sobhe-no.ir
1221
سه شنبه، ۰۵ مرداد ۱۴۰۰
1
جودوکار سودانی هم حاضر به رویارویی با ورزشکار رژیم‌صهیونیستی نشد

آفریقا علیه سازش

پس از فتحی نورین، قهرمان الجزایری جودوی آفریقا، محمد عبدالرسول جودوکار وزن 73کیلوگرم سودان هم حاضر به رویارویی با نماینده رژیم اشغالگر قدس در بازی‌های المپیک توکیو نشد. فتحی نورین که یکی از شانس‌های کسب مدال در بازی‌های این دوره به شمار می‌‎رفت برای چهارمین بار در دوران بازیگری خودش از تقابل با نماینده رژیم اشغالگر قدس خودداری کرد و این اقدام را نماد مخالفت مسلمانان به سازش برخی کشورهای عربی با صهیونیست‌ها دانست. فتحی نورین قرار بود در نخستین مسابقه خودش برابر محمد عبدالرسول سودانی به میدان برود که در صورت پیروزی در این بازی در مرحله دوم حریف نماینده رژیم‌صهیونیستی می‌شد و به همین دلیل انصراف خودش را اعلام کرد.

امارات و عربستان با برپایی کودتای سیاسی در تونس، این کشور آفریقایی را با چالش جدیدی روبه‌رو ساختند

هراس از الگو شدن دموکراسی در تونس

روح‌الله فرقانی

گفت‌وگوی «صبح‌نو» با یک نویسنده و کارگردان تئاتر

«چرک» محصول دوران کروناست

سمانه استاد / «عادل عزیزنژاد»، دانش‌آموخته رشته ادبیات نمایشی است و فعالیت در تئاتر را از سال87، با بازیگری شروع کرده و بعدتر به کارگردانی و نمایشنامه‌نویسی نیز مشغول شده است. او که عناوین و جوایز مختلفی در زمینه‌های بازیگری، کارگردانی و نویسندگی به دست آورده؛ به‌تازگی نمایشنامه «چرک» را در نشر روزگار به چاپ رسانده است. این نمایش پیشتر در پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه رفته و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفته بود. «چرک» داستانی متفاوت از زنی را روایت می‌کند که اسیر جبر زندگی شده و برای خواسته‌هایش به شیوه‌ای عجیب تلاش می‌کند. در این مجال به گفت‌وگو با «عادل عزیزنژاد» نشسته‌ایم و او از نمایشنامه «چرک» به «صبح‌نو» چنین می‌گوید:

قاليباف: چرا هزار ميليارد تخصيص‌يافته ازسوی مجلس به تنش آبي خوزستان در سازمان برنامه معطل ماند؟ چرا با وجود اقدامات پارلمان پس از نظارت ميداني رييس مجلس، اقدام موثر براي تنش آبي خوزستان انجام نشد؟

بوروكراسي ناكارآمد دولت

صبح نو

گفت‌وگوی «صبح‌نو» با یک نویسنده و کارگردان تئاتر

«چرک» محصول دوران کروناست

سمانه استاد / «عادل عزیزنژاد»، دانش‌آموخته رشته ادبیات نمایشی است و فعالیت در تئاتر را از سال87، با بازیگری شروع کرده و بعدتر به کارگردانی و نمایشنامه‌نویسی نیز مشغول شده است. او که عناوین و جوایز مختلفی در زمینه‌های بازیگری، کارگردانی و نویسندگی به دست آورده؛ به‌تازگی نمایشنامه «چرک» را در نشر روزگار به چاپ رسانده است. این نمایش پیشتر در پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه رفته و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفته بود. «چرک» داستانی متفاوت از زنی را روایت می‌کند که اسیر جبر زندگی شده و برای خواسته‌هایش به شیوه‌ای عجیب تلاش می‌کند. در این مجال به گفت‌وگو با «عادل عزیزنژاد» نشسته‌ایم و او از نمایشنامه «چرک» به «صبح‌نو» چنین می‌گوید:

چه شد که تصمیم به چاپ نمایشنامه «چرک» گرفتید؟
 
زمانی که این متن را می‌نوشتم، تصمیمی برای چاپش نداشتم. در آن زمان برنامه‌ام این بود که متن را به اجرای عموم برسانم و چندین جشنواره شرکت کنم. این متن از تاریخ 27بهمن‌ماه تا 15اسفندماه در پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه رفت. در همین حین به پیشنهاد یکی از دوستانم، گروهی برای دیدن نمایش به سالن آمده و با دیدن کار، متن این نمایش را برای انتشار در نشر روزگار معرفی کردند.
 
آیا تصمیم دارید نمایشنامه‌های دیگرتان را هم به چاپ برسانید؟
 
پیش از این برنامه‌ای برای چاپ نمایشنامه‌هایم نداشتم. معمولا زمانی دست‌به‌قلم می‌شدم که تصمیم به اجرا داشتم و هدفم این نبود که متنی بنویسم صرفا برای آنکه مخاطب بخواند، بلکه دوست داشتم متنی بنویسم که مخاطب آن را روی صحنه ببیند. اما پس از انتشار «چرک» که در حین اجرای آن اتفاق افتاد، تصمیم گرفتم این روند را برای دیگر نمایشنامه‌هایم نیز ادامه دهم.
 
کمی بیشتر درباره نمایشنامه «چرک» بگویید و اینکه ایده ابتدایی آن چطور شکل گرفت؟
 
نمایش «چرک» برای من از یک آدم شروع شد؛ آدمی که مابه‌ازاهای او را می‌توانیم در اجتماع ببینیم. شخصیت «عزیز» در این نمایش دغدغه‌هایی دارد که مشابهش در برخی آدم‌های اجتماع دیده می‌شود. او در زیست خود دشوارهایی دارد، رنجی را مدام با خودش می‌کشد و باید و نبایدهایی دارد که من آن‌ها را در طیف گسترده‌ای از آدم‌ها می‌دیدم اما می‌خواستم در یک نفر آن را خلاصه کنم. این آدم برای من در یک خانواده سنتی شکل گرفته بود، در کالبد یک زن با جغرافیای کاملا ایرانی و سنتی. تضاد و گرهی که در کار این فرد افتاده بود از نظر من جنبه دراماتیک داشت و شخصیت را در ذهنم شکل می‌داد. به‌مرور آدم‌هایی را که درام لازم نداشت از آن جدا کردم؛ کاراکترهایی که ازلحاظ فضاسازی، پیشبرد قصه و شخصیت‌پردازی کارکردی نداشتند. با جدا کردن این کاراکتر، چهار نفر در نمایش باقی ماندند. داستان نقطه شروعی دارد که نامش را «نباید» می‌گذارم یا «کسی نباید بفهمد». این شخصیت در نمایش در موقعیت‌های مختلفی قرار می‌گیرد تا با توجه به آدم‌هایی که دور و برش هستند برای هدف‌هایش بجنگد و تلاش کند.
 
بزرگ‌ترین چالش شما در نوشتن این نمایشنامه چه بود؟
 
در نگارش اولیه بسیار نگران این بود که نتوانم برای متن مجوز بگیرم؛ زیرا موضوع در محدوده خط قرمز قرار می‌گرفت و نمی‌شد خیلی راحت درباره‌اش صحبت کرد. سعی می‌کردم به شکلی بنویسم که بتوانم آن را به صحنه ببرم. تا اینکه با یکی از اساتید محترم در حوزه نویسندگی گپ زده و وقتی ایشان برای اولین بار یادداشت‌هایم را خوانده و با داستان «چرک» مواجه شد، به من توصیه کرد که لازم نیست نگران باشم و می‌توانم راحت‌تر موضوع را بیان کنم. این صحبت، خیالم را راحت کرد و بازنویسی‌های مجدد قصه برایم دلنشین‌تر شد.
 
کمی از شخصیت‌پردازی این نمایش و ویژگی‌های کاراکترها بگویید.
 
آدم‌های این نمایش کاملا امروزی‌اند. آن‌ها به‌شدت دغدغه‌مند هستند و برای زیست، بقا و اهداف‌شان می‌جنگند. ستیز آن‌ها، ستیزی چندوجهی با جامعه و حتی خودشان است. آن‌ها در موقعیتی قرار می‌گیرند که بحرانی است و تصمیمی باید بگیرند که اتفاق اصلی را رقم می‌زند. نمایش دقیقا از اینجا شروع می‌شود؛ یعنی از دقیقه 90 و آژیر خطری که به صدا درآمده و باید تصمیم گرفته شود. در بحث نگارش و ادبیات، دایره واژگانی را انتخاب کردم که رنگ‌بندی مختلفی به کاراکترها می‌داد و باعث می‌شد تمام درونیات خود را بیرون بریزند. در حین نوشتن به‌هیچ‌وجه دوست نداشتم بدانم پایان قصه‌ام کجاست، دلم می‌خواست این آدم‌ها من را به سرزمین خود ببرند و آنچه را می‌خواهند به من نشان دهند.
 
در خوانش اولیه نمایشنامه، خواننده به‌سختی متوجه اتفاق اصلی می‌شود که مشخص است شما با احتیاط زیادی درباره‌اش صحبت کرده‌اید. آیا این ابهام در اجرای اثر هم وجود داشت یا در اجرا راحت‌تر موضوع موردنظر بیان می‌شد؟
 
در اجرای یک نمایش، امکانات بیشتری برای کارگردان در راستای ارائه کار بهتر و برای مخاطب در راستان درک بهتر از نمایش در دسترس است و طبیعتا بین اجرا و متن تفاوت‌های بسیاری وجود دارد اما در حالت کلی من این تعلیق را دوست دارم. اینکه مخاطب برای چندمین بار به سالن آمده و نشانه‌هایی را که در نمایش برایش گذاشته شده است دنبال کند تا به جواب برسد. در نمایشنامه نیز این چندوجهی بودن را دوست دارم. برایم جذاب است که مخاطب در متن دنبال نقشه راهی بگردد که از قبل برای او در نظر گرفته شده است.
 
بازخوردها به اجرای نمایش «چرک» چگونه بود؟
 
با وجود اینکه در میانه یکی از پیک‌های کرونا به روی صحنه رفتیم، بازخوردها خیلی خوب بود. مخاطب، مخاطب دیگری را به نمایش دعوت می‌کرد و تماشاگر اول با تماشاگر دوم و سوم به سالن بازمی‌‌گشت. این اجرا زمانی به روی صحنه رفته که بسیاری از اهالی تئاتر، آن را ترک کرده بودند. در این شرایط من و گروهم، عاشقانه تئاتر را در آغوش گرفتیم و خوشبختانه هیچ‌یک از ما نیز به بیماری دچار نشدیم.
 
آیا قصد دارید «چرک» را با توجه به اجراهای محدود سال گذشته‌اش، دوباره به صحنه ببرید؟
 
برنامه‌ای که داریم این است که در چندین جشنواره با این نمایش شرکت کنیم.
 
تقریبا تمام نمایش‌هایی که من به‌عنوان مخاطب از شما دیده‌ام همه حول محور موضوعات اجتماعی می‌گردند و با اجرایی رئال به روی صحنه رفته‌اند. کمی بیشتر دراین‌باره برای مخاطبان «صبح‌نو» بگویید.
 
هنرمندی که در این جامعه نفس می‌کشد و در این اجتماع زیست می‌کند، چالش‌های زیادی را پیش رو دارد. این چالش‌ها می‌تواند به اتفاق‌هایی تبدیل شود که مخاطب با دیدن نمایش یا خواندن نمایشنامه می‌تواند آن‌ها را تجربه کند. او می‌تواند همذات‌پنداری لازم را با یک اثر نمایشی داشته و همان تجربه را بی‌آنکه برایش بهایی سنگین پرداخته باشد به دست بیاورد. علاوه‌بر علاقه شخصی به این شیوه کار کردن، دوست دارم در نمایش‌هایم در مورد موضوعات روز صحبت کنم. دلم می‌خواهد آدم‌ها با دیدن این نمایش تجربه‌های آسانی را به دست بیاورند که برای به دست آوردن‌شان در جامعه باید بهای سنگینی برایش پرداخت کنند، تجربه‌هایی در پوسته‌ای هنری که شفاف و ساده باشد و چه جایی بهتر از سالن تئاتر برای به‌دست‌آوردن این مهم.
 
شما در فیلم «تاریخ گذشته» به کارگردانی آقای «یاسر حمزه» نیز حضور داشتید که نامزد بهترین بازیگر در جشنواره فیلم آمریکای جنوبی هم بود. کمی از بازی در فیلم بگویید.
 
در فیلم «تاریخ گذشته» نقش جوانی را بازی می‌کنم که دچار رابطه‌ای عجیب در حد جنون شده و این رابطه در میان اعضای خانواده می‌چرخد. این کاراکتر ویژگی‌های داشت که برایم جذاب بود ازجمله چندوجهی بودن آن. او گاهی بود، گاهی نبود و زمانی هم ساخته ذهن کاراکترهای دیگر بود. همکاری با آقای حمزه و گروه خوب این فیلم برایم لذت‌بخش بود و خوشحالم که توانستم کنار این گروه دیده شوم.
 
در این دوران طولانی کرونا به چه فعالیت‌های دیگری مشغول بوده و هستید؟
 
دوره کرونا، دوره عجیبی بود. هیچ‌کس باورش نمی‌شد که تئاتر به مدتی این قدر طولانی تعطیل شود و این شوک بزرگی به خانواده تئاتر وارد شد. نمایش «چرک» از متن گرفته تا اجرا و چاپ نمایشنامه، همه محصول دوران کروناست. درحال‌حاضر نیز روی متن دیگری کار می‌کنم که رو به اتمام است. در اینجا لازم می‌دانم از تیم خوبی که در نمایش «چرک» در کنارم حضور داشتند تشکر کنم. از خانم شفائی که در چاپ نمایشنامه «چرک» بسیار کمک کردند هم سپاسگزارم. امیدوارم حال تئاتر دوباره خوب شود و سالن‌های تئاتر با نمایش‌های خوب و پررنگ، دوباره چراغانی شود.

captcha
شماره‌های پیشین