sobhe-no.ir
1300
یکشنبه، ۳۰ آبان ۱۴۰۰
13
یادداشت «صبح‌نو» بر کمبود سالن سینما در کشور نسبت‌به آثار نوبت اکران

ترافیک اکران و سالن‌های محدود

سمیرا افتخاری / کشور ایران، کشور جوانی است و با توجه به حضور این قشر، سینما یکی از اصلی‌ترین سرگرمی‌ها برای آن‌هاست. درحال‌حاضر طبق آنچه در سایت سازمان سینمایی به‌عنوان مرجع اعلام شده است، 572سالن سینمایی فعال داریم که از این میان سینماهای دولتی، خصوصی و حتی شخصی هنوز نتوانسته‌اند به حد نصاب برسند و هنوز بسیاری از شهرهای کشور فاقد سینما هستند.

هفته کتاب و کتابخوانی

صبح نو

یادداشت «صبح‌نو» بر کمبود سالن سینما در کشور نسبت‌به آثار نوبت اکران

ترافیک اکران و سالن‌های محدود

سمیرا افتخاری / کشور ایران، کشور جوانی است و با توجه به حضور این قشر، سینما یکی از اصلی‌ترین سرگرمی‌ها برای آن‌هاست. درحال‌حاضر طبق آنچه در سایت سازمان سینمایی به‌عنوان مرجع اعلام شده است، 572سالن سینمایی فعال داریم که از این میان سینماهای دولتی، خصوصی و حتی شخصی هنوز نتوانسته‌اند به حد نصاب برسند و هنوز بسیاری از شهرهای کشور فاقد سینما هستند.

یک مشکل پس از کرونا
سینمایی که این روزها به‌واسطه دو سال تعطیلی پیاپی در پی شیوع کرونا با مشکلات بسیاری دست‌وپنجه نرم می‌کند، امروز با کمبود سالن نیز مواجه است و همین عامل نیز موجب شده در زمانی که تعداد فیلم‌ها افزایش می‌یابد، سینماها نتوانند آن‌طورکه باید به مخاطبان علاقه‌مند خود خدمت‌رسانی کنند. درواقع درست زمانی که سالن‌های سینمایی تعطیل بودند، سینماگران مشغول کار و فعالیت بودند و باوجوداینکه امکان نمایش آثار فراهم نبود و از سال‌های قبل نیز آثار متعددی پشت صف اکران باقی مانده بودند، این دوسال تعطیلی نیز موجب شد تا آثار پشت صف بیش از گذشته شود و همچنان نیز بر تعداد آن‌ها افزوده می‌شود. عمدتا وقتی در سینمای ایران بحث از عدالت اکران می‌شود، به یاد اظهارات فیلمسازان و تهیه‌کنندگان همیشه شاکی که شاید تا حدودی هم حق داشته باشند، می‌افتیم که از سهم‌دهی به فیلم‌های مختلف در اکران گله‌مندند. همه ادعا می‌کنند اگر فیلم‌شان با تعداد سالن‌های بیشتری نمایش داده شود و مدت‌زمان بیشتری روی پرده بماند، به میزان بالاتری از فروش دست پیدا خواهند کرد.
حال این نکته را با نبود سالن‌های کافی برای نمایش مقایسه کنید. اگر سالن‌ها به تعداد لازم بودند تا هر فیلم به تعداد دلخواه سانس داشته باشد و مخاطب نیز سرگردان این‌سو و آن‌سوی شهر نشود و بتواند در آرامش خیال به آنچه مدنظر دارد برسد، چه اتفاقی رخ خواهد داد. قطعا هر فیلم، مخاطب خودش را دارد و مخاطب نیز می‌تواند با آرامش خاطر دست به انتخاب بزند. شاید این نکته از ذهن‌تان عبور کند که امروز مخاطبی دیگر برای سینما وجود ندارد، بله درست است، مخاطب به‌دلیل تعطیلی‌های ممتد سینماها و نمایش آثار در پلتفرم‌ها شاید علاقه چندانی به حضور در سالن سینما نداشته باشد اما نباید از این نکته غافل ماند که مخاطب سینمارو همواره علاقه‌مند است تا آثار محبوب و موردعلاقه‌اش را در سالن تاریک سینما و بر پرده عریض آن ببیند و همچنان به آیین فیلم‌بینی به شیوه سنتی که بتواند دورهمی با عده‌ای فیلم ببینند و پس از آن درباره اثری که دیده شده به بحث و نقد بپردازند، وجود دارد؛ بنابراین وقتی سالن‌ها افزایش یافته و مخاطب نیز بتواند بنا بر سلیقه خود دست به انتخاب بزند باز هم رونق به سینماها بازخواهد گشت. حال در نظر بگیرید اگر این سالن‌ها همراه با غرفه‌های دیگری همچون کافی‌شاپ، غرفه فروش کتاب، فیلم و موسیقی شوند چه اتفاقی رخ می‌دهد! قطعا همان مخاطبی که در ابتدا از آن یاد کردیم یعنی مخاطب جوان که عمدتا دانشجو هستند، به سالن سینما می‌آید و پس از آن به بحث و تبادل‌نظر می‌پردازد. درنهایت سالن‌های سینما به پاتوق‌های فرهنگی تبدیل می‌شوند که به فراخور علایق و سلایق می‌توانند در سطح شهر شناخته شوند و دوباره مخاطبان خود را داشته باشند و از این کرختی و یکنواختی که اسیر آن شده‌اند، خارج شوند.
 
پتانسیل حوزه هنری
حوزه هنری به‌عنوان بزرگ‌ترین متولی سینماداری در ایران با حدود 200پرده نمایش فعال و عمدتا شهرستانی در کشور، قطعا نقش عمده‌ای در این مسوولیت داشته و دارد. این نهاد از نیمه دوم سال98 در این مسیر، طرح توسعه سینماهای خود را در سه فاز آغاز کرد. این طرح درواقع تبدیل سالن‌های تک‌پرده و فرسوده قدیمی به پردیس‌های سینمایی چندپرده و اضافه شدن سالن‌های مجهز و جدید در شهرهای فاقد سینما بود تا امکان نمایش بهتر و بیشتر آثار فراهم شود. افزایش سرانه فرهنگی استان‌ها، توزیع عادلانه سینما در کشور، امکان نمایش همزمان چند فیلم و پوشش سلایق مختلف، جلوگیری از پدیده «فیلم‌سوزی» به‌علت کمبود سالن، افزایش مخاطب و درنهایت افزایش فروش گیشه را می‌گیرد. طبق گفته مدیران حوزه هنری، بناست در انتهای اجرای طرح توسعه سالن‌های کشور، این نهاد به ۴۰۰پرده نمایش در کشور برسد. درواقع در فاز اول این پروژه ۶۵سالن به مجموعه سالن‌های سینمایی افزوده شد تا درمجموع به عدد۱۸۰ پرده برسد. این سالن‌ها که طی آن ۱۰هزار و ۹۴۵صندلی موردبازسازی و احداث قرار گرفتند، جز یک سینما، تماما در شهرستان‌ها واقع شده‌اند. توسعه سینماهای بهمن تهران، ایران ارومیه، مهتاب اصفهان، بهمن کاشان، بهار گز، بهمن اصفهان، سپهر ساری، سپاهان اصفهان، اکسین اهواز، آزادی آبادان، مهر سقز، آزادی بیجار، بهمن سنندج، بهمن شهرکرد، آزادی کرمانشاه، آفریقا مشهد، عصر جدید گرگان، بهمن زنجان، فلسطین همدان و بهمن مالیر ازجمله سینماهای فاز نخست طرح توسعه سینماهای حوزه هنری بودند. با شکل‌گیری و افزایش این سالن‌ها که بهره‌برداری از آن‌ها عمدتا به دوران پس از کرونا رسید، حال نوبت این رسیده تا آثار خوب و درخورشان مخاطب نیز اکران شود تا بار دیگر شاهد حضور مخاطبان در سالن‌های سینما و رونق باشیم. هرچند بازگشت به گذشته امکان‌پذیر نیست اما در شرایط امروز که دنیا به‌سوی دیجیتالی‌شدن پیش رفته و هر روز شاهد پیشرفت تکنولوژی هستیم می‌توانیم همسو با این پیشرفت رشد داشته باشیم و با بازگشت مخاطبان به سینما و احیای دوباره سالن‌ها چرخه اکران را به حرکت درآوریم.
 سینمای امروز شاهد حضور ایده‌ها و نیروهای جوان و خلاق است که باید برای نمایش این آثار و ایده‌ها شرایط مطلوب را فراهم کرد. امروز ما شاهد موج عظیمی از فیلمسازان جوان و علاقه‌مندان به فیلمسازی هستیم که باید برای‌شان شرایط را فراهم کنیم تا فیلم ببینند، آثارشان را به نمایش درآوردند تا در آینده خون تازه‌ای در رگ‌های سینما باشند. این جریان میسر نیست، مگر با ساخت سالن‌های بیشتر و متعددتر تا هر طیفی با انواع سلیقه‌ها بتواند مخاطب گروه هدف باشد و به سالن‌های سینما بیاید.

حوزه هنری به‌عنوان بزرگ‌ترین متولی سینماداری در ایران با حدود 200پرده نمایش فعال و عمدتا شهرستانی در کشور، قطعا نقش عمده‌ای در این مسوولیت داشته و دارد  

captcha
شماره‌های پیشین