sobhe-no.ir
1337
سه شنبه، ۲۱ دی ۱۴۰۰
12
«صبح‌نو» فیلم سینمایی «جنایت بی‌دقت» ساخته شهرام مکری را بررسی می‌کند

آتش‌بازی بی‌دقت

بیست‌وهشتم مردادماه 1357 برای ما ایرانیان یادآور خاطره تلخ آتش‌سوزی سینمارکس آبادان است که در آن حدود 400نفر از هموطنان‌مان جان باختند. مسوول اصلی این آتش‌سوزی حسین تکبعلی‌زاده بود که به همراه سه نفر دیگر از دوستانش سینمارکس را آتش زد و تنها کسی بود که از بین آن چهار نفر زنده ماند. سه نفر دیگر در آتشی که خود افروخته بودند جان باختند. این شخصیت در این سال‌ها دست‌مایه بسیاری از داستان‌ها و فیلم‌ها شده است. تکبعلی در فیلم «جنایت بی‌دقت»، ساخته «شهرام مکری» نیز نقش اصلی را بازی می‌کند. در ادامه به بررسی فیلم «جنایت بی دقت» و کارنامه «شهرام مکری» می‌پردازیم. شهرام مکری ازجمله فیلمسازانی است که دنباله‌روهای بسیاری دارد. نحوه فیلمسازی او روی بسیاری از فیلمسازان نسل جوان تاثیر دارد. مکری به‌دلیل دو مولفه در کارهایش به فیلمسازی مولف تبدیل شده است؛ اول به این خاطر که بسیاری از فیلم‌هایش یک سکانس پلان طولانی است و دیگر به دلیل فرم دایره‌وار او در فیلمسازی.

نگاه

این فیلم ادامه کارهای قبلی‌ام است

فیلم سینمایی «جنایت بی‌دقت» یکی از سه نماینده سینمای ایران در هفتادوهفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز بود؛ فیلمی که در بخش «افق‌ها» روی پرده رفت و توانست جایزه بهترین فیلمنامه اورجینال ازسوی انجمن منتقدان مستقل را برای نسیم احمدپور و شهرام مکری، نویسندگان فیلمنامه این فیلم به ارمغان بیاورد. به گزارش همشهری‌آنلاین، بخشی از صحبت‌های شهرام مکری را به این بهانه می‌خوانید:

نقد

روزمرگی کاذب

یادداشت

گسستگی ارتباط حسی تماشاگر با فیلم

صبح نو

نگاه

این فیلم ادامه کارهای قبلی‌ام است

فیلم سینمایی «جنایت بی‌دقت» یکی از سه نماینده سینمای ایران در هفتادوهفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز بود؛ فیلمی که در بخش «افق‌ها» روی پرده رفت و توانست جایزه بهترین فیلمنامه اورجینال ازسوی انجمن منتقدان مستقل را برای نسیم احمدپور و شهرام مکری، نویسندگان فیلمنامه این فیلم به ارمغان بیاورد. به گزارش همشهری‌آنلاین، بخشی از صحبت‌های شهرام مکری را به این بهانه می‌خوانید:

«این فیلم سینمایی به‌هرحال شبیه و ادامه کارهای قبلی است که انجام داده‌ام؛ البته شاید بگویم که ازنظر اینکه فیلم در یک پلان اتفاق بیفتد مثل کارهای قبلی نیست و روایتش در یک پلان ممتد و بلند نیست. می‌توان گفت فیلم از این نظر متفاوت با ساخته‌های قبلی من است و پلان‌های متعدد و متنوع و لوکیشن‌های مختلفی دارد. اما ازنظر اینکه آیا به‌لحاظ ساختار یا دغدغه‌های موجود در فیلم شبیه فیلم‌های قبلی است، می‌گویم بله همین‌گونه است.
شاید همان میزان شباهتی که میان «اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر» با دو فیلم «ماهی و گربه» و «هجوم» وجود دارد. می‌توان گفت «جنایت بی‌دقت» نیز در نسبتی با این فیلم‌ها قرار گرفته است. به تعبیر دیگر، فکر می‌کنم اگر مخاطب فیلم «جنایت بی‌دقت» را ببیند، می‌تواند حدس بزند که همان کارگردانی که آن فیلم‌های قبلی را ساخته آن را کارگردانی کرده اما معنایش این نیست که باز هم فیلم در یک پلان روایت شده است.
مکری درباره دیدن این فیلم برای اولین‌بار به مخاطب غیرایرانی چنین گفت: «هنگام مراحل فنی پایانی فیلم «جنایت بی‌دقت» فرصتی پیدا نشد که بتوانم فیلم را با مخاطب یا مخاطب آزمایشی در ایران ببینم، فقط بچه‌هایی که کارهای فنی فیلم را انجام می‌دادند، فیلم را دیده بودند و با آن‌ها تجربه مشترک تماشای فیلم را داشتم و همانطور که می‌دانید چنین تجربه‌هایی خیلی نمی‌تواند تجربه‌های دقیقی برای ارزیابی کار باشد. به این دلیل که کسانی که کارهای فنی فیلم را انجام می‌دهند، به‌هرحال بریده‌بریده و مرتبط با حوزه فعالیت خود بخش‌هایی از کار را دیده‌اند. به همین دلیل «جنایت بی‌دقت» را واقعا برای اولین‌بار با تماشاچیان خارجی در فستیوال ونیز دیدم و از این بابت که فیلمم را برای اولین‌بار در کنار تماشاچی غیرایرانی می‌دیدم، این تجربه برای من هیجان‌انگیز بود؛ چراکه نمی‌دانستم مدل ارتباط آن‌ها با فیلم چگونه خواهد بود. فیلم به‌گونه‌ای است که داستانی از تاریخ معاصر ایران را یادآوری می‌کند و از طرف دیگر در این فیلم با جزئیاتی که تماشاچی ایرانی خیلی با آن آشنا هست، کار کرده‌ام و نمی‌دانستم فیلم می‌تواند با مخاطب غیرایرانی ارتباط برقرار کند یا خیر.
خوشبختانه اتفاق خوبی که در فستیوال ونیز رخ داد، این بود که فهمیدم جنبه‌ای از فیلم که جنبه‌های مربوط به خود «سینما» است، به‌دلیل اینکه یک زبان مشترک بین ملت‌های دنیاست، با تماشاچی غیرایرانی ارتباط خوبی برقرار کرد. از این بابت خیالم راحت شد که فیلم این امکان را دارد که در فستیوال‌هایی در خارج از ایران یا نمایش‌هایی در خارج از ایران به نمایش دربیاید، یکی دیگر از معیارهایی که آدم می‌تواند بفهمد که فیلم با مخاطب غیرایرانی ارتباط برقرار کرده است یا خیر، پخش‌کننده‌های خارجی هستند که ممکن است برای اکران یا قرارداد فیلم بیایند و ابراز تمایل کنند که می‌خواهند فیلم را در کشورشان پخش کنند.» 

captcha
شماره‌های پیشین