sobhe-no.ir
1216
دوشنبه، ۲۸ تیر ۱۴۰۰
13
«صبح‌نو» از حواشی یک گفت‌وگوی تلویزیونی گزارش می‌دهد

رسانه مطالبه‌گر

«المیرا شریفی‌مقدم»، مجری شبکه خبر، در تماسی تلفنی با استاندار خوزستان، وقتی متوجه می‌شود که استاندار از جواب دادن به سوالات او درمورد بی‌آبی مردم خوزستان طفره رفته و پاسخ قاطعی نمی‌دهد، عصبانی شده و تلفن را روی او قطع می‌کند. این رفتار همان‌قدر که مورد نقد قرار گرفته، همان‌قدر هم جایگاه رسانه و ماهیت مطالبه‌گری آن را به مخاطب بی‌اعتماد این روزها نشان می‌دهد.

خبر

استقبال کم‌نظیر از مسابقه کتابخوانی «قصه‌های شیرین و دلنشین»

صبح نو

«صبح‌نو» از حواشی یک گفت‌وگوی تلویزیونی گزارش می‌دهد

رسانه مطالبه‌گر

«المیرا شریفی‌مقدم»، مجری شبکه خبر، در تماسی تلفنی با استاندار خوزستان، وقتی متوجه می‌شود که استاندار از جواب دادن به سوالات او درمورد بی‌آبی مردم خوزستان طفره رفته و پاسخ قاطعی نمی‌دهد، عصبانی شده و تلفن را روی او قطع می‌کند. این رفتار همان‌قدر که مورد نقد قرار گرفته، همان‌قدر هم جایگاه رسانه و ماهیت مطالبه‌گری آن را به مخاطب بی‌اعتماد این روزها نشان می‌دهد.

در سال‌های اخیر، کشور با چالش‌های کم‌سابقه‌ای روبه‌رو بوده است. از تورم کمرشکنی که این روزها از قشر ضعیف عبور کرده و در حال شکستن کمر خانواده‌های طبقه متوسط است گرفته تا وضعیت نامناسب زیست‌محیطی کشور، تا دعوا و قمه‌کشی دختران نوجوان در خیابان و ... همه بی‌شک ریشه در بی‌مسوولیتی عده‌ای دارد که در زمان خود پاسخ درستی به مردم نداده و حال همه این مشکلات با هم فوران کرده است. اما در این میان، مردم چقدر سوال پرسیده‌اند؟ شبکه‌های اجتماعی این روزها فضایی شده تا مردم درددل‌ها و سوالات‌شان را از مسوولان بپرسند اما کدام مسوول تا به امروز پاسخگوی خوبی به آن‌ها بوده؟! در این میان وظیفه رسانه چیست؟
 
وظیفه رسانه در حوادث
وظیفه رسانه در این وانفسای مشکلات این است که واسطه‌ای باشد میان مردمی که خشمگین‌اند از فشارهای این مدت و مسوولانی که تمام تلاش‌شان را برای دور زدن جواب درست و مستقیم به مردم می‌کنند. وظیفه رسانه این است که صدای مردم باشد و از مسوولان بخواهد که مستقیم و شفاف به سوالاتی که با زندگی و جان آن‌ها سروکار دارد پاسخ دهند. اگر رسانه تا امروز وظیفه خود را درست انجام داده بود، شاید امروز در وضعیتی بهتر قرار می‌داشتیم. زمانی که از فردی سوالی پرسیده نشود و کیفیت انجام وظایفش مورد بررسی قرار نگیرد، بی‌شک مشکلات زیادی به وجود خواهد آمد.
در کتاب «کی بود کی بود» چنین گفته می‌شود: «سیاستمداران بارزترین نمونه کسانی هستند که خودشان را توجیه می‌کنند. هنر سخنرانی با استفاده از فعل مجهول برساخته خودشان است. وقتی خفت‌شان می‌کنی و دیگر راه فرار ندارند، به‌زور و زحمت خطای‌شان را می‌پذیرند اما مسوولیتش را به‌عهده نمی‌گیرند. بله اشتباهی صورت گرفت ولی من نبودم، دستم بود، تقصیر آستینم بود و از بردن نام آن آستین هم معذورم.»
اما رسانه وظیفه دارد پیگیر همان آستینی باشد که مسوولان از نام بردن آن معذورند. رسانه ملی یعنی تلویزیون نیز در این زمینه پررنگ‌ترین نقش را بازی می‌کند؛ زیرا بیشترین مخاطب را در میان مردم دارد اما چقدر مردم این روزها به رسانه ملی اعتماد دارند؟ چقدر به شبکه‌های خارجی اعتماد دارند؟
 
هدایت دوباره مردم به‌سمت رسانه ملی
نمی‌توان منکر این شد که اعتماد مردم نسبت‌به رسانه ملی در سال‌های اخیر کمتر شده اما نمی‌توان ثابت کرد که مردم این اعتماد را به‌سوی شبکه‌های خارجی برده‌اند. پس اعتمادی که هنوز به سمت‌وسویی جدید نرفته را می‌توان دوباره به دست آورد، به شرط اینکه رسانه وظیفه‌اش یعنی مطالبه‌گری، آن هم در شرایط فعلی را به‌خوبی انجام دهد. شاید اگر 10سال پیش درمورد وضعیت آب خوزستان از مسوولان آن سوالات جدی پرسیده می‌شد و رسانه خودش را موظف به پاسخ گرفتن از آن‌ها می‌کرد شرایط بهتر از این بود.
حال یکی از مجریان تلویزیونی جسارت به خرج داده و با قاطعیت از استاندار سوال می‌پرسد که چه زمانی قرار است به مردمی که در بی‌آبی به‌سر می‌برند آب‌رسانی شود. چه تعداد روستا درگیر این موضوع هستند و چه تمهیدی برایش اندیشیده شده است. مردم چشم به تلویزیون دوخته‌اند تا پاسخی صریح و قاطع در این مورد حیاتی بشنوند. آب، مایه حیات بشر، از آن‌ها دریغ شده و بی‌شک حیات‌شان وابسته به پاسخی است که جناب استاندار باید بدهد اما این مسوول چگونه جواب می‌دهد؟! غیر از دور زدن سوال، بازگشتن به روزهای قبل از بی‌آبی، آمار روستاهای آن زمان را دادن و درنهایت سفسطه کردن درباره پریدن مجری در صحبت‌های وی چه جواب درست دیگری می‌دهد که مخاطب به این پاسخ اعتماد کند؟! هیچ.
المیرا شریفی‌مقدم جدی و قاطع منتظر جواب می‌ماند، جوابی که نمی‌رسد و گویا قرار هم نیست که برسد. او نیز مانند مردم منتظر است تا صریحا برنامه استاندار در این زمینه را بداند و وقتی این اتفاق نمی‌افتد با او خداحافظی می‌کند. این رفتار مجری نباید مورد نقد قرار گیرد. او در جایگاه نماینده مردم عمل کرده و سوالی را پرسیده که مسوول موردنظر از جواب‌دادن به آن به مردم طرفه رفته است. این رفتار باید موردتوجه و حتی موردستایش قرار گیرد، نه اینکه تقبیح شود. شریفی‌مقدم در مقام یک مجری خبر، مسوولانه پیگیر پاسخ شده است و باید این پاسخ را دریافت کند. اگر تلویزیون کمتر به مجریان خود سختگیری کرده، توبیخ‌شان کند و آن‌ها را آزاد بگذارد تا به صورتی جدی جویای جواب شوند، شاید موثر افتد تا مسوولان خودشان را موظف به پاسخ‌گویی بدانند.
چندی پیش «قدیسه صالحی»، مجری برنامه «سلام تهران» به این دلیل مورد توبیخ واقع شد که حرف دل مردم را زده‌بود. او از دولت خواسته بود اگر توان اداره شرایط را ندارد، حال که انتخابات انجام شده و رییس‌جمهور بعدی مشخص است، زودتر دولت را واگذارد تا شاید مردم یکی، دو ماه زودتر از وضعیت فعلی رها شوند. این حرف که مورد تشویق مردم هم قرار گرفته بود اما باعث توبیخ وی می‌شود. به چه دلیل؟! تنها به خاطر زدن حرفی که حرف مردم است؟!
رسانه ملی باید مدام وظایفش را مرور کند؛ نماینده مردم بودن، مطالبه‌گری و پاسخ قاطع گرفتن از مسوولانی که از جواب دادن به مردم فرار می‌کنند، تنها راهی است که می‌تواند اعتماد مردم را جلب کند تا در این شرایط نامساعد حداقل به رسانه خود اعتماد داشته و جوابی که از آن می‌شنوند تکلیف‌شان را روشن کند. این بی‌شک خیلی بهتر از آن است که مخاطبان به‌سوی رسانه‌های خارجی رفته و منتظر پاسخی باشند که قرار است بیگانگان به آن‌ها بدهند. سخت‌گیری‌های رسانه ملی در رابطه با مطالبه‌گری تنها این موضوع را معکوس می‌کند. می‌توان با تشویق مجریان تلویزیون به پرسیدن سوالات قاطع و اصرار برای شنیدن جواب درست و صریح نه‌تنها اعتماد را جلب کرد بلکه از بحران‌های آینده نیز پیشگیری کرد.

captcha
شماره‌های پیشین