sobhe-no.ir
1174
شنبه، ۰۱ خرداد ۱۴۰۰
15

اخبار کوتاه

خبر

مجموعه رادیویی ارگ احیا می‌شود

نگاهی به رمان «دیجور» نوشته امیرحسین بیات

کنکاوی بر تاریکی درون!

زینب آبکوه / رمان «دیجور»، به تعبیر نویسنده‌اش، از سه بریده تشکیل شده است. بریده اول کتاب، داستان پازل‌مانندی‌است که در نهایت به یک تصویر کامل می‌رسد. مشکلات، ترس‌ها، آزادی، تحقیرشدن و آرزوها تکه‌های پازل زندگی هر شخصی است. نویسنده با آوردن لکه سیاهی در بدن آدم داستانش، این پازل را به تصویر می‌کشد؛ آن سیاهی که نماد درگیری‌ها و ضعف‌های درونی شخصیت است و هر لحظه رشد می‌کند و کسی جز خودش این لکه را نمی‌بیند اما نویسنده تا چه حد توانسته به عمق این تاریکیِ درون برود و آن را برای مخاطب بشکافد؟ دغدغه‌های شخصیت‌های داستان شبیه به یک آدم معمولی است، یعنی در همین حد می‌داند که می‌ترسد،که تحقیر شده،که ضعیف است. همان حس‌هایی که برای مخاطب ملموس است و از این وجه مشخص فراتر نمی‌رود. شخصیت داستان با آن‌ها درگیر می‌شود اما به نتیجه‌ای نمی‌رسد و در نتیجه رشدی هم برایش فراهم نمی‌شود.

شماره‌های پیشین