sobhe-no.ir
1251
چهارشنبه، ۱۷ شهریور ۱۴۰۰
11
«صبح‌نو» یک نماهنگ پرسروصدا را نقد و بررسی کرده است

این «دهه هشتادی» لاکچری

مرکز موسیقی مأوا، نماهنگ «دهه هشتادیا» عنوان تازه‌ترین و یکی از متفاوت‌ترین محصولات مرکز موسیقی مأواست که براساس سرود «کی گفته عاشقی برا قدیمه؟» گروه سرود وصال با حضور عبدالرضا هلالی، محمدحسین پویانفر و علی‌رام نورایی منتشر شده است. در این نماهنگ که پخش تیزر آن طی روز‌های گذشته با حاشیه‌های زیادی در فضای مجازی همراه بود، سعید پاشازاده شاعر، علی شمس تهیه‌کننده و مهران علوی به‌عنوان کارگردان حضور دارند. مرکز موسیقی انقلاب اسلامی(مأوا)، یکی از مجموعه‌های سازمان اوج است که به‌طور تخصصی در زمینه موسیقی فعالیت می‌کند. این مرکز تاکنون ده‌ها نماهنگ و قطعه موسیقایی را تولید و عرضه کرده که برخی موفق و تعدادی از آن‌ها با انتقاداتی مواجه شده‌ است. حالا نماهنگ «دهه هشتادیا» جدیدترین تولید منتشرشده این مرکز است که سروصدای زیادی کرده و نظرات مثبت و البته منتقدان بسیاری هم داشته است.

صبح نو

«صبح‌نو» یک نماهنگ پرسروصدا را نقد و بررسی کرده است

این «دهه هشتادی» لاکچری

مرکز موسیقی مأوا، نماهنگ «دهه هشتادیا» عنوان تازه‌ترین و یکی از متفاوت‌ترین محصولات مرکز موسیقی مأواست که براساس سرود «کی گفته عاشقی برا قدیمه؟» گروه سرود وصال با حضور عبدالرضا هلالی، محمدحسین پویانفر و علی‌رام نورایی منتشر شده است. در این نماهنگ که پخش تیزر آن طی روز‌های گذشته با حاشیه‌های زیادی در فضای مجازی همراه بود، سعید پاشازاده شاعر، علی شمس تهیه‌کننده و مهران علوی به‌عنوان کارگردان حضور دارند. مرکز موسیقی انقلاب اسلامی(مأوا)، یکی از مجموعه‌های سازمان اوج است که به‌طور تخصصی در زمینه موسیقی فعالیت می‌کند. این مرکز تاکنون ده‌ها نماهنگ و قطعه موسیقایی را تولید و عرضه کرده که برخی موفق و تعدادی از آن‌ها با انتقاداتی مواجه شده‌ است. حالا نماهنگ «دهه هشتادیا» جدیدترین تولید منتشرشده این مرکز است که سروصدای زیادی کرده و نظرات مثبت و البته منتقدان بسیاری هم داشته است.

«مأوا» ازجمله مراکز فعال زیرمجموعه سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که وظیفه هدایت، راهبری و تولید در حوزه موسیقی را برعهده دارد. این مجموعه که «حراست از ایران امروز برای فردا و فرداها» را سرلوحه خود قرار داده، معتقد است عرصه موسیقی یکی از ابزارهای مهم برای گسترش مفاهیم اسلامی انقلابی برای نسل امروز است.
 این اولین‌بار نیست که «مأوا» حاشیه‌ساز می‌شود. حدود دوسال پیش بود که این مرکز درباره همکاری با برخی ترانه‌سرایان مورد سوال قرار گرفت. قائم‌مقام مرکز «مأوا» درباره همکاری «مأوا» با خوانندگان و ترانه‌سرایانی که اندیشه‌های فکری و سیاسی‌شان متفاوت با این مجموعه است، توضیح داد: «من این مساله را امتیاز «مأوا» می‌دانم که توانسته چنین فضایی را به وجود آورد. این پرسشی که شما مطرح کردید، طی ماه‌های گذشته سوال بسیاری از مخاطبان بوده که چه اتفاقی افتاده که «مأوا» با این هنرمندان همکاری می‌کند؟» البته طبیعی است که ایجاد حاشیه و نقد برای یک مجموعه موسیقایی انقلابی اصلا اتفاق عجیبی نیست اما این دلیل بر آن نمی‌شود که نقدها مطرح و پاسخ داده نشوند. و اما برسیم به «دهه هشتادیا».
 
توضیحات «مأوا»
 روابط‌عمومی مرکز موسیقی مأوا نیز همزمان با انتشار این نماهنگ متنی را با عنوان «چند خط درباره یک تجربه جدید و ضروری» منتشر کرده که در مشروح آن آمده است: نوجوانان تقریبا بخش فراموش‌شده تولیدات رسانه‌ای در کشور ما هستند. درباره ویژگی‌ها و سلیقه‌ها و علاقه‌های آنان کمتر فکر می‌کنیم و کمتر کاری اختصاصی برای‌شان تولید می‌کنیم؛ و طبیعی است که وقتی ما کاری نمی‌کنیم، دیگران این خلأ را با تولیدات متفاوت‌تری پر می‌کنند.
ما در مرکز موسیقی مأوا مدتی است تمرکز خود را بر این حوزه گذاشته‌ایم و در تلاشیم که آثاری را برای مخاطب نوجوان طراحی و تولید کنیم. در تلاشیم که این آثار صرفا محدود به یک بخش از مخاطبان نباشد و هر اثری برای جامعه مخاطبان هدف آن اثر تولید شود. کمااینکه در محرم امسال هم نماهنگ «گره» برای بخشی از این مخاطبان تولید و با استقبال آنان روبه‌رو شد و نماهنگ «دهه هشتادی‌ها» برای بخش دیگری از مخاطبان نوجوان، با حال و هوای دیگر و ادبیاتی دیگر تولید شد.
از ابتدای ورود به این حوزه می‌دانستیم که با مسیر طی نشده پر چالشی روبه‌رو هستیم و پس از تولید هر اثر نیازمند شنیدن دقیق نظرات، انتقادات و پیشنهادات مخاطبان و صاحب‌نظرانیم، تا ادامه این مسیر را دقیق‌تر و درست‌تر از قبل طی کنیم. پس با آغوش باز شنوای نظرات همه شما هستیم. به امید اینکه این نقد و نظرات کمک کند تا مخاطب نوجوان در تولیدات رسانه‌ای کشور دیده شود.»
 
اشکال در نوع نگاه است
مهدی زنگنه، شاعر آیینی در نقدی نسبت به کلیپ «دهه هشتادیا» اینگونه عنوان کرد که آیا این اثر برای نسل نوجوانی که مخاطب اصلی آن است، تاثیرگذار است یا خیر؟ آسیب‌ها و آفت‌های فرهنگی چنین محصولاتی بیشتر است یا ثمرات و دستاوردهایش؟ او در بخشی از نقدش گفت:«اختلال نماهنگ دهه هشتادیا صرفا شعر ضعیف یا شکل و شمایل بصری لاکچری‌اش نیست! اشکال در نوع نگاهی است که این اثر و آثار مشابه را حمایت و هدایت می‌کند. نگاهی که می‌خواهد برای نوجوانان امروزی محصول فرهنگی تولید کند اما نمی‌داند برای اصلاحات فرهنگی نباید در میدان حریف بازی کرد!


برادران عزیز! کار فرهنگی این نیست! با استفاده از واژگان «سوتی» و «خفن» و «پروفایل اینستا» کسی به‌سوی بساط امام حسین(ع) نمی‌آید! این نوع نگاه فقط و فقط مهر تاییدی به نارسایی‌های فرهنگی‌مان می‌زند! نارسایی‌هایی که شما باعث‌وبانی‌اش نبودید! اما با این کار ناخواسته روی آن‌ها سرپوش می‌گذارید! فهرست تولیدات فرهنگی مدیران نالایق و ناآگاه را تطهیر می‌کنید! سال‌ها از پیروزی انقلاب می‌گذرد اما هیچ فیلم و سریال قابل‌اعتنایی درباره مفهوم حیا و حجاب ساخته نشده است! سال‌ها از پایان جنگ تحمیلی می‌گذرد اما هیچ اثر زیبایی درباره فداکاری و ایثار خلق نشده است! نسلی که پای «کال آف دیوتی» و «جی تی ای» بزرگ شده، چه زمانی باید مفهوم ازخودگذشتگی را زندگی کند؟ اختلالات فرهنگی ما، فراتر از این حرف‌هاست!»
بخشی از واکنش‌ها
نماهنگ «دهه هشتادیا» موافقان و منتقدان بسیاری دارد. 
چرجانیوز در واکنش به این نماهنگ نوشته: «به نظر من و برخلاف منتقدان، این اثر نه می‌خواسته کسی را جذب کند، نه قرار بوده کلاس امام‌شناسی باشد و نه تلاش کرده تا تیپ نوجوانان داخل کلیپ را به‌عنوان استاندارد رسمی جامعه فعلی جا بزند و برای نوجوانان مذهبی و انقلابی ذائقه‌سازی کند. اگر بخواهم ساده و خلاصه بگویم، این اثر فقط یک پیام دارد و آن اینکه می‌خواهد به تعدادی از نوجوانان ایران بگوید «شما دیده می‌شوید. این کلیپ «ماقبل جذب» است و اساسا نقطه قوت این کار آنجاست که نه به‌دنبال جذب است و نه می‌خواهد سیاست فرهنگی تجویز کند و نه می‌خواهد شعار بدهد. فقط می‌خواهد بگوید که من شما را می‌بینم و می‌دانم که هستید و هر علاقه و سلیقه‌ای که دارید ازنظر من هیاتی و عاشق امام حسین(ع) هستید... ».
در خبرنامه دانشجویان ایران نوشته‌اند:«در اثری که نوجوانی صرفا به‌دلیل پسر پدر مشهورش‌بودن، در عین وجود هم‌سن‌وسال‌های واقعا خواننده و هنرمند در همان برنامه‌ای که پدرش را مشهور کرده، خواننده اصلی و بازیگر تکخوان می‌شود، یعنی ماجرا به‌هیچ‌وجه ترویج فرهنگ نوجوانی نیست. ماجرا آقازادگی فرهنگی است.» فضای کار، اشعار عجیب، بازیگران و... باعث شده که در بین کاربران فضای مجازی موجی عمدتا انتقادی شکل بگیرد.
مسعود دیانی در توییتر نوشت: «‏بیماری نه در گیم‌نت است، نه در فقدان برساخت دینی.
 تمنا و احتیاج به حضور و تایید سلبریتی‌ها برای تحقق شخصیت نوجوان بر کل اثر حاکم است؛ آنقدر وقیح که «یا حسین» در دهان نوجوان به جای ندا و تخاطب با اباعبدا...، کارکرد شگفتی با چشم‌های گرد شده از حضور فلان بازیگر را پیدا می‌کند. همین.»
سیدعلی سیدان هم نوشته: «می‌گویند و درست می‌گویند که انقلاب ما یک انقلاب فرهنگی بود؛ یعنی فرهنگ «زیربنا»ی آن بود اما حالا پس از 40سال با تولیداتی در عرصه فرهنگ روبه‌رویم که فقط یک «روبنا»ست؛ روبنایی که زیربنایش یک اقتصاد سیاسی بیمار و کج‌اندیش است.»
محمدرضا هم با مقایسه این نماهنگ با تبلیغات بازرگانی سیما نوشت: « ما و خود سازنده‌های کلیپ #دهه_هشتادیا هر روز به تبلیغات لاکچری صداوسیما اعتراض داریم! بعد یه کلیپ می‌سازیم همون اندازه مرفه و ...! چی بگم والله؟!».
در مجموع به‌نظر می‌رسد این نماهنگ گرچه با نیت خیر درست شده اما زمین بازی خود را درست تعریف نکرده و نگاه تجویزی و هنجاری به نسل جدید ندارد و منفعلانه با آن‌ها برخورد کرده‌است.  این نگاه بیش‌ ازحد منفعلانه می‌تواند به ضد هدف سازندگان تبدیل شود.

captcha
شماره‌های پیشین