوده و موفق شده است از تمام بازیگران در اجرای این فرم‌ها استفاده کند. شاید به‌دلیل محدودیت‌هایی که از آن اطلاع داریم، طراح حرکات فرم این کار، «مهرداد آبجار» دستش در این زمینه بسته بوده اما نمایش خالی از این حرکات نیست و می‌تواند به‌اندازه توانش مخاطب را راضی نگاه دارد. نمایش «مری پاپینز» که دو سال پیش با بازی بهنوش طباطبایی در تالار وحدت به‌روی صحنه رفت، یکی از بهترین نمایش‌ها در زمینه حرکات فرم بود و مخاطب را به‌خوبی وجد می‌آورد. نمایش «بانوی محبوب من» نه به آن شدت اما در این زمینه قابل‌قبول عمل کرده است.
 
اهمیت کلام در دنیای امروز
«بانوی محبوب من» از اهمیت بیان و کلام حرف می‌زند، اینکه زیبا صحبت کردن، زیبا راه رفتن و رفتار کردن نه‌تنها می‌تواند منزلت فرد را بالا ببرد، بلکه می‌تواند در کسب موقعیت‌های بهتر به او کمک کرده و شانس‌های بیشتری برایش به ارمغان بیاورد. این نمایش موزیکال با قصه‌ای جذاب، طراحی‌های مناسب، حرکات فرم بجا و موسیقی دلنشین می‌تواند به‌خوبی مخاطب را سرگرم کند. مدت‌زمان نمایش با احتساب 15دقیقه استراحت در نیمه کار، به سه ساعت می‌رسد؛ زمانی که شاید اگر در حد دو ساعت باقی می‌ماند در حوصله بیشتر مخاطبان ‌بود. نمایش‌هایی با زمانی در این حد طولانی خیلی کم در تئاتر ایران به روی صحنه رفته‌اند؛ شاید نزدیک‌ترین نمونه آن را بتوان نمایش «شاه لیر» به کارگردانی «مسعود دلخواه» دانست که در آذرماه سال97 در همین سالن به روی صحنه رفت اما با وجود همین زمان طولانی، نمایش «بانوی محبوب من» توانسته است موردتوجه بسیاری از علاقه‌مندان به تئاتر قرار بگیرد. بانو «گلاب آدینه» این نمایش را همراه با گروه مروارید در شرایطی سخت و کرونایی تمرین کرده و به‌خوبی موفق شده است رنگ و بویی تازه به تئاتر خسته این روزها ببخشد.

captcha
شماره‌های پیشین