sobhe-no.ir
1194
شنبه، ۲۹ خرداد ۱۴۰۰
4
اصولگرایان با تداوم سیاست وحدت در کابینه آینده می‌توانند کارآمدی را به اقشار مختلف اجتماعی هدیه کنند

وحدت، زمینه‌ساز پیروزی ائتلاف، پیش‌شرط کارآمدی

با احتساب انتخابات ریاست‌جمهوری سال‌های 96 و 1400، درمی‌یابیم که جریان اصولگرایی رفته‌رفته از وضعیت پیشین خود خارج شده و به بلاغت سیاسی دست یافته است؛ این بلاغت با ائتلاف روی گزینه واحد به منصه ظهور رسید و شایسته است برای دوران پساانتخابات، خود را در قامت دولت منتخب تداوم دهد و زمینه استقرار کارآمدی در ایران را فراهم کند. اصولگرایان در دوره‌های متمادی از انتخابات ریاست‌جمهوری، همواره در حسرت ائتلاف روی گزینه‌ای واحد به‌سر می‌بردند. جریان راست معمولا در هر انتخابات ریاست‌جمهوری با وجود ایجاد نهاد انتخاباتی فراگیر، در نهایت دچار پراکندگی می‌شد و هر نیرویی، میل به گریز از مرکز می‌یافت. با این وجود اصولگرایان برای اولین مرتبه در انتخابات ریاست‌جمهوری سال96 همصدایی پیشه کرد و به‌طور سراسری پشت سیدابراهیم رئیسی ایستاد. در آن دوره از انتخابات همه طیف‌های اصولگرایی از راست سنتی/محافظه‌کار گرفته تا راست رادیکال، از رئیسی حمایت کردند و راه را برای رقابت قدرتمند او با حسن روحانی فراهم کردند.

صبح نو

اصولگرایان با تداوم سیاست وحدت در کابینه آینده می‌توانند کارآمدی را به اقشار مختلف اجتماعی هدیه کنند

وحدت، زمینه‌ساز پیروزی ائتلاف، پیش‌شرط کارآمدی

با احتساب انتخابات ریاست‌جمهوری سال‌های 96 و 1400، درمی‌یابیم که جریان اصولگرایی رفته‌رفته از وضعیت پیشین خود خارج شده و به بلاغت سیاسی دست یافته است؛ این بلاغت با ائتلاف روی گزینه واحد به منصه ظهور رسید و شایسته است برای دوران پساانتخابات، خود را در قامت دولت منتخب تداوم دهد و زمینه استقرار کارآمدی در ایران را فراهم کند. اصولگرایان در دوره‌های متمادی از انتخابات ریاست‌جمهوری، همواره در حسرت ائتلاف روی گزینه‌ای واحد به‌سر می‌بردند. جریان راست معمولا در هر انتخابات ریاست‌جمهوری با وجود ایجاد نهاد انتخاباتی فراگیر، در نهایت دچار پراکندگی می‌شد و هر نیرویی، میل به گریز از مرکز می‌یافت. با این وجود اصولگرایان برای اولین مرتبه در انتخابات ریاست‌جمهوری سال96 همصدایی پیشه کرد و به‌طور سراسری پشت سیدابراهیم رئیسی ایستاد. در آن دوره از انتخابات همه طیف‌های اصولگرایی از راست سنتی/محافظه‌کار گرفته تا راست رادیکال، از رئیسی حمایت کردند و راه را برای رقابت قدرتمند او با حسن روحانی فراهم کردند.

از  عمده‌ترین دلایلی که باعث همنشینی اصولگرایان و حمایت تمام‌عیار آن‌ها از رئیسی شد، ترس از استمرار حکمرانی گفتمان اعتدال بر قوه اجرایی کشور بود. به بیان دیگر، اصولگرایان با گفتمان تغییر وارد عرصه شدند چراکه ادامه روند موجود را به ضرر کشور می‌دانستند؛ مساله‌ای که اکنون رنگ واقعیت به خود گرفته و استمرار ریاست‌جمهوری روحانی و غلبه گفتمان اصلاحات-اعتدال بر کشور، خسارات بعضا جبران‌ناپذیری را بر مردم و کشور وارد آورده است. 
این هدف عاجل حتی باعث شد تا محمدباقر قالیباف که بسیاری او را فردی مناسب برای عهده‌داری ریاست قوه اجرایی کشور می‌دانستند نیز برای حفظ شاکله ائتلاف، به نفع رئیسی وارد انتخابات نشود.
 با وجودی که رئیسی در انتخابات96 پیروز نشد اما بسیاری، رأی قریب 16میلیونی او را محصول ائتلاف فراگیر اصولگرایان و در نوع خود، یک پیروزی بزرگ برای او و جناح راست در سپهر سیاسی ایران ارزیابی کردند. این ائتلاف فراگیر در انتخابات امسال نیز به گونه دیگری تکرار شد.
 
پایان دوگانه سنتی صالح و اصلح
با اینکه اصولگرایان برای انتخابات1400 به دو نحله شورای وحدت و شورای ائتلاف تقسیم شدند اما در نهایت و بنابر وعده پیشین خود، دو طرف به نفع ابراهیم رئیسی کنار کشیدند و همه پتانسیل تبلیغاتی خود را پشت رئیسی متمرکز کردند. علیرضا زاکانی و سعید جلیلی که در مناظره‌ها خوب ظاهر شدند نیز به نفع رئیسی کنار کشیدند. در این میان، کنش جلیلی در نوع خود معنادار به نظر می‌رسید. 
جلیلی که در انتخابات سال92 تا پایان در عرصه رقابت باقی ماند و توانست رأی قابل‌توجه چهارمیلیونی را نصیب خود کند، در این دوره و با وجود دوگانه جلیلی-رئیسی و صالح و اصلح که از سوی هواداران دو طرف ایجاد شد، به نفع رئیسی کنار کشید تا زمینه برقراری دولت کارآمد انقلابی فراهم شود. جلیلی در بخشی از پیام کناره‌گیری خود به نفع رئیسی، تصریح کرد: اکنون که بخش گسترده‌ای از آحاد جامعه به  برادر گرامی حجت‌الاسلام و المسلمین جناب آقای سید ابراهیم رئیسی اقبال نشان داده‌اند، شایسته است تا همه باورمندان جبهه انقلاب مبتنی بر آنچه ضرورت گام دوم انقلاب اسلامی است برای آغازی استوار، از هم‌اکنون ایشان را با رأی خود در قبول این مسوولیت بزرگ یاری رسانند. 
نکته مهم در کناره‌گیری جلیلی به نفع رئیسی، پایان دادن به دوگانه صالح و اصلح بود که از سال92 در میان اصولگرایان رایج شد؛ این دوگانه‌انگاری که بازتولیدی ازسوی معمولا برخی طیف‌های جریان اصول‌گرا بود، معمولا موجب هدررفت انرژی سیاسی اصولگرایان و صرف پتانسیل جناح راست به پای مباحثه‌های بی‌فایده می‌شد. به بیانی، این طیف با این توجیه که نامزد مدنظر ما اصلح است، راضی به حضور در جمع ائتلاف نمی‌شدند و بنابر همین، در افواه سیاسیون به وحدت‌شکن معروف شدند. در همین راستا جبهه پایداری با اصلح معرفی کردن ابراهیم رئیسی طی بیانیه‌ای تاکید کرد: جبهه پایداری انقلاب اسلامی پس از بررسی دقیق نامزد‌های انتخابات ریاست‌جمهوری در همه ابعاد و در نظر گرفتن شرایط حساس داخلی و بین‌المللی، حجت‌الاسلام و‌المسلمین سیدابراهیم رئیسی را به‌عنوان نامزد اصلح به شما ملت عزیز و شریف ایران معرفی می‌کند. 


استمرار ائتلاف در دولت انقلابی
آنچه تا اینجای گزارش عرضه شد، در رثای اهمیت ائتلاف در صف اصولگرایان بود. بااین‌حال آن مساله‌ای که می‌بایست به نصب‌العین نیروهای اصولگرایی تبدیل شود، لزوم تبدیل ائتلاف‌گرایی و حمایت از گزینه واحد به یک سنت سیاسی پایدار برای دوره‌های بعد انتخابات ریاست‌جمهوری است. اصولگرایان با توجه به ثمره مبارک حمایت همه‌جانبه از رئیسی در انتخابات96 که باعث ایجاد یک نیروی اجتماعی 16میلیونی گشت‌ و موجب شد تا همان نیرو در انتخابات روز گذشته پای صندوق‌ها بیایند، باید فهمیده باشد که زین پس راه و چاره‌ای جز وحدت و ائتلاف ندارد و اگر جز این بیندیشد و عمل کند، گرفتار هزیمت پرتکرار و مستمر خواهد شد. نکته مهم‌تر این است که ائتلاف شکل‌گرفته در انتخابات 1400 که امتداد ائتلاف در سال96 است، باید در دولت آینده استمرار یابد. اگر تا امروز سیاست ائتلاف، موجب قدرت گرفتن جریان اصولگرا شده و این جریان را به مجموعه‌ای مدعی برای کسب قدرت اجرایی کشور تبدیل کرده، زین پس نیز سیاست ائتلاف می‌باید موجب قدرت گرفتن و کارآمدی دولت آینده شود تا پس از سال‌ها، مردم ایران طعم کارآمدی را بچشند. بی‌گمان باقی ماندن بنیان‌های ائتلاف در دولت آینده و بهره‌گیری از همه ظرفیت‌های اصولگرایی در کابینه بعدی، می‌تواند زمینه لازم را برای کارآمدی مدنظر رهبر انقلاب را فراهم آورد. این کارآمدی در نوع خود می‌تواند موجب رضایت و انسجام بدنه اجتماعی اصولگرایان شود و مضاف بر این، خواهد توانست سایر اقشار اجتماعی را نیز -که کمترین قرابت گفتمانی را با اصولگرایی دارند- با خود همراه کنند؛ اقشاری که سال‌هاست در گردونه ناکارآمدی اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان گیر کرده‌اند. دولت انقلابی می‌تواند پایان بخش این سیکل معیوب باشد.

captcha
شماره‌های پیشین