sobhe-no.ir
1218
شنبه، ۰۲ مرداد ۱۴۰۰
13
«صبح‌نو» از واکنش رسانه‌ها به مشکلات خوزستان گزارش می‌دهد

عربده‌کشی خارج‌نشین‌ها، کم‌کاری داخلی‌ها

چند روزی است که مشکلات کم آبی بخش‌هایی از خوزستان باعث نارضایتی و اعتراض مردم خون‌گرم این منطقه شده است؛ مردمی که جزو شریف‌ترین و بامعرفت‌ترین مردم این سرزمین‌اند. اعتراض بخشی از آن‌ها به وضعیت کم‌آبی همانطور که پیش‌بینی می‌شد در جاهایی به سمتی رفت که با هدایت و بهره‌برداری برخی رسانه‌ها، به انحراف کشیده شد.

خبر

خداحافظ جهادگر فرهنگی

صبح نو

«صبح‌نو» از واکنش رسانه‌ها به مشکلات خوزستان گزارش می‌دهد

عربده‌کشی خارج‌نشین‌ها، کم‌کاری داخلی‌ها

چند روزی است که مشکلات کم آبی بخش‌هایی از خوزستان باعث نارضایتی و اعتراض مردم خون‌گرم این منطقه شده است؛ مردمی که جزو شریف‌ترین و بامعرفت‌ترین مردم این سرزمین‌اند. اعتراض بخشی از آن‌ها به وضعیت کم‌آبی همانطور که پیش‌بینی می‌شد در جاهایی به سمتی رفت که با هدایت و بهره‌برداری برخی رسانه‌ها، به انحراف کشیده شد.

خشکسالی بی‌سابقه، سدسازی بی‌رویه، مدیریت غلط منابع آب، استفاده نامناسب برخی مردم و... همگی باعث شد تا بخش‌هایی از خوزستان با مشکل جدی آب روبه‌رو شود. البته آن‌طور که اعلام شده در موضوع آب شرب لااقل در شهرها، مشکل خاصی نیست و این بی‌آبی متمرکز در روستاهاست؛ روستاهایی که بعضا به شبکه آبرسانی متصل نشده‌اند و با انتقال آب با تانکر سیراب می‌شوند اما با جدی‌تر شدن فعالیت تانکرها بحث آب شرب هم تا حدودی برطرف شد . براساس گزارش‌های منابع خبری از منطقه، مشکل اصلی مربوط به کشاورزی و دامداری بود که با کاهش آب جاری در مجاری منطقه با مشکلات جدی روبه‌رو شده بود. اقتصاد و معیشت مردم آن منطقه به‌طور کامل به کشاورزی و دامداری وابسته است که با نبود آب برای این بخش‌ها، آسیب جدی خواهند دید. منشا و میزان این مشکلات هرچه که باشد، سال‌هاست که به‌طور کامل رفع نشده و باعث آزار و ناراحتی مردم منطقه شده است. مردمی که هشت‌سال دفاع مقدس را تجربه کرده‌اند و پس از آن هم همواره در مسائل مختلف، همراه کشور و انقلاب بوده‌اند. مطالبه برای حل مشکلات‌شان، حق طبیعی آن‌هاست که رهبر معظم انقلاب هم در سخنان روز گذشته بر آن تاکید داشتند اما در این گزارش بد نیست با محوریت رسانه به مساله و حواشی‌اش نگاهی بیندازیم.
این اولین‌بار نیست. احتمالا آخرین بار هم نباشد. تقریبا هر اعتراض یا درخواست اجتماعی پس از مدتی به انحراف کشیده می‌شود. بسیاری از این پویش‌ها کاملا مسالمت‌آمیز و حتی برحق بوده‌اند. پس چرا هربار با این اتفاقات مواجه می‌شویم؟ شاید این مساله را بتوان در سه محور کلی مرور کرد؛ ضعف رسانه‌های داخلی، فضای احساسی شبکه‌های اجتماعی و سوءاستفاده رسانه‌های فارسی‌زبان. طبیعی است که در این گزارش صرفا به بحث رسانه‌ای اشاره می‌شود و سهم دستگاه‌های دولتی در چنین مشکلاتی را به گزارش‌های بخش‌های سیاسی و اجتماعی واگذار می‌کنیم.
 
اول؛ رسانه‌های محتاط
رسانه‌های رسمی طبق چهارچوب‌هایی عمل می‌کنند که نوشته شده است؛ البته این قوانین در بسیاری از موارد نانوشته و سلیقه‌ای است. همین قوانین نانوشته باعث محتاط شدن رسانه و اهالی‌اش می‌شود. پس یک رسانه دست‌به‌عصا مجبور است برای آنکه سوءبرداشتی از اقداماتش صورت نگیرد، به اتفاقات نگاهی محافظه‌کار داشته باشد؛ آن هم در دوره‌ای که به‌واسطه گسترش شبکه‌های اجتماعی تقریبا هیچ خبری از دید مخاطب پنهان نمی‌ماند. این دقیقا همان درکی است که رسانه‌های فارسی‌زبان  از آن دارند. یعنی سعی می‌کنند تمام اتفاقات را پوشش دهند اما با زبان و لحنی که مدنظرشان است. یعنی گاهی پیش می‌آید بی‌بی‌سی فارسی خبری را منتشر کند اما طوری آن را پوشش دهد که کاملا با روح آن اتفاق تفاوت داشته باشد. این نشان می‌دهد دیگر روزگار نادیده گرفتن گذشته است. رسانه‌های رسمی -خصوصا رسانه ملی- باید با درک جدیدی از شرایط، برنامه‌ریزی مفصلی برای پوشش مطالبات و اتفاقات اجتماعی داشته باشد. یقینا این اتفاقا باعث مرجعیت دوباره رسانه ملی برای مخاطبان خواهد شد و اعتماد مضاعفی ایجاد می‌شود. بدیهی است که در این شرایط، کسب‌وکار رسانه‌های فارسی‌زبان رونق نمی‌یابد.
 
دوم؛ زیست نامناسب مجازی
اما مورد بعد یک حقیقت تلخ اجتماعی است. متاسفانه تا به امروز استفاده از فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی برای بخشی از کاربران ایرانی هنوز مانند یک پدیده گنگ است. 
زیست مجازی بخشی از کاربران فارسی‌زبان تحت‌تاثیر سرعت ورود یکباره شبکه‌های اجتماعی در ایران، عملکرد نامناسب رسانه‌های داخلی و طبیعت بخشی از مردم که دچار زودباوری هستند، موجب استفاده نامناسب از فضای مجازی شده است یعنی بستری که می‌تواند موجب رشد اجتماعی یک جامعه شود، به‌دلیل استفاده نامناسب کاربران از آن، به فضایی برای موج‌سواری مزدوران رسانه‌ای حکومت‌های معاند شده است. این نشان می‌دهد به‌جای مطرح کردن بحث‌هایی برای محدودیت شبکه‌های اجتماعی باید وارد کارزار دشوار آگاه‌سازی کاربران شویم.
سوم؛ ابزار رسانه‌ای شورش
اما نکته آخر مربوط به رسانه‌های فارسی‌زبان است. امروز دیگر منوتو و ایران اینترنشنال را نباید یک رسانه با سیاست‌های ضد جمهوری اسلامی بدانیم. آن‌ها که در دوره ترامپ، با تزریق دلارهای نفتی و حمایت‌های دولت آمریکا به یک پدیده سرکش تبدیل شده بودند، مدتی است با بی‌حیایی تمام و بدون روتوش و ظاهرسازی معمول تمام توان‌شان را برای بهره‌برداری از حوادثی مثل مساله خوزستان گذاشته‌اند. منوتو و ایران‌اینترنشنال در چند روز اخیر با انتشار ده‌ها پست و استوری با متن‌هایی تند، در پی بزرگ‌نمایی برخی اتفاقات و تهییج مردم منطقه برای رفتار رادیکال و خشونت‌بار بودند. ایران‌اینترنشنال که مستقیما از پول و سیاست‌های سعودی ارتزاق می‌کند در آخرین بی‌حیایی رسانه‌ای در گفت‌وگو با چند به اصطلاح کارشناس فارسی‌زبان صراحتا موضوع تجزیه ایران و مشروع بودن آن را مطرح کرد. 
در مجموع باید گفت وضعیت رسانه‌ای اردوگاه مقابل ایران به شکلی است که آن‌ها برای دشمنی با این سرزمین هیچ خط قرمزی ندارند. ایجاد خشونت و حتی خیال خام تجزیه. پس لازم است با توجه به سه موضوع مطرح شده برای آینده برنامه‌ریزی ویژه‌ای داشت تا دوباره و چندباره با این فضاسازی مسموم روبه‌رو نشویم.

captcha
شماره‌های پیشین