sobhe-no.ir
1302
سه شنبه، ۰۲ آذر ۱۴۰۰
11
گفت‌‌وگوی «صبح‌نو» با «حسین عالم‌بخش»، رییس پردیس تئاتر تهران

رسالت هنر، ارتقای اندیشه است

سمانه استاد / پردیس تئاتر تهران که با نام تئاتر خاوران نیز شناخته می‌شود، بزرگ‌ترین مرکز تئاتر حرفه‌ای ایران است که در جنوب‌شرقی تهران و در نزدیکی فرهنگسرای خاوران واقع شده است. این پردیس در زمینی به مساحت ۲۵هزار و ۲۰۰مترمربع و با زیربنای ۱۶هزار و ۳۳۰مترمربع بزرگ‌ترین مجموعه تئاتر ایران است که دارای چهار سالن نمایش تجربی با گنجایش ۱۵۰نفر و یک سالن ویژه نمایش‌های عروسکی است. سالن اصلی این مجموعه گنجایش ۱۰۰۰نفری داشته و ظرفیت برگزاری تئاتر موزیکال، تئاتر سنتی، اجرای ارکسترسمفونیک و کنسرت موسیقی را نیز دارد. این مجموعه همچنین دارای کارگاه‌های ساخت دکور، کارگاه خیاطی، سالن‌های تمرین، اتاق گریم و دیگر امکانات جانبی و فضاهای پشت صحنه و همچنین آمفی‌تئاتر روبازی به مساحت ۳۵۰۰مترمربع است که برای نمایش‌های آیینی و سنتی تعبیه شده است. با همه این حرف‌ها این مجموعه گاهی مورد نقدهای شدید قرار می‌گیرد که به اندازه ظرفیتش از آن استفاده نشده است؛ حرفی که رییس پردیس تئاتر تهران آن را نقض می‌کند. رییس این مجموعه که دبیر دومین جشنواره تئاتر کاغذی است، در گفت‌وگو با «صبح‌نو» به معرفی جشنواره تئاتر کاغذی، جشنواره تئاتر تعزیه و بررسی فعالیت‌هایی می‌پردازد که در دو سال اخیر در پردیس تئاتر تهران انجام شده است. او در این گفت‌وگو به نکاتی اشاره می‌کند که شاید از چشم بسیاری از منتقدان دور مانده است. در ادامه این گفت‌وگو را می‌خوانید.

صبح نو

گفت‌‌وگوی «صبح‌نو» با «حسین عالم‌بخش»، رییس پردیس تئاتر تهران

رسالت هنر، ارتقای اندیشه است

سمانه استاد / پردیس تئاتر تهران که با نام تئاتر خاوران نیز شناخته می‌شود، بزرگ‌ترین مرکز تئاتر حرفه‌ای ایران است که در جنوب‌شرقی تهران و در نزدیکی فرهنگسرای خاوران واقع شده است. این پردیس در زمینی به مساحت ۲۵هزار و ۲۰۰مترمربع و با زیربنای ۱۶هزار و ۳۳۰مترمربع بزرگ‌ترین مجموعه تئاتر ایران است که دارای چهار سالن نمایش تجربی با گنجایش ۱۵۰نفر و یک سالن ویژه نمایش‌های عروسکی است. سالن اصلی این مجموعه گنجایش ۱۰۰۰نفری داشته و ظرفیت برگزاری تئاتر موزیکال، تئاتر سنتی، اجرای ارکسترسمفونیک و کنسرت موسیقی را نیز دارد. این مجموعه همچنین دارای کارگاه‌های ساخت دکور، کارگاه خیاطی، سالن‌های تمرین، اتاق گریم و دیگر امکانات جانبی و فضاهای پشت صحنه و همچنین آمفی‌تئاتر روبازی به مساحت ۳۵۰۰مترمربع است که برای نمایش‌های آیینی و سنتی تعبیه شده است. با همه این حرف‌ها این مجموعه گاهی مورد نقدهای شدید قرار می‌گیرد که به اندازه ظرفیتش از آن استفاده نشده است؛ حرفی که رییس پردیس تئاتر تهران آن را نقض می‌کند. رییس این مجموعه که دبیر دومین جشنواره تئاتر کاغذی است، در گفت‌وگو با «صبح‌نو» به معرفی جشنواره تئاتر کاغذی، جشنواره تئاتر تعزیه و بررسی فعالیت‌هایی می‌پردازد که در دو سال اخیر در پردیس تئاتر تهران انجام شده است. او در این گفت‌وگو به نکاتی اشاره می‌کند که شاید از چشم بسیاری از منتقدان دور مانده است. در ادامه این گفت‌وگو را می‌خوانید.

جشنواره تئاتر کاغذی
تئاتر کاغذی ازجمله گونه‌های نمایشی است که در ایران به‌اندازه دیگر نقاط دنیا شناخته‌شده نیست اما برگزاری جشنواره‌ای به این نام و به‌صورت مجازی توجهات زیادی را به این‌گونه جلب کرده است. گفت‌وگوی‌مان با «حسین عالم‌بخش» را با این موضوع شروع می‌کنیم.
 
 کمی بیشتر درباره جشنواره تئاتر کاغذی به ما بگویید و اینکه چه شد این جشنواره شروع‌به‌کار کرد؟
با شروع بیماری کرونا در کشور و آغاز قرنطینه، پردیس تئاتر تهران به این دلیل که فقط سالن تئاتر داشت باید تعطیل می‌شد، اما به لطف خدا و با درایت دوستان و طرح‌هایی که آن‌ها ارائه دادند این اتفاق نیفتاد. در اسفندماه 98، روزهای نخستین کرونا، مجموعه پردیس مسابقه‌ای با نام بچه‌ها و عروسک‌ها مقابل کرونا را برگزار کرد. در این مسابقه بچه‌ها به‌صورت مجازی کارهای زیر سه دقیقه تولید می‌کردند و برای جشنواره می‌فرستادند. آن سال حدود هزار ویدیو به دست ما رسید که کارهای بسیار خوب و قابل‌تحسینی بودند و به تعداد زیادی از آن‌ها نیز جایزه تعلق گرفت.
 
یعنی در همان اسفندماهی که کرونا شروع شد شما جشنواره را برگزار کردید؟
بهمن‌ماه کرونا شروع شد، ما در اسفندماه جشنواره را شروع کردیم و در اردیبهشت‌ماه اختتامیه برگزار شد.
 پس بسیار پیشرو عمل کردید.
در فروردین99 پردیس تئاتر 10شب تئاتر آنلاین اجرا کرد. این مجموعه 10نمایش روی صحنه داشت، گپ تئاتر شکل گرفت و همه این‌ها باعث شد یک‌میلیون و 400هزار نفر بازدیدکننده در آن 10شب داشته باشیم. 
یک سال پیش از شروع کرونا ما این طرح‌ها را برای فضای مجازی در نظر گرفته بودیم. آن زمان برخی دوستان مسخره‌مان می‌کردند که فضای مجازی را چه به آموزش و اجرا ی تئاتر.
 
ولی نمی‌دانستند که چقدر به‌موقع اقدام کرده‌اید!
دقیقا. کرونا برای ما و مخاطبان‌مان در این مساله سبب خیر شد و اتفاقات خوبی را رقم زد. پردیس تئاتر تهران برنامه‌های دیگری را هم در فضای مجازی اجرا کرد؛ مانند ویژه‌برنامه تئاترلاین (تئاتر آنلاین)، زنگ تئاتر برای نوجوانان و نمایشنامه‌خوانی پایداری. همه این برنامه‌ها نیز در سطح حرفه‌ای اجرا شد. در این میان طرحی را هم آقای گرامی ارائه دادند با عنوان جشنواره مجازی تئاتر کاغذی. تئاتر کاغذی سبکی از تئاتر است که در دنیا هم طرفداران زیادی دارد اما در ایران کمی ناشناخته است. در این تئاتر، یک داستان با عروسک‌های کاغذی تولید می‌شود و چون تولید ساده‌ای دارد می‌توان در خانه نیز آن را اجرا کرد. ما بحث آموزش برای تولید این تئاتر را نیز در نظر گرفتیم و به مخاطبان دراین‌باره آموزش‌هایی داده شد. در دی‌ماه سال گذشته این طرح ارائه شد، در بهمن و اسفندماه اجرا و در پایان اسفند اختتامیه‌اش برگزار شد و دانش‌آموزان زیادی در این برنامه شرکت کردند.


جشنواره تئاتر کاغذی طرح دانش‌آموزی بود؟
این جشنواره مخصوص کودک، نوجوان و خانواده بود اما دانش‌آموزان بیشتر از بقیه شرکت کرده بودند. تقریبا سه‌هزار ویدیو از سراسر کشور به دست ما رسید که بسیار غیرقابل‌باور بود. در مرحله اول هزار و صد ویدیو به بخش بازبینی و مسابقه راه پیدا کرد و در ادامه 110ویدیو به بخش فینال راه یافت. داورهای این جشنواره آقای مجید قناد، خانم فاطمه امیری، خانم ساغر لطفی‌نژاد و آقای احسان مهدی بودند. از بین این 110اثر، 30اثر به‌عنوان 10نفر اول، 10نفر دوم و 10نفر سوم انتخاب شدند. این جشنواره بسیار مورد استقبال قرار گرفت تاحدی‌که استاد آلن لکوک از فرانسه که پدر تئاتر کاغذی جهان است، برای جشنواره ما پیام فرستاد و تشکر کرد که در این دوران کرونا از هنر برای سرگرمی خانواده‌ها استفاده کردیم.
 
 امسال جشنواره به چه شکلی برگزار خواهد شد؟
در سال1400 ما کمی زودتر برنامه را شروع کردیم. در این هفته بحث فراخوان و رونمایی پوستر را داریم و تا بهمن‌ماه بخش مسابقه تمام خواهد شد. در این دوره جشنواره، بخش بزرگسالان هم اضافه شده است؛ به این خاطر که مربیان مهدهای کودک، معلمان آموزش‌وپرورش و دانشجویان تقاضا داشتند در این جشنواره شرکت کنند. دانشگاه‌ها هم بسیار از این جشنواره استقبال کرده‌اند. امیدوارم بتوانیم در این سال هم جشنواره خوبی را برگزار و اوقات فراغت پرباری را برای گروه‌های سنی مختلف فراهم کنیم. هنر بخشی از وظیفه‌اش ارتقای اندیشه در اوقات فراغت است.
  
در انتخاب آثار برتر در سال گذشته چه ویژگی‌هایی را مدنظر قرار دادید تا مخاطبان بدانند و در کارهای ارسالی‌شان رعایت کنند؟
در فراخوانی که رونمایی خواهد شد همه این‌ها توضیح داده شده است. آدرس سایت را هم قرار داده‌ایم و ویدیوهای آموزشی پرباری را هم در سایت گذاشته‌ایم تا مخاطبان بتوانند با نحوه کار تئاتر کاغذی، ساخت عروسک‌ها، دکور، نمایشنامه و حرکت آشنا شوند. نیم‌نگاهی هم به بخش بین‌الملل داریم. امسال چند کشوری که در این زمینه کار می‌کنند آثار خودشان را از طریق انجمن یونیما که مشارکت دارد، برای‌مان ارسال می‌کنند و ما آن‌ها را به سمع و نظر مخاطبان خواهیم رساند تا هم لذت ببرند و هم یاد بگیرند.
 
امسال هم اجراها به‌صورت آنلاین است؟
بله. ما فیلم‌ها را بررسی خواهیم کرد؛ زیرا به‌دلیل بیماری کرونا نمی‌توانیم اجرای عموم داشته باشیم. اگر زیرساختش فراهم شود ممکن است اجراهای برتری که در تهران هستند بتوانند حضور فیزیکی داشته باشند اما احتمال این موضوع بسیار کم است.
 
استقبال از تولید این آثار زیاد بوده و مخاطبان دوست داشتند در این تولیدات شرکت کنند. استقبال از دیدن این آثار چطور است؟
بسیار زیاد. تئاتر کاغذی دنیای بسیار زیبا و شیرینی دارد. وقتی مخاطب کار را می‌بیند به این دلیل که می‌داند خودش می‌تواند آن را انجام دهد، رغبت بیشتری برای دیدنش پیدا می‌کند.
 
در ایران اجرای عموم تئاتر کاغذی تا امروز داشته‌ایم؟
بله، اما تئاتر کاغذی مهجور مانده است. این جشنواره مقداری زیادی این مهجور بودن را از بین برده است.
 
پس قرار است بخش بین‌الملل به دوره‌های جدید اضافه شود؟
بخش بین‌الملل این دوره به‌صورت جنبی وجود دارد اما در بخش مسابقه نیست. واقعیت این است که اگر بخواهیم این جشنواره را به‌صورت بین‌المللی با شرایط اقتصادی کنونی اجرا کنیم نیاز به زیرساخت‌های خاصی داریم. اگر به‌صورت مجازی هم بخواهیم این کار را انجام دهیم که در هزینه‌ها نیز صرفه‌جویی شود، نیاز به زیرساخت داریم؛ به‌عنوان‌مثال، وقتی قرار است 10هزار فیلم را که هرکدام چهار یا پنج دقیقه است دانلود کنید نیاز به حجم اینترنت زیادی دارید. اینترنت پرسرعت، حجم بالای ترافیک و دبیرخانه شبانه‌روزی ازجمله نیازهای اساسی برای راه‌اندازی بخش بین‌الملل است.
 
جشنواره تئاتر تعزیه
این مدت در پردیس تئاتر تهران جشنواره تعزیه هم برگزار شد، کمی درباره این جشنواره که به‌تازگی تمام شده است برای‌مان بگویید. 
جشنواره تئاتر تعزیه دومین دوره‌اش را پشت‌سر گذاشت و می‌توان صادقانه گفت که بزرگ‌ترین جشنواره تعزیه کشور است. مجمع تعزیه آل‌طاها که بزرگ‌ترین مجمع تعزیه کشور است، این جشنواره را برگزار می‌کند و ما نیز با آن‌ها در اجرا همکاری داشتیم. این جشنواره در دهه ولایت، قربان تا غدیر، برگزار شد اما چون در آن بازه زمانی بحث کرونا جدی شده بود اختتامیه ما کنسل و چند روز پیش برگزار شد. گروه‌هایی از سراسر کشور در این جشنواره شرکت کرده بودند.
 
گروه‌ها حضور فیزیکی در تهران داشتند؟
بله. گروه‌ها باید به تهران می‌آمدند و این اتفاق بزرگی بود که در پردیس تئاتر تهران رخ داد. این را به فال نیک می‌گیریم که پردیس تئاتر تهران کم‌کم درحال تبدیل‌شدن به مرکز تعزیه تهران است. بخش تعزیه در این مجموعه بسیار فعال است و گروه‌های تعزیه زیادی هم به‌صورت مجازی و هم با حضور مخاطب در این مرکز تعزیه اجرا کرده‌اند. ما در هر اجرا 1500مخاطب داشتیم که به‌دلیل کرونا با فاصله زیاد از یکدیگر کار را می‌دیدند. شاید اگر فاصله‌ها حذف می‌شد این تعداد به چهارهزار نفر هم می‌رسید.
 
 فعالیت‌های مختلف  پردیس تئاتر تهران
 پس پردیس تئاتر تهران مخاطب نسبتا زیادی دارد؟
بله. به لطف خدا. آقای شهرام کرمی که مدیر اول این مجموعه بودند، آقای حسین مسافرآستانه و آقای کاکایی زحمات زیادی برای این مجموعه کشیدند و حال نیز من در خدمت دوستان هستم. این مجموعه در این سال‌ها، بیست‌ونهم اسفندماه کار کرده، یکم فروردین هم همین‌طور، یعنی هیچ‌وقت تعطیل نبود. باوجوداینکه کرونا باعث تعطیلی تئاتر شد، پردیس تئاتر تهران با تغییر در نحوه اجراهایش، فعال‌ترین مرکز در سازمان فرهنگی‌ـ‌هنری شهرداری تهران در زمان کرونا بود. برنامه‌های زیادی از صداوسیما در مجموعه پردیس ضبط شده و می‌شود که بخش زیادی از آن‌ها مبتنی بر تئاتر است؛ برنامه‌های زیادی که شاید به 50عنوان برسد.
 
اجرای عموم نمایش هم در مجموعه پردیس وجود دارد؟
بله، این روزها یک نمایش در مجموعه درحال اجراست. هفته دیگر نیز نمایش دیگری اجرا خواهد شد. سینمای ما نیز در این مدت بسیار فعال بوده است. سینما را برای دلخوشی مردم منطقه فعال نگاه داشتیم، برای اینکه مردم در یک سینمای به‌روز فیلم‌های روز را ببینند. قبل از کرونا تا ساعت یک‌شب سانس داشتیم. امیدواریم از نوروز‌1401 تئاتر کشور با حمایت دلسوزانه دولت جان تازه‌ای بگیرد. مقام معظم رهبری فرمایشی دارند که می‌گویند تئاتر باید مردمی شود، امیدوارم شاهد این باشیم که غبار از مظلومیت اهالی تئاتر برداشته شود و تئاتر در سبد فرهنگی مردم نیز جای گیرد.

 فعالیت‌های تلویزیونی و سینمایی این مجموعه بر فعالیت‌های تئاتری‌اش غلبه می‌کند. این‌طور نیست؟
این به‌دلیل کروناست.
  
ممکن است تعداد کمتر اجراهای عموم و حضور کمرنگ‌تر مخاطبان تئاتری در این مجموعه به‌دلیل جغرافیای این محل و فاصله زیادش از مرکز تئاتر تهران که حوالی تئاترشهر است، باشد؟
من معتقد به این موضوع نیستم، زیرا پردیس تئاتر تهران را من نساخته‌ام که بخواهم این سوال را پاسخ دهم. من انتخاب شده‌ام مدیر اینجا باشم و امیدوارم انتخاب شایسته‌ای برای این سمت باشم. اما ناگفته نماند که پردیس تئاتر تهران را کامل به ما تحویل ندادند. سالن اصلی این مجموعه به‌جرات بهترین سالن تئاتر خاورمیانه است. بزرگ‌ترین سن تئاتر کشور در اینجاست و آکوستیک‌ترین سالن است ولی هنوز ماشینی روی آن نصب نشده و تحویل داده نشده است. سردر و پارکینگ این مجموعه را نیز تحویل داده نشده و این دور گردان را معلوم نیست چه کسی باید جواب بدهد. نکته مهم دیگر این است که وقتی این مجموعه ساخته شد، به این نکته توجه نکردند که در کنار آن یک مرکز تجاری کوچک بسازند؛ زیرا تئاتر به‌تنهایی نمی‌تواند خرج یک مجموعه بزرگ را بدهد؛ پس باید سرانه بودجه داشته باشد و این بودجه باید حمایتی باشد. باید سالانه بودجه‌ای میلیاردی به این مجموعه تخصیص داده شود تا مانند تئاترشهر هم هزینه‌های خودش را تامین کند و هم بتواند هزینه کند تا کار تولید شود. وقتی چنین بنایی ساخته می‌شود باید به این هم فکر شود که حالا این بنا ساخته شد، چطور ادامه‌اش دهیم. زمان ساخت به ابعاد بلک‌باکس و موضوعاتی این‌چنینی توجه شده است اما به این توجه نشده که مردم چطور به این مجموعه رفت‌وآمد کنند.
 
آیا در راستای تسهیل رفت‌وآمد مردم اقدامی انجام شده است؟
ما در دو سال اخیر با پیگیری‌های مستمر دوستان و صحبت‌هایی که در شورای شهر داشتیم، باعث شدیم تا ایستگاه متروی آهنگ، تقاطع خیابان شاه‌آبادی که راه‌اندازی نشده بود، در نوروز1400 راه‌اندازی شود. فاصله این ایستگاه با مجموعه پردیس پیاده7‌دقیقه است و با تاکسی هم می‌توان 2دقیقه‌ای به مجموعه رسید. این کار زیرساختی را بچه‌های پردیس انجام دادند.
  
قضاوت‌های ناعادلانه و نا آگاهانه
 
کاری ارزشمند که شاید کسی به آن توجه نکند!
این‌ها دردهایی است که در سینه ماست. گاهی دوستان درمورد مجموعه پردیس حرف‌هایی می‌زنند که صحت ندارد و متوجه نیستند که اینجا تیمی با دست‌خالی درحال تلاش است. دوستی به‌تازگی گفته بود مجموعه پردیس مخروبه شده اما اگر پردیس مخروبه بود هیچ‌وقت دکتر اردشیر صالح‌پور یا استاد شهرام کرمی پا به آنجا نمی‌گذاشتند! گاهی کسی که آگاهی ندارد و حتی اخبار را ملاحظه نمی‌کند، قضاوت‌های ناعادلانه‌ای درباره این مجموعه می‌کند، فقط به این خاطر که در این سالن اجرا نداشته یا در آن حضور ندارد. اینکه در همه نقاط تهران سالن‌های مختلفی وجود داشته باشد، اتفاق خوبی است زیرا یک عدالت فرهنگی را باعث می‌شود. چرا مردم این منطقه باید برای دیدن تئاتر این همه راه تا مرکز شهر بروند؟!
  
چه باید کرد که این مجموعه موردتوجه بیشتر گروه‌ها و مخاطبان قرار گیرد؟
راه‌اندازی ایستگاه مترو یکی از اقداماتی بود که انجام شد. مرکز هنرهای نمایشی هم اگر به کارهایی که اینجا اجرا می‌شود نیم‌نگاه حمایتی داشته باشد اتفاق خوبی است؛ البته ناگفته نماند که اخیرا این اتفاق افتاده است. دوستانی که اینجا اجرا داشتند به‌دلیل حمایت‌های مجموعه دوست دارند باز هم این تجربه را داشته باشند. یکی دیگر از اقدامات این مجموعه جشنواره تئاتر پنجمک، کار خانم مریم کاظمی بود که به اجرای هفت کار درجه‌یک کودک و نوجوان در این مجموعه منجر شد. اگر پردیس تئاتر تهران مخروبه شده بود پس این جشنواره چطور اینجا اجرا شده است؟
 
 با توجه به این حرف‌ها می‌توان گفت مجموعه پردیس تئاتر تهران یکی از فعال‌ترین مجموعه‌ها در دوران کرونا بوده.
 همین‌طور است. مجموعه تئاترشهر و دیگر سالن‌های تئاتر در دوران کرونا کاری نکردند و نشستند تا در تئاترها باز شد اما پردیس با همکاری کانون‌های تخصصی خودش به‌صورت داوطلبانه اقدام به افتتاح رادیو دراما کرد. الان بیش از 60نمایشنامه رادیویی کوتاه تولید شده، در فضای مجازی منتشر شده و مخاطبان بسیار زیادی را پوشش داده است. همه این‌ها به‌صورت رایگان انجام شد. راه‌اندازی قرارگاه جهادی تئاتر کودک و نوجوان یکی دیگر از فعالیت‌های این مجموعه است. هنرمندان به‌صورت جهادی به روستاهای کم‌برخوردار اطراف تهران می‌رفتند و روزهای جمعه تئاتر برگزار کردند. ما اجازه ندادیم کرونا له‌مان کند.
 
شاید به این خاطر که از قبل برنامه داشتید.
این یک دلیل بود اما دلیل مهم انگیزه بالای بچه‌های مجموعه است، کسانی که شوق خدمت دارند، هرچند گاهی مورد بی‌مهری و کم لطفی قرار می‌گیرند اما پای‌کار ایستاده‌اند.
 
 از دیگر فعالیت‌های آینده این مرکز به چه مواردی می‌توان اشاره کرد؟
برنامه‌ای داریم که به‌زودی اجرایی خواهد شد به نام نذر شادی که ذیل همان قرارگاه جهادی قرار می‌گیرد. هنرمندانی که عروسک می‌سازند، هفته‌ای یک‌بار یا دو هفته یک‌بار متریال عروسک را که نذر کرده‌اند، خریداری می‌کنند، عروسک نمایشی می‌سازند، روز جمعه به بیمارستان‌های مختلف می‌روند و آن‌ها را به بچه‌ها هدیه می‌دهند. آیا هنر رسالتی غیر از این دارد؟ شاد کردن دل مردم، ارتقای اندیشه مردم و همبستگی دل‌ها به هم. هر مرکزی در این مدت از ما درخواست همکاری کرد، پذیرفتیم. اگر نتوانستیم همکاری کنیم هم موارد قانونی اجازه نمی‌داد. یکی دیگر از فعالیت‌های پردیس مشارکت با یگان ویژه نیروی انتظامی بود.
 
 چه نوع همکاری؟
 سال گذشته ما کاری را با خود نیروهای یگان به نام تئاتر خلیل اجرا کردیم که در جشنواره ملی سنگر بهترین کار جشنواره انتخاب شد و جایزه ویژه دریافت کرد. اجرای عموم هم داشت که به‌خاطر کرونا نتوانستیم ادامه دهیم. این‌ها بخش کوچکی از کارهایی است که در پردیس تئاتر تهران انجام شده، کارهایی که در شرح وظایف این مجموعه نیست. امیدوارم دوستان پیش از سر زدن به مجموعه پردیس و دیدن این فعالیت‌ها، قضاوت کنند.

captcha
شماره‌های پیشین