sobhe-no.ir
1198
چهارشنبه، ۰۲ تیر ۱۴۰۰
15
بررسی شفاف‌سازی دستمزدهای سلبریتی‌ها به بهانه حواشی جدید میان یک منتقد و ستاره

شوره‌زار دستمزدهای میلیاردی ستاره‌ها

درحالی‌که ستاره‌های سینما و فوتبال و برخی هنرمندان رشته‌های تجسمی در ایران به اقتضای حرفه و محبوبیت‌شان میان مردم درآمدهای بالا و معمولا میلیاردی دارند، اغلب آن‌ها از اعلام دستمزدهای خود در هر قرارداد تازه خودداری می‌کنند یا دست‌کم رقم واقعی را اعلام نمی‌کنند. در همین رابطه به‌تازگی حواشی داغ و غیرمنتظره‌ای دامن یکی از حرفه‌ای‌ترین و معتبرترین منتقدان سینما را گرفته و او را به دادگاه کشانده. محمدرضا گلزار به‌عنوان یک ‌بازیگر و مجری تازه‌کار از پوریا ذوالفقاری -منتقد جوان سینما -به‌دلیل انتشار خبری درباره دستمزد میلیاردی او برای یک برنامه کم‌تماشاگر تلویزیونی شکایت کرده است.

اخبار کوتاه

صبح نو

بررسی شفاف‌سازی دستمزدهای سلبریتی‌ها به بهانه حواشی جدید میان یک منتقد و ستاره

شوره‌زار دستمزدهای میلیاردی ستاره‌ها

درحالی‌که ستاره‌های سینما و فوتبال و برخی هنرمندان رشته‌های تجسمی در ایران به اقتضای حرفه و محبوبیت‌شان میان مردم درآمدهای بالا و معمولا میلیاردی دارند، اغلب آن‌ها از اعلام دستمزدهای خود در هر قرارداد تازه خودداری می‌کنند یا دست‌کم رقم واقعی را اعلام نمی‌کنند. در همین رابطه به‌تازگی حواشی داغ و غیرمنتظره‌ای دامن یکی از حرفه‌ای‌ترین و معتبرترین منتقدان سینما را گرفته و او را به دادگاه کشانده. محمدرضا گلزار به‌عنوان یک ‌بازیگر و مجری تازه‌کار از پوریا ذوالفقاری -منتقد جوان سینما -به‌دلیل انتشار خبری درباره دستمزد میلیاردی او برای یک برنامه کم‌تماشاگر تلویزیونی شکایت کرده است.

نکته جالب ماجرا این ‌که علاقه‌مندان به‌دنبال‌کردن زندگی و حرفه هنرمندان جهان به‌سادگی می‌توانند با یک کلیک کوچک از آخرین دستمزدهای کیانو ریوز، لئوناردو دی‌کاپریو، جودی فاستر، نیکول کیدمن، مل گیبسون، رونالدو و دیگر بازیگران سینما و بازیکنان فوتبال مطلع شوند اما در کشور ما برای دانستن دستمزد یک سلبریتی، منتقد باید به دادگاه برود. اکنون پرسش اینجاست که آیا عدم افشای دستمزد بازیگران نوعی فرار از پرداخت مالیات است یا آن‌ها خود را محق می‌دانند از افشای درآمدهای کلان خود پرهیز کنند؟
 
قضیه گلزار!
 ماجرای اعلام دستمزد گلزار برای اجرای برنامه «هفت خان» اولین مورد از این پنهان‌کاری‌ها نیست ولی نخستین‌بار است که یک سلبریتی از یک منتقد سینما شکایت می‌کند. به یاد بیاورید که سال گذشته دستمزد گلزار برای اجرای مسابقه «برنده باش» نیز اعلام نشد و موضوع مسکوت ماند. به‌هرحال کاملا آشکار است که این اتفاق محدود به گلزار نیست و در میان بسیاری دیگر از نامداران و سینماگران به چشم می‌خورد.
 
دستمزدها را چه کسی تعیین می‌کند؟
 با وجودی که هر سال شاهد افزایش دستمزد بازیگران سینما و تلویزیون هستیم، تا جایی که برخی کارگردانان و تهیه‌کنندگان مجبور به لغو قرارداد با بازیگر موردنظرشان می‌شوند، به‌درستی مشخص نیست چه کسی یا نهادی متولی نظارت بر دستمزد هنرمندان سینما و به‌خصوص سلبریتی‌هاست. در این رابطه، ابراهیم اصغری، تهیه‌کننده سینما، می‌گوید: «تعیین دستمزد بازیگران طبق قانون، نیاز به اتحاد صنفی و 
وحدت رویه به‌ویژه در حوزه تهیه‌کنندگان دارد تا بتوانند کف یا سقف دستمزدها را با تغییری 10درصدی اعمال کنند و درنهایت به منافع سینما و تولید و اکران برسند. ما شنیدیم فیلم‌های فلان بازیگر گران می‌فروشد اما با کمی دقت متوجه می‌شویم برخی از فیلم‌های همان بازیگر، فروشی در گیشه نداشته و به نسبت هزینه تولید با شکست روبه‌رو شده. اگر آن بازیگر مطمئن است به‌دلیل حضورش یک فیلم به فروش خوبی می‌رسد، بخشی از دستمزدش را از فروش تعیین و البته در قراردادش ذکر کند. این باعث می‌شود دستمزدها بی‌رویه بالا نرود و هزینه تولید پایین بیاید.»
مهدی کریمی، تهیه‌کننده سینما، نیز گفت: «چنین سبکی برای قیمت‌گذاری درست نیست. مگر مساله فیزیکی است که قیمت‌گذاری می‌کنند؟! این حرکت‌ها از روی شکم‌سیری و فرافکنی است که نه از آن کار تاثیرگذاری شکل می‌گیرد و نه قدرت تصمیم‌گیری برای طرفین. فقط به این نیت است که بگویند کاری مهم آن هم روی کاغذ انجام داده‌ایم.»
با توجه به گفته‌های این دو تهیه‌کننده سینما، همچنان جای پرسش است که ملاک دستمزد بازیگر باید چه مواردی باشد تا شاهد هرج‌ومرج و درخواست دستمزدهای کلان نباشیم؟
 
اگر تهیه‌کننده‌ها کوتاه نیایند ...
با یک بررسی ساده در روند تعیین دستمزد برای بازیگران سینما، می‌توان به این نتیجه رسید که تهیه‌کنندگان نقش اصلی و موثری در این رابطه دارند.کسانی که شرایط فعلی را رقم زده‌اند، تهیه‌کنندگانی هستند که به دستمزدهای کلان تن داده‌اند. برخی از این تهیه‌کنندگان افرادی هستند که بضاعت هنری ندارند و تلاش می‌کنند با آوردن چند بازیگر چهره یا به اصطلاح سلبریتی، موجودیت خود را در فضای آشفته سینما تثبیت کنند. پس شاید اغراق نباشد اگر متهم ردیف اول را در به‌وجودآمدن این ماجراها، تهیه‌کنندگان بدانیم؛ برای مثال، درمورد ماجرای برنامه 
«هفت خان»، وقتی ازسوی یک منتقد رقم 18میلیاردی دستمزد مجری ادعا شد که به مذاق آن چهره خوش نیامد و برآشفت، باید پرسید تهیه‌کننده این برنامه با چه متر و معیاری حاضر به پرداخت این رقم شده است؟ هرچند رقم ذکرشده پس از شکایت گلزار از سوی تهیه‌کننده تکذیب شد اما به‌هرحال باز هم رقم واقعی اعلام نشد تا مردم و رسانه‌ها بدانند گلزار بالاخره چه‌قدر بابت اجرای ضعیف این برنامه بی‌مخاطب دستمزد 
گرفته است؟ وقتی چنین دستمزدهایی به سلبریتی‌ها و ستاره‌ها پرداخت می‌شود، آیا نباید خروجی آن برنامه نیز بررسی شود؟ آیا نباید بازگشت سرمایه برای تهیه‌کننده یا موسسه تولید آن داشته باشد؟ موارد بسیاری در سینمای ایران دیده شده که مدیرتولید با بازیگری بر سر دستمزد به توافق نرسیده ولی چون کارگردان اصرار داشته حتما همان بازیگر در فیلم باشد، تهیه‌کننده به اجبار تن به رقم مورد تقاضای بازیگر داده و با او قرارداد بسته! درحالی‌که سینمای ایران مدت‌هاست از قالب ستاره‌سازی خارج‌شده و مردم برای کمتر بازیگری دست‌به‌جیب می‌شوند. بیشتر سلبریتی‌های سینمای ایران کسانی هستند که حتی سالن‌های کوچک را پر نمی‌کنند، در عوض دستمزدهای میلیاردی طلب می‌کنند.
 
از تلویزیون شروع شد
محمدمهدی عسگرپور، تهیه‌کننده و کارگردان سینما، معتقد است ماجرای افزایش دستمزد بازیگران به سال‌های دور و اقدامات نامعقول تلویزیون برمی‌گردد. وقتی سال89 خبر دستمزد 90میلیون‌تومانی گلزار برای سه روز رفتن جلوی دوربین علی عطشانی در فیلم «دموکراسی در روز روشن» پخش شد، همه گمان کردند این شروع یک ماجرای تازه است، ولی به گفته عسگرپور، «داستان رقابت برای افزایش دستمزدها به تلویزیون برمی‌گردد، نه سینما. تلویزیون در مقطعی، حدود سال‌های 85 تا 87 کد دستمزدهای بازیگران را جدا کرد. آن موقع موج سریال‌سازی باکیفیت راه افتاد که موجب شد بازیگران سینما به تلویزیون کوچ کنند. حتما فیلمسازان آن زمان یادشان است که در تلویزیون چه اتفاقاتی افتاد. می‌گفتند برآورد فیلم و برآورد بازیگران باید جدا باشد. من آن زمان در مورد کار خودم مقاومت کردم و گفتم باید همه در یک بودجه باشند، چون معتقد بودم کسانی که در تلویزیون کار می‌کنند از ساحت متفاوتی نسبت‌به سینما برخوردارند. الان وقتی بخش عمده سریال‌های خارجی را نگاه کنید، بازیگران‌شان بازیگران مطرح سینما نیستند و همگی در مدیوم سریال‌سازی انتخاب شدند.»
چند سالی هم نوع دیگری از سریال‌سازی در نمایش خانگی باب شده که بازار خود را پیدا کرده و به‌خاطر وضعیت تعطیلی سینماها و اکران‌نشدن فیلم‌ها به دلیل شیوع کرونا رونق بیشتری گرفته اما خروجی تولیدات آن‌ها چنگی به دل نمی‌زند و هر پروژه با شکست قطعی به پایان می‌رسد یا گاهی حتی نیمه‌تمام می‌ماند. برای نمونه می‌توان اشاره کرد به سریال «عشق تعطیل نیست» ساخته بیژن بیرنگ و تهیه‌کنندگی او و محمدرضا شهبازی که پس از تولید پنج قسمت متوقف شد یا سریال اخیر منوچهر هادی «گیسو» به کارگردانی منوچهر هادی و تهیه‌کنندگی هومن کبیری که از پلتفرم نماوا پخش می‌شود و با هجوم نقدهای منفی تماشاگران و منتقدان روبه‌رو شده است و همین‌طور سریال «دل» به تهیه‌کنندگی جواد فرحانی که شکست دیگری برای هادی بود. بنابراین به نظر می‌رسد مدیوم‌های مختلف چندان تاثیری در فروش بالا و جذب مخاطب و بازگشت سرمایه‌ای که بخش عظیمی از آن دستمزد چهره‌هاست، ندارد و اشکال کار را باید در روابط بین تهیه‌کننده و سلبریتی جست‌وجو کرد. شاید آن هنگام بتوان درمانی برای زخم این شوره‌زار دستمزدهای نجومی یافت و آشفتگی فیلمسازی در سینما و شبکه خانگی را آرامش بخشید.

captcha
شماره‌های پیشین