sobhe-no.ir
1192
چهارشنبه، ۲۶ خرداد ۱۴۰۰
10
با سرمایه‌گذاری 25‌هزار میلیارد ریالی انجام می‌شود

اشتغال‌زایی 18‌هزار نفری برکت با احیای 300‌بنگاه اقتصادی

گزارش «صبح‌نو» درباره هشدارهای کارشناسان پیرامون ورشکستگی آبی ایران را بخوانید

آب مدیریت نمی‌شود

کم آبی و بحران آب از دیرباز یک امر طبیعی در این سرزمین کهن بوده است. بارش سالانه دریافتی ایران کمتر از یک سوم میانگین بارش‌ جهانی است، بنابراین واضح است ایران از لحاظ بارش وضعیت چندان خوبی ندارد. البته اگر کم‌آبی تنها محدود به کمبود بارش دریافتی باشد مشکلی پیش نمی‌آید اما زمانی که این کمبود بارش بر ابعاد مختلف اجتماع و اقتصاد اثر بگذارد، برای مثال باعث بیکاری کشاورز شود تبدیل به بحران می‌شود. اما در سال‌‌های اخیر کارشناسان و فعالان محیط زیست عبارت جدیدی را تحت عنوان «ورشکستگی آبی» وارد ادبیات کردند که نشان‌دهنده عمق فاجعه‌‌هایی است که کشور با آن روبه‌روست. یک فرد را در نظر بگیرید که ماهیانه فقط سه میلیون تومان درآمد دارد، اما این فرد بدون در نظر گرفتن درآمد خود هرماه بیش از سه میلیون تومان خرج می‌کند. این فرد ابتدا بحران مالی را تجربه می‌کند و اگر سیاست درستی برای دخل و خرج خود اتخاذ نکند طولی نمی‌کشد که دچار ورشکستگی می‌‌شود. این تعریف ساده از ورشکستگی را می‌توانیم به ورشکستگی در حوزه آب هم تعمیم دهیم، ورشکستگی آبی در شرایطی اتفاق می‌افتد که بدهی‌‌های آبی به طبیعت خیلی بیشتر از موجودی منابع آبی کشور باشد و آب‌‌های سطحی به مثابه حساب‌های جاری و آب‌های زیرزمینی به‌عنوان حساب‌‌های پس‌انداز همگی خرج شده است، شرایط بن‌بستی که دیگر با ۲۰درصد صرفه‌جویی در مصرف آب خانگی نمی‌توان از آن خارج شد. در شرایط بحرانی می‌توان تلاش کرد همه چیز را تا حدودی به روز اول برگرداند اما در ورشکستگی دیگر امکان بازگشت به شرایط اول امکان ندارد. بنابراین باید بپذیریم در ورشکستگی آبی سازگاری با طبیعت از احیای آن ضرورت بیشتری دارد. کسی که به بحرانی بودن شرایط اعتقاد دارد همه منابع و اهتمام خود را صرف برگرداندن شرایط به حالت قبل می‌کند اما کسی که از ورشکستگی آبی صحبت می‌کند، ابتدا می‌پذیرد که بازگشت‌پذیری و احیاپذیری به‌طور کامل ممکن نیست بنابراین بخشی از تمرکز خود را روی احیا و بخش دیگر را روی سازگاری با شرایط می‌گذارد.

شماره‌های پیشین