sobhe-no.ir
1185
دوشنبه، ۱۷ خرداد ۱۴۰۰
3
تحلیلی بر موضع 7 نامزد ریاست جمهوری در اولین دور از مناظره ها

تکِ اصلاح طلبی، پاتکِ اصول‌گرایی

رحمان قهرمان‌پور / در مورد مناظره‌ها باید به چند نکته کلی توجه داشته باشیم؛ اول اینکه مناظره‌ها هیچ‌گاه برنده یا بازنده قطعی ندارند چون رأی‌دهندگانی که طرفدار یک نامزد هستند، نسبت به او تعصب دارند و معمولا ضعف‌های او را نمی‌بینند. معیار اصلی ما در مناظره‌ها معمولا معطوف به آرای مردد یا بی‌طرف، یعنی آن‌هایی که هیچ تعصبی نسبت به هیچ نامزدی ندارد، است. بر این اساس، مناظره‌ها معمولا بیشترین تأثیر را روی آرای مردد و نه روی آرای قطعی و ایدئولوژیک، دارند. به نظر من مناظره اول ریاست جمهوری، به جای اینکه حول اقتصاد یا سیاست خارجی دور بزند، بیشتر روی توانایی افراد چرخید؛ یعنی این سؤال مطرح بود که افرادی که در مناظره حضور داشتند، آیا توانایی حل مشکلات اقتصادی کشور را دارند یا نه. اصول‌گرایان توانستند این پیام را منتقل کنند که اصلی‌ترین عامل بروز مشکلات فعلی، عملکرد فعلی آقای روحانی است. در عین حال آقایان قاضی‌زاده، زاکانی، محسن رضایی و حتی آقای جلیلی تاکید داشتند که مشکلاتی که ما از آن‌ها سخن می‌گوییم، مشکلات ساختاری است که از 50‌سال پیش در ایران وجود داشته‌اند. با‌توجه به این امر، پیام اصلی نامزدهای اصول‌گرا که می‌خواستند دولت آقای روحانی را مسوول اصلی مشکلات اقتصادی جا بیاندازند، دچار تضعیف شد؛ یعنی در نهایت پذیرفته شد که مشکلات اقتصادی کشور، ساختاری است و رفت‌و‌آمد افراد چندان نمی‌تواند روی وضعیت تأثیر بگذارد. این وضعیت به نفع دو نفر تمام می‌شود؛ اول آقای رئیسی که نامزد پیش رو در نظرسنجی‌هاست و تصویر کلی مثبتی حول او وجود دارد و بنابراین آرای مردد وقتی با خود فکر می‌کنند که چه کسی می‌تواند مشکلات را حل کند، اولین نفری که به ذهن‌شان می‌رسد، آقای رئیسی خواهد بود. دوم آقای همتی، چون در زمینه اقتصادی صاحب رأی و نظر است. آقای همتی با وجود اینکه نامزد کمتر شناخته شده‌ای است اما چون رییس کل بانک مرکزی بوده و توان اقتصادی دارد، بخشی از رأی‌دهندگان تصور می‌کنند که او هم می‌تواند راه‌حل مساله باشد.

شماره‌های پیشین