sobhe-no.ir
1295
یکشنبه، ۲۳ آبان ۱۴۰۰
3
اصلاح‌طلبان با انتشار بیانیه ای، فشار بر دولت را به بهانه برجام آغاز کردند

برای اپوزیسیون نمایی زود است

درحالی‌که عملکرد تیم سیاست خارجی دولت ابراهیم رئیسی تازه از تاریخ 8آذر و همزمان با آغاز دور جدید مذاکرات با طرف غربی برای رفع تحریم‌های ظالمانه اعتبارسنجی می‌شود، اصلاح‌طلبان با ایجاد توقع کاذب و تصریح بر لزوم «بازگشت به برجام» سعی در اعمال فشار بر دولت برای بهره‌برداری سیاسی دارند. فشار اصلاح‌طلبان بر تیم مذاکره‌کننده ایرانی چه اهدافی دارد؟

یادداشت

تناقص برجامی بایدن-هریس

حنیف غفاری

صبح نو

اصلاح‌طلبان با انتشار بیانیه ای، فشار بر دولت را به بهانه برجام آغاز کردند

برای اپوزیسیون نمایی زود است

درحالی‌که عملکرد تیم سیاست خارجی دولت ابراهیم رئیسی تازه از تاریخ 8آذر و همزمان با آغاز دور جدید مذاکرات با طرف غربی برای رفع تحریم‌های ظالمانه اعتبارسنجی می‌شود، اصلاح‌طلبان با ایجاد توقع کاذب و تصریح بر لزوم «بازگشت به برجام» سعی در اعمال فشار بر دولت برای بهره‌برداری سیاسی دارند. فشار اصلاح‌طلبان بر تیم مذاکره‌کننده ایرانی چه اهدافی دارد؟

وقتی آمریکا در اردیبهشت‌ماه سال97 از برجام خارج شد و پس از آن نیز اروپایی‌ها به هیچ‌کدام از وعده‌های خود در قبال ایران از اینستکس گرفته تا کانال سوئیس به‌طور موثر عمل نکردند، ابهت و توهم رسوخ‌ناپذیری این توافق در نزد همگان به‌ویژه غرب‌گرایان در داخل شکست و معلوم شد که سازمان برجام برخلاف ادعاها، به اعتبار حضور آمریکا بنا شده و بدون همراهی و همکاری واشنگتن، بقیه طرف‌ها به‌خصوص کشورهای اروپای غربی قدم از قدم برای انتفاع اقتصادی ایران برنمی‌دارند. شکست برجام که محصول نگرش تک‌متغیره‌ای دولت اصلاح‌طلبان به عرصه حکمرانی بود، به قیمت آسیب‌پذیری اقتصاد در برابر تحریم‌های همه‌جانبه آمریکا تمام شد و این آسیب‌پذیری به بقیه عرصه‌ها ازجمله چالش‌های سیاسی، امنیتی و اجتماعی نیز سرایت کرد.
 
پایان دیپلماسی تک بعدی 
 با وجود تجربه تلخ دیپلماسی تک‌بعدی دولت روحانی و سوء آثار سیاسی و اقتصادی و اجتماعی حاصل از آن، اصلاح‌طلبان دولت سیزدهم را به‌جهت ایجاد توازن در ارتباط با شرق و غرب مورد شماتت قرار دادند. اصلاح‌طلبان سیاست خارجی دولت جدید را برنمی‌تابیدند، چراکه برخلاف انگاره‌های کهنه آن‌ها، دولت به‌دنبال برقراری روابط موثر با همه طرف‌ها ازجمله همسایگان، کشورهای نوظهور اقتصادی و حتی کشورهای پیشرفته غربی بود. نگاه متوازن دولت سیزدهم به عرصه روابط بین‌الملل باعث شد تا عضویت دائم ایران ازسوی کشورهای سازمان همکاری‌های شانگهای موردپذیرش قرار بگیرد؛ عضویتی که سال‌ها بود به‌دلیل رویکردهای تک‌بعدی دولت روحانی در سیاست خارجی و بدبینی کشورهایی نظیر روسیه و چین به گفتمان غرب‌گرای اعتدال-اصلاحات، به امروز و فردا حواله داده می‌شد. در عرصه مذاکرات رفع تحریم‌های ظالمانه نیز اصلاح‌طلبان تحمل رویکردهای دولت جدید را ندارند.
یکی از رویکردهای مهم سیاست خارجی دولت سیزدهم که ازسوی اصلاح‌طلبان و جریان غرب‌گرا مورد تشکیک قرار گرفته، نگاه عمل‌گرایانه و معطوف به نتیجه به مذاکرات با طرف‌های غربی است. به‌محض روی کار آمدن دولت جدید در تهران، جریان غرب‌گرا به‌دنبال این تصویرسازی افتاد که رئیسی و تیم سیاست خارجی او تمایلی به مذاکره ندارند و می‌خواهند با سیاست‌های رادیکال، ایران را مجددا به ورطه تحریمی بکشانند. این درحالی بود که تیم جدید مذاکره‌کننده به سرتیمی علی باقری، معاون سیاسی وزیر امورخارجه کشورمان، مشغول رصد فضا و انتخاب بهترین زمان برای آغاز مذاکرات درزمینه رفع تحریم بودند؛ چه آنکه باقری چندی پیش، روز 8آذر را به‌عنوان زمان آغاز دور جدید مذاکرات با گروه 1+4 در شهر وین اعلام کرد.
 
پایان دوره مذاکره برای مذاکره 
 اصلاح‌طلبان با فضاسازی مشغول تولید این گزاره هستند که تحریم‌های فعلی علیه ایران، محصول انقلابی‏گری و نتیجه کارنامه مذاکراتی سعید جلیلی و علی باقری در بازه زمانی 1386 تا 1392 است. 
در همین باره جبهه اصلاحات ایران (متشکل از تمام احزاب اصلاح‌طلب) چندی پیش در بیانیه‌ای رسمی مدعی شد: «بیش از 15سال از سیاستی که باعث شد پرونده ایران با شعارهای به‌ظاهر انقلابی به شورای امنیت سازمان ملل متحد کشانده شود ،می‌گذرد... همچنان که درمورد تجربیات تلخ مذاکرات هسته‌ای ازسوی صاحب‌نظران اصولگرا نیز مطرح شده است، مذاکرات مقتدرانه هسته‌ای نه خطابه انقلابی خواندن بلکه مذاکراتی است که به مقتدرانه‌ترین راه‌حل‌های ممکن برای نیل به اهداف ملی، ازجمله رفع هر چه سریع‌تر تحریم‌های اقتصادی منجر شود».
ادعای جبهه اصلاحات ایران در حالی است که تحریم‌های ظالمانه فعلی، نتیجه خوش‌باوری جریان غرب‌گرا (حامیان سیاسی دولت روحانی) به آمریکاست که موجب شد ایران به دامن راهبرد «مذاکره برای مذاکره» بیفتد و از گرفتن تضمین‌های عملی برای عدم خروج واشنگتن از برجام غافل شود. برخلاف آنچه جبهه اصلاحات ایران مشغول سم‌پاشی علیه تیم مذاکره‌کننده ایران است، رویکرد سیاست خارجی دولت جدید نه رادیکال بلکه کاملا عمل‌گرایانه و با هدف رفع تحریم‌هاست؛ چه آنکه حسین امیرعبداللهیان، وزیر امورخارجه کشورمان چندی پیش در مطلبی اینستاگرامی، ضمن اعلام آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای نیل به «توافق خوب» با طرف‌های غربی تصریح کرد: «توافق خوب مستلزم لغو موثر و قابل راستی‌آزمایی تحریم‌ها و بازگشت کامل طرف‌های مقابل به تعهدات است.»
 
بازگشت به برجام از درون برجام؟
 جبهه اصلاحات ایران همچنین در بخش دیگری از بیانیه اخیر خود با اشاره به لزوم «بازگشت ایران به برجام» مدعی شد: «در شرایطی که ملت ایران با مشکلات طاقت‌فرسای اقتصادی و معیشتی دست‌به‌گریبان است، هرگونه درنگ در بازگشت به برجام، جز خسارت برای کشور و ملت به بار نخواهد آورد». این تشکل فراگیر اصلاح‌طلب همچنین تاکید کرد: «تحریم‌های بین‌المللی و فلج‌ شدن اقتصاد کشور، تنها نشان‌دهنده ناتوانی مسوولان برای اتخاذ تدابیر خردمندانه سیاسی و دیپلماتیک برای نیل به اهداف راهبردی کشور و اعتمادسازی بین‌المللی است که منجر به پیشرفت و توسعه ملی، قدرت نظامی و توسعه صلح‌آمیز هسته‌ای خواهد شد».
فشار اصلاح‌طلبان بر دولت و بر نظام برای بازگشت به برجام، یک درخواست بی‌پایه و صرفا سیاسی است، چراکه جمهوری اسلامی ایران حتی پس از خروج آمریکا از این توافق، در برجام باقی ماند و به تنها عضو عامل به تعهدات خود تبدیل شد؛ بنابراین ایران همچنان در برجام حضور دارد و کاهش تعهداتش نیز براساس
 نص صریح مندرج در بندهای 26 و 36 برجام بوده است. مطابق این واقعیت، درخواست اصلاح‌طلبان از دولت برای بازگشت هرچه سریع‌تر به برجام صرفا یک مغالطه سیاسی برای دگم و رادیکال نشان دادن تیم جدید سیاست خارجی است.
 
برای اپوزیسیون‌نمایی زود است
 جبهه اصلاحات ایران به‌عنوان تشکل محوری اصلاح‌طلبان، در شرایطی با صدور بیانیه فوق‌الذکر قصد داشته خود را در مقام دلسوز منافع ملی و دغدغه‌مند سفره مردم جای بدهد که وضعیت فعلی چه در سیاست داخلی و چه سیاست خارجی، محصول مستقیم عملکرد هشت‌ساله آن‌هاست و تیم مذاکره‌کننده جدید با رویکرد معطوف به نتیجه، به‌دنبال جبران رویکردهای غربگرایانه حاکم بر کشور در فاصله سال‌های 92 تا 1400 است. به نظر می‌رسد اصلاح‌طلبان برای طلبکاری از تیم مذاکره‌کننده، قدری زود اقدام کرده‌اند. حامیان دولت روحانی بهتر است به‌جای فشار بر تیم جدید مذاکره‌کننده تا مدت‌ها پاسخگوی این سوال باشند که چرا با پیوندزدن تمام ساحات اقتصاد ایران به آرمانشهر برجام، سفره مردم ایران را کوچک‌تر و دشمنان را برای اعمال فشار بیشتر (به خیال گرفتن امتیاز بیشتر) تشویق کردند.

اصلاح طلبان با فضاسازی مشغول تولید این گزاره هستند که تحریم های فعلی علیه ایران، محصول انقلابی گری و نتیجه کارنامه مذاکراتی سعید جلیلی و علی باقری در بازه زمانی 1386 تا 1392 است...این ادعا درحالی است که تحریم های ظالمانه فعلی، نتیجه خوش باوری جریان غربگرا به آمریکاست

captcha
شماره‌های پیشین