sobhe-no.ir
1337
سه شنبه، ۲۱ دی ۱۴۰۰
12
«صبح‌نو» فیلم سینمایی «جنایت بی‌دقت» ساخته شهرام مکری را بررسی می‌کند

آتش‌بازی بی‌دقت

بیست‌وهشتم مردادماه 1357 برای ما ایرانیان یادآور خاطره تلخ آتش‌سوزی سینمارکس آبادان است که در آن حدود 400نفر از هموطنان‌مان جان باختند. مسوول اصلی این آتش‌سوزی حسین تکبعلی‌زاده بود که به همراه سه نفر دیگر از دوستانش سینمارکس را آتش زد و تنها کسی بود که از بین آن چهار نفر زنده ماند. سه نفر دیگر در آتشی که خود افروخته بودند جان باختند. این شخصیت در این سال‌ها دست‌مایه بسیاری از داستان‌ها و فیلم‌ها شده است. تکبعلی در فیلم «جنایت بی‌دقت»، ساخته «شهرام مکری» نیز نقش اصلی را بازی می‌کند. در ادامه به بررسی فیلم «جنایت بی دقت» و کارنامه «شهرام مکری» می‌پردازیم. شهرام مکری ازجمله فیلمسازانی است که دنباله‌روهای بسیاری دارد. نحوه فیلمسازی او روی بسیاری از فیلمسازان نسل جوان تاثیر دارد. مکری به‌دلیل دو مولفه در کارهایش به فیلمسازی مولف تبدیل شده است؛ اول به این خاطر که بسیاری از فیلم‌هایش یک سکانس پلان طولانی است و دیگر به دلیل فرم دایره‌وار او در فیلمسازی.

نگاه

این فیلم ادامه کارهای قبلی‌ام است

فیلم سینمایی «جنایت بی‌دقت» یکی از سه نماینده سینمای ایران در هفتادوهفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز بود؛ فیلمی که در بخش «افق‌ها» روی پرده رفت و توانست جایزه بهترین فیلمنامه اورجینال ازسوی انجمن منتقدان مستقل را برای نسیم احمدپور و شهرام مکری، نویسندگان فیلمنامه این فیلم به ارمغان بیاورد. به گزارش همشهری‌آنلاین، بخشی از صحبت‌های شهرام مکری را به این بهانه می‌خوانید:

نقد

روزمرگی کاذب

یادداشت

گسستگی ارتباط حسی تماشاگر با فیلم

صبح نو

نقد

روزمرگی کاذب

در برنامه «هفت» که 11دی‌ماه به روی آنتن شبکه سه رفت، مسعود فراستی درباره «جنایت بی‌دقت» چنین گفت: «به نظرم مکری جزء معدود فیلمسازان اهل سینماست که به‌شدت می‌بیند و می‌خواند. نه بی‌سواد است، نه فیلم‌ندیده. تا اینجا هم هرچه فیلم ساخته، من از آن بدم آمده است اما می‌توان با او دیالوگ کرد. آدم بالغی است ازنظر اینکه به او نقد کنی.
خشونت آدم‌های متفاوت با فرهنگ‌‌های مختلف، با یکدیگر فرق دارد. خشونت یک آدم جنوبی با یک آدم شمالی متفاوت است اما این نکته در فیلم رعایت نشده است. فیلم یک پلات (پیرنگ) اصلی دارد که درمورد سینمارکس است. دو پلات دیگر یعنی دخترها و مرد نظامی فرعی هستند. اگر پلات‌های فرعی را حذف کنیم، فیلم واضح‌تر می‌شود. انگار یک جوان تازه به دوربین‌رسیده با یک بودجه‌ای یکی از پلات‌های فرعی را ساخته است؛ به‌گونه‌ای که هیچ ربطی هم به پلات اصلی ندارد. ربط مضمونی و پست‌مدرن پلات‌ها هم سینمایی نیست و بیرون از فیلم است. از بطن قصه اصلی نیست. دو پلات فرعی کاملا اضافه است.
جواد طوسی، منتقد دیگر برنامه «هفت» نیز در بخشی از نقدش بر فیلم «جنایت بی‌دقت» اظهار داشت: بد نیست به بهانه فیلم جنایت بی‌دقت درمورد فیلم‌های پست‌مدرن در ایران صحبت کنیم. در دنیای شهرام مکری از «اشکان و انگشتر متبرک» تا «جنایت بی‌دقت» می‌توان گفت ما چون گذر مدرن تا پست‌مدرن را نداشتیم، نمی‌توان مولفه‌های پست‌مدرن را در فیلم‌های این‌چنینی دید. توجیه مکری این است که جامعه پارادوکسیکال ما را سوق می‌دهد به جهتی که فیلم، اول با سینما بازی کند و سپس به‌سمت تاریخ برود. مکری می‌خواهد با ابزار سینما با تاریخ روبه‌رو شود. اما سوال این است که درطول این سال‌ها چه فیلمی درمورد آن واقع تراژیک انجام شده است. مکری به‌طور همزمان نمی‌تواند سه روایت خود در فیلم را پیش ببرد و کمی دچار کسالت‌آوری می‌شود.
محمدتقی فهیم هم اظهار داشت: مکری دو مولفه و ویژگی دارد؛ به‌شدت به‌دنبال مضمون است و تکنیک. این فیلم جذابیتش در مضمون است. اصلی‌ترین مشکل فیلمنامه این است که مکری به‌شدت دنبال تکنیک بوده و این‌بار به سراغ فیلمنامه هم آمده است. این موضوع باعث تکه‌تکه شدن فیلم شده است. او خوب سینما را می‌شناسد اما ترکیب این فرم و تکنیک را نمی‌داند. فیلمنامه این فیلم قصه ندارد اما پردیالوگ است. یعنی فیلم از نقطه A به B نمی‌رود. فیلم به روزمرگی کاذب دچار می‌شود.
 

captcha
شماره‌های پیشین