sobhe-no.ir
1194
شنبه، ۲۹ خرداد ۱۴۰۰
1
رهبرانقلاب اسلامی:

ملت ایران از این انتخابات خیر خواهد دید

مردم سرنوشت چهارسال آینده کشور را تعیین کردند

جمعۀ تغییر

«مشارکت»؛ مفهومی آشنا در روزهای منتهی به سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری است. مفهومی که با انتشار مداوم نظرسنجی‌های مختلف و نظرسنجی کانال‌ها و نظایر آن در فضای مجازی، مردم را نسبت به درصد و رقم حضور مردم پای صندوق‌های رأی حساس کرده بود.هر‌چند برآورد نهایی از نظرسنجی‌ها، میزان مشارکت در این دوره را کمتر از دوره‌های پیش نشان می‌داد اما حالا گویا قرار است در بر پاشنه دیگری بچرخد و حضور میلیونی مردم پای صندوق‌های رأی، صحنه‌ای تماشایی و با شکوه را به یادگار بگذارد. حضور در شعب اخذ رأی از دقایق ابتدایی آغاز رأی‌گیری، ساعاتی مثال زدنی را ترسیم می‌کرد و در ادامه صف‌ها و اراده‌ها، تصمیمی ملی برای، انتخابی بزرگ را نمایان می‌کند.

یادداشت

اکنون، آغاز راه است

مهدی فضائلی

سرمقاله

حضور دوباره مردم

اصولگرایان با تداوم سیاست وحدت در کابینه آینده می‌توانند کارآمدی را به اقشار مختلف اجتماعی هدیه کنند

وحدت، زمینه‌ساز پیروزی ائتلاف، پیش‌شرط کارآمدی

با احتساب انتخابات ریاست‌جمهوری سال‌های 96 و 1400، درمی‌یابیم که جریان اصولگرایی رفته‌رفته از وضعیت پیشین خود خارج شده و به بلاغت سیاسی دست یافته است؛ این بلاغت با ائتلاف روی گزینه واحد به منصه ظهور رسید و شایسته است برای دوران پساانتخابات، خود را در قامت دولت منتخب تداوم دهد و زمینه استقرار کارآمدی در ایران را فراهم کند. اصولگرایان در دوره‌های متمادی از انتخابات ریاست‌جمهوری، همواره در حسرت ائتلاف روی گزینه‌ای واحد به‌سر می‌بردند. جریان راست معمولا در هر انتخابات ریاست‌جمهوری با وجود ایجاد نهاد انتخاباتی فراگیر، در نهایت دچار پراکندگی می‌شد و هر نیرویی، میل به گریز از مرکز می‌یافت. با این وجود اصولگرایان برای اولین مرتبه در انتخابات ریاست‌جمهوری سال96 همصدایی پیشه کرد و به‌طور سراسری پشت سیدابراهیم رئیسی ایستاد. در آن دوره از انتخابات همه طیف‌های اصولگرایی از راست سنتی/محافظه‌کار گرفته تا راست رادیکال، از رئیسی حمایت کردند و راه را برای رقابت قدرتمند او با حسن روحانی فراهم کردند.

نسل جدید اصلاح طلبان از سیاست‌ورزی بزرگان خود عبور کردند

اصلاح‌طلبان رادیکال علیه ژنرال‌ها

انتخابات ریاست جمهوری سال‌1400 برای اصلاح‌طلبان به طرز عجیبی پیش رفت. با اینکه نهاد «جبهه اصلاحات ایران» از دی‌ماه سال گذشته تا هفته پیش وظیفه اداره امور انتخاباتی اصلاح‌طلبان را به عهده داشت، لیکن جمع بندی محکم و سر راستی برای حمایت از یک گزینه واحد نرسید و سرانجام به دو طیف تقسیم شد؛ مخالفان رأی و موافقان رأی. وقتی بهزاد نبوی از چهره‌های نامدار اصلاح‌طلبان ریاست نهاد اجماع‌ساز اصلاحات یا همان جبهه اصلاحات ایران را به عهده گرفت، همگان تصور می‌کردند که نفوذ کلام نبوی بتواند طیف‌های مختلف اصلاح‌طلبی به‌خصوص رادیکال‌ها را برای حضور در انتخابات و دادن رأی مجاب کند. با این حال آنچه در نهایت اتفاق افتاد، تشتت آرا و تفرق نیروهای اصلاح‌طلبی بود، به‌گونه‌ای که عده‌ای طرفدار ایده حمایت از همتی شدند و عده‌ای دیگر با تحریم انتخابات، عرصه را ترک گفتند.

شماره‌های پیشین