sobhe-no.ir
1254
دوشنبه، ۲۲ شهریور ۱۴۰۰
7
گفت‌ و‌گو با ناصر امانی درباره اولویت‌های شورای ششم؛

با تعریف و تعارف مشکلی از تهران حل نمی‌شود

فائزه مومنی / شورای ششم شهر تهران در مقطعی حساس و سرنوشت‌ساز کار خود را آغاز کرده و با چالش‌ها و مشکلات فراوان به ارث رسیده‌ بزرگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. عدم توازن بین بدهی‌ها و مطالبات شهرداری، یأس و ناامیدی مردم و کارکنان شهرداری نسبت‌به عملکرد دوره گذشته، بحرانی بودن سیستم حمل‌ونقل عمومی، ناپایداری و ناایمن بودن شهر تهران و تاب‌آور نبودن در مقابل حوادث طبیعی و غیرطبیعی، انتصابات سیاسی بدون توجه به سابقه افراد و غیره ازجمله چالش‌های شهر تهران است که ناصر امانی، عضو شورای ششم شهر تهران در اولین نطق پیش از دستور خود به آن اشاره کرده و در عین حال گفته که اگر همراهی دولت نباشد، مدیریت شهری برای بهبود شرایط زندگی و خدمت به مردم دست تنها خواهد بود. درعین‌حال او به آسیب‌های یکدستی سیاسی نیز در بدنه شهرداری، شورا و دولت اشاره کرده و گفته یکدستی تفکر همزمان با فراموشی وظیفه خود در قامت نمایندگی مردم و نظارت بر شهرداری، بیفتد. همفکر بودن شورای پنجم در درون خود از یک طرف و توهم حمایت از طرف دولتی که همفکر و هم لیست شورای قبلی بود، از طرف دیگر نه تنها کمکی به حل مشکلات تهران نکرد که پس از مدتی شورا تبدیل به شرکت سهامی گروه‌های سیاسی تشکیل‌دهنده آن شد و هریک از آن‌ها به‌دنبال سهم‌خواهی و تقسیم مناصب و موقعیت‌های مدیریت شهری برای گروه خود بودند و یکی از وظایف اصلی شورای شهر را که نظارت بر عملکرد شهرداری است به فراموشی سپرده و طی چهار سال و انتخاب چهار شهردار و سرپرست حتی یک سوال جدی هم از شهرداران خود در جهت منافع مردم و انجام وظیفه نمایندگی طرح نکردند. ناصر امانی در گفت‌وگو با «صبح‌نو» بار دیگر درباره عوارض سیاسی‌کاری در شهرداری تهران و تاکیدش بر عدم ورود اتوبوسی افراد و استفاده از نیروهای داخلی برای مدیریت شهری صحبت کرد.

صبح نو

گفت‌ و‌گو با ناصر امانی درباره اولویت‌های شورای ششم؛

با تعریف و تعارف مشکلی از تهران حل نمی‌شود

فائزه مومنی / شورای ششم شهر تهران در مقطعی حساس و سرنوشت‌ساز کار خود را آغاز کرده و با چالش‌ها و مشکلات فراوان به ارث رسیده‌ بزرگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. عدم توازن بین بدهی‌ها و مطالبات شهرداری، یأس و ناامیدی مردم و کارکنان شهرداری نسبت‌به عملکرد دوره گذشته، بحرانی بودن سیستم حمل‌ونقل عمومی، ناپایداری و ناایمن بودن شهر تهران و تاب‌آور نبودن در مقابل حوادث طبیعی و غیرطبیعی، انتصابات سیاسی بدون توجه به سابقه افراد و غیره ازجمله چالش‌های شهر تهران است که ناصر امانی، عضو شورای ششم شهر تهران در اولین نطق پیش از دستور خود به آن اشاره کرده و در عین حال گفته که اگر همراهی دولت نباشد، مدیریت شهری برای بهبود شرایط زندگی و خدمت به مردم دست تنها خواهد بود. درعین‌حال او به آسیب‌های یکدستی سیاسی نیز در بدنه شهرداری، شورا و دولت اشاره کرده و گفته یکدستی تفکر همزمان با فراموشی وظیفه خود در قامت نمایندگی مردم و نظارت بر شهرداری، بیفتد. همفکر بودن شورای پنجم در درون خود از یک طرف و توهم حمایت از طرف دولتی که همفکر و هم لیست شورای قبلی بود، از طرف دیگر نه تنها کمکی به حل مشکلات تهران نکرد که پس از مدتی شورا تبدیل به شرکت سهامی گروه‌های سیاسی تشکیل‌دهنده آن شد و هریک از آن‌ها به‌دنبال سهم‌خواهی و تقسیم مناصب و موقعیت‌های مدیریت شهری برای گروه خود بودند و یکی از وظایف اصلی شورای شهر را که نظارت بر عملکرد شهرداری است به فراموشی سپرده و طی چهار سال و انتخاب چهار شهردار و سرپرست حتی یک سوال جدی هم از شهرداران خود در جهت منافع مردم و انجام وظیفه نمایندگی طرح نکردند. ناصر امانی در گفت‌وگو با «صبح‌نو» بار دیگر درباره عوارض سیاسی‌کاری در شهرداری تهران و تاکیدش بر عدم ورود اتوبوسی افراد و استفاده از نیروهای داخلی برای مدیریت شهری صحبت کرد.

عضو شورای ششم شهر تهران که سابقه فعالیت اجرایی در دوره مدیریت جهادی شهر تهران را در کارنامه خود دارد، در پاسخ به پرسشی مبنی بر تاکید اعضای شورای ششم بر وارد نشدن اتوبوسی افراد به مدیریت شهری  و استفاده از ظرفیت‌های داخلی برای اداره شهر و شهرداری می‌گوید: در جلسه رأی اعتماد شورا به آقای زاکانی خدمت ایشان عرض کردم که اولویت اول شورا در انتصابات و چینش کارمندان شهرداری، استفاده از نیروهای متخصص و متعهد شهرداری است و ایشان گفتند؛ اولویت اول، استفاده از نیروهای درون شهرداری است. ایشان هنوز انتصابات زیادی در شهرداری انجام نداده است. رییس سازمان مدیریت بحران نیز خودش استعفا داده است. امانی می‌گوید: امیدواریم در ادامه انتصابات ایشان، نمی‌گوییم ایشان اختیار ندارد، توجه اعظم ایشان به نیروهای شهرداری باشد. در واقع خواسته اعضای شورای شهر این موضوع است. این عضو شورا با اشاره به ضرورت سیاسی‌کاری نکردن در مدیریت شهری، تاکید می‌کند: یکدست بودن مدیریت شهری و دولت نباید ما را دچار غرور کند که این یکدستی خودبه‌خود باعث حل مشکلات می‌شود. اگر قرار بر این بود، در دوره گذشته که شورا، مدیریت شهری و مجلس تا حدودی یکدست بودند، هیچ بهبودی خاصی در مشکلات اصلی شهر تهران اعم از توسعه حمل‌ونقل عمومی و آلودگی هوا رخ نداد. اگر نگوییم به عقب رفتیم حداقل گام اساسی
 به جلو برداشته نشد.
عضو کمیسیون برنامه‌وبودجه شورای شهر تهران تاکید می‌کند: این یکدستی که در این دوره اتفاق افتاده زمانی می‌تواند منجر به خروجی باشد که در میدان بیایند و لوازم و اسباب حل مشکل را حل کنند. حضور شهردار تهران در جلسات هیات دولت، تشریفاتی نباشد، جزئی از بدنه دولت تلقی شود و همان‌گونه که وزارتخانه‌ها با هم هم‌افزایی کرده و رییس‌جمهور مدیریت می‌کنند، این اتفاق هم در حوزه مدیریت شهری بیفتد. اگرنه صرف اینکه ما همفکر هستیم، با هم تعارف کرده و از هم تعریف کنیم، مشکلی حل نمی‌شود. ترافیک و آلودگی هوا، دو مشکل اساسی شهر تهران است که به‌هم گره‌خوردگی دارد و تنها مسوولیت مدیریت شهری نیست، باید همه پا به میدان بگذارند و مصوباتی که وجود دارد ازسوی دولت عملیاتی شود. اگر برخی از این دو مشکل را، فقط 20درصدش را در این دوره حل کنیم، می‌توانیم از ظرفیت یکدست بودن استفاده کنیم، در غیر این صورت فرصت این یکدستی ازدست‌رفته و بهره‌ای از آن نخواهیم برد.


او با بیان اینکه طی دوره گذشته هیچ سوال جدی درباره منافع مردم از شهردار تهران پرسیده نشد، تاکید می‌کند: موضوعاتی همچون ترافیک، آلودگی هوا، نظافت و پسماند ازجمله موضوعاتی است که شهروندان تهرانی با آن‌ها درگیر هستند اما در دوره گذشته اقدام جدی ازسوی نمایندگان برای پیگیری موضوعات مربوط به آن صورت نگرفت. وظیفه نماینده مردم نظارت بر شهرداری، گره‌گشایی از کار مردم و خدمت به مردم باید باشد و زمانی که احساس کردیم در خدمت به مردم شهرداری قصوری دارد به‌عنوان نهاد نظارتی، تذکر داده، سوال کرده و پیگیری کنیم. این نگرانی وجود دارد که در این دوره نیز همانند دوره گذشته با این مشکل مواجه شویم که خداراشکر با جدیتی که در اعضای شورای شهر می‌بینم و پیگیری که در آقای زاکانی سراغ داریم حتما تکرار نخواهد شد.
امانی همچنین به عدم توجه به کارکنان شهرداری تهران اشاره کرده و اظهار می‌کند: نارضایتی کارکنان از مدیریت قبلی و شکاف و فاصله بین کارکنان و مدیران ارشد، انتصابات سیاسی بدون توجه به سابقه افراد به‌ویژه ورود برخی مدیران از بیرون سازمان شهرداری که متاسفانه عملکرد آنان نقش اساسی در نارضایتی کارکنان به جا گذاشته است، کاهش کمک‌های معیشتی و رفاهی به کارکنان و حتی پیش‌بینی منبع درآمد برای شهرداری از محل افزایش فرانشیز بیمه درمانی کارکنان و بازنشستگان، تعطیلی ستاد ساماندهی تعاونی‌های مسکن و عدم استفاده از ظرفیت‌های قانونی برای خانه‌دار کردن پرسنل و حل مشکل مسکن آنان،  بی‌اعتبار کردن دفترچه درمانی کارکنان و لغو قرارداد با بسیاری از مراکز پزشکی و درمانی، تضعیف سازمان بازنشستگی شهرداری و قطع کمک‌های معیشتی و سبدهای حمایتی آنان، ادغام و انحلال معاونت‌های منابع انسانی، برنامه‌ریزی و توسعه شهری بدون توجه به تبعات اجتماعی و روانی آن برای کارکنان و مدیران این دو مجموعه و انحلال اداره کل ایثارگران که نقش اساسی در رسیدگی به مشکلات این قشر عزیز و گرامی چه در شهرداری و چه در شهر تهران داشت، عزل و کنار زدن و خانه‌نشین کردن تعداد زیادی کارکنان و مدیران به بهانه اصولگرا بودن و عدم رعایت‌شان اجتماعی و حتی قطع حق و حقوق و مزایای آنان ازجمله اقدامات نادرستی است که در حق بدنه شهرداری انجام شد.
امانی موضوع شفافیت را که در دوره قبل راه‌اندازی شد اقدام قابل‌تقدیری دانسته و می‌گوید: هرچند این موضوع، خروجی ملموسی نداشت اما 
بنیان‌کار درست و ضروری گذاشته شد که باید در این دوره شورا توسعه و عمق یابد و خروجی قابل درکی برای همه مردم به‌ویژه کارشناسان و نخبگان حوزه مدیریت شهری تهران داشته باشد. در اواخر دوره قبل مدیران شهری تلاش کردند که افشاگری رسانه‌ها در زمینه‌ پول پاشی برای تبلیغ اقدامات نشده را به سایت شفافیت منتصب کرده و آن را از حیز انتفاع خارج کرده، اکنون در آستانه‌ آغاز به کار دوره‌ جدید مدیریت شهری با حضور شهردار تهران آقای زاکانی که روح حاکم بر برنامه‌ ایشان شفاف‌سازی است، چنین خطری در این دوره امکان عملی نخواهد یافت.
او در ادامه تهران و مشکلاتش را به‌مثابه سه تهران در نظر گرفته و تاکید می‌کند: مطمئنا شورای ششم هم با موانع و محدودیت‌هایی مواجه است که یکی از آن‌ها نداشتن تعریف مشترک و واحد از کلمه و مفهوم تهران است. ما با تکرار و گویش کلمه تهران با سه مفهوم کاملا جدا و متمایز روبه‌رو هستیم؛ نخست اینکه تهران به‌عنوان یک کلان‌شهر هم چون سایر کلان‌شهرهای کشور از قبیل مشهد، تبریز اصفهان، شیراز و سایر مراکز  استان‌های بزرگ که جمعیت بیش از یک‌میلیون نفر دارند و پهنه جغرافیایی وسیع و حاشیه‌نشینی، وجه مشترک آنان است.
امانی ادامه می‌دهد: موضوع دوم اینکه تهران به‌عنوان پایتخت و مرکز کشور جمهوری اسلامی ایران که مرکز همه تعاملات اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و آموزشی کشور است و به‌دلیل متمرکز بودن سیاست‌گذاری و اجرا و تکیه بر اقتصاد نفتی- رانتی چشم همه مردم ایران به این شهر دوخته شده و بار سنگینی را بر ساکنان تهران تحمیل می‌کند و هزینه‌های زیادی را برای مدیریت شهر ایجاد کرده است. او اضافه می‌کند: تهران به‌عنوان منطقه شهری بزرگ از دماوند تا اسلام‌شهر و کرج و حتی در برخی تعاریف تا استان قزوین که دشت وسیعی را در برگرفته و ۲۰درصد جمعیت کشور در آن متمرکز شده و نگین این دشت تهران نامیده شده و همه شهرهای اقماری انباشته از جمعیت آن‌ها نیز چشم به تهران دارند و برای اشتغال و درآمد و جایگاه اجتماعی خود تهران را به‌عنوان مقصد انتخاب می‌کنند. متاسفانه در چند دهه گذشته این سه مفهوم متفاوت روی هم قرار گرفته و در اجرا ادغام شده و بار همه مسائل این سه تهران بر دوش ساکنان شهر تهران نهاده شده است.

captcha
شماره‌های پیشین