sobhe-no.ir
1206
دوشنبه، ۱۴ تیر ۱۴۰۰
10
یادداشت

انقلابی شعار ندهیم انقلابی عمل کنیم!

عباس محمدیان دانشجوی دکترای علوم ارتباطات

«صبح‌نو» جلسه احصای ویژگی‌های شهردار هفدهم تهران را بررسی می‌کند

به سوی گزینه کارآمد

فائزه مومنی / پایتخت ایران با گذشت بیش از ۲۰سال از تاسیس شوراها با مشکلات و معضلات عدیده‌ای روبه‌روست، از ضعف در تامین درآمدهای پایدار برای هزینه‌کرد در شهر بدون آسیب رساندن به منابع شهر اعم از درختان و پایین آوردن کیفیت زندگی شهروندان تا ترافیک‌های سرسام‌آور معابر و آلودگی هوا. طی سال‌های متوالی اقدامات زیادی برای بهبود شرایط تهران عملیاتی شد اما هربار به دلایل مختلفی اعم از ناهمراهی دولت‌ها یا ضعف مدیریتی، با وجود تلاش‌های گسترده، برخی اقدامات متوقف شد یا با درجه پیشرفت محدود بر زمین ماند. طی چهارسال گذشته نیز با استقرار مدیریت شهری جدید، هرچند برخی اقدامات نیز به ثمر رسید اما به دلیل ضعف مدیریتی و جابه‌جایی مدام شهردار و بی‌ثباتی ای که ناشی از تغییرات مدیریتی رخ داد به اضافه نبود توان در درآمدزایی سودآور به نفع شهر و شهروندان، هزینه‌کرد نادرست بودجه شهر برای پروژ‌ه‌های بی‌ثمر و خرج جاری شهرداری، کارنامه مدیریت شهری پنجم با نمره‌های منفی متعددی روبه‌رو شد و تقریبا هیچ یک از معضلات اولویت‌دار شهر تهران مثل آلودگی هوا، ترافیک که درمانی جز توسعه حمل‌و‌نقل عمومی نداشت، حل نشد. ۲۸خردادماه، انتخابات شوراهای شهر برگزار و لیست ائتلاف با سرلیستی مهدی چمران پیروز انتخاب شد؛ لیستی که حالا تمام بیم و امیدهای مردم شهر تهران در آن رنگ خواهد گرفت. آیا معضل ترافیک شهر تهران و هزاران معضل دیگر بهبود پیدا خواهند کرد؛ پرسشی که پاسخ آن را منتخبان شورای ششم در نظارت قدرتمند اعضای شورا می‌دانند و شهرداری جهادی و عملگرا، شهرداری که طی روزهای آینده نامش از جلسات منتخبان شورا بیرون خواهد آمد.

صبح نو

یادداشت

انقلابی شعار ندهیم انقلابی عمل کنیم!

عباس محمدیان دانشجوی دکترای علوم ارتباطات

کشور در حال پوست‌اندازی است. این خاصیت انتخابات است. پس از هر مرحله‌ای که صندوق‌ها حکم می‌شوند تا حکم مردم را بنویسند به نام افراد تازه، مرحله جدیدی از نو شدن آغاز می‌شود. برخی افراد به نقطه پایان می‌رسند و برخی دیگر از سر خط شروع می‌کنند، چه زندگی ادامه دارد و حکومت برای تمشیت امور، باید مدام به نوخواهی و نوزایی بپردازد.  این هم طبیعت کار است و هم اقتضای تحول ولی یک «اما» اینجا وجود دارد و آن اینکه باید در انتصاب‌ها، اولویت با توان و تخصص افراد باشد، نه اینکه چون فلانی از جناح من است و در ستاد من، نقشی فعال داشته، پس باید از سفره ملت، با اهدای کلید فلان جایگاه و صندلی فلان پست، با او تسویه‌حساب کنم و برای فرداها هم او را برای خود نگه دارم. این چیزی است که همواره ما را به نقطه صفر بازمی‌گرداند والا با چرخش نخبگان که کسی مشکل ندارد.
 مشکل زمانی ایجاد و دامن‌گستر می‌شود که به جای گردش نخبگان، شاهد گردش دوستان و چرخش دیگران باشیم! ببینیم اتوبوس‌های پر می‌آیند و خالی می‌روند و آمدگان پیش را پیاده به خانه بازمی‌گردانند. نتیجه این رفتار هم درجا زدن خواهد بود، حال آنکه ما خیلی کار داریم. 
ایران خیلی کار دارد و شهرمان هم خیلی قدم‌ها باید بردارد. توجه به این نکته مهم و حیاتی اقتضا می‌کند تا به‌سمت انتصاب‌ها و انتخاب‌های غیرسیاسی و به دور از سهم‌دهی و به معنای درست کلمه، تخصصی برویم. تلاش اعضای ستاد را به‌نوعی دیگر باید قدر دانست، آن هم نه از جیب مردم و سفره مردم. شایسته‌سالاری براساس تخصص در جایگاه مرتبط راهبردی است دینی، اخلاقی و انقلابی به‌ویژه در این دوران که حضرات همه با شعار انقلابی‌گری به میدان آمده‌اند. از باورمندان واقعی تفکر انقلابی، نگاهی مومنانه و همه‌شمول انتظار است و در این راستا، حفظ بدنه متخصص و پاکدست دوره پیشین، یک «باید انقلابی» است، چه برای پرورش این افراد، بسیار هزینه شده است و برای رسیدن به تخصص، فصول آزمون و خطا را پشت سر گذاشته و به انسجام فکری و قوام حرفه‌ای رسیده‌اند. حفظ اینان به‌عنوان یک سرمایه ملی باید موردنظر برنامه‌ریزان باشد. 
در کنار این مهم، راه بستن بر ویژه‌خواهی و ویژه‌خواری، یک «باید انقلابی» دیگر است که باید مورد توجه و عمل قرار گیرد. این نگاه و انگاره که گویا سفره‌ای تازه پهن شده و دوستان را باید پای آن نشاند از اساس با منطق انقلاب ناسازگار است.
 بدانیم که در فصل کار، باید کاردان‌ها را به‌کار گرفت و ساحت خدمت را به دانایان امور سپرد تا نتیجه‌اش را در زندگی مردم دید. حرف زیاد است اما به همین مختصر بسنده می‌کنیم که گفته‌اند؛ در خانه اگر کس است، یک حرف بس است!

captcha
شماره‌های پیشین