sobhe-no.ir
1161
یکشنبه، ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۰
11
گفت‌وگوی «صبح‌نو» با «سیدامیرحسین میرطالب» طراح صحنه «ماه‌من» که این روزها سروصدای زیادی کرده است

این طرح، از کنج دنج ذهنم آمد

میلاد نجفی / ویژه برنامه سحرگاهی ماه مبارک رمضان شبکه سه سیما با عنوان «ماه من»، یک برنامه ترکیبی زنده با آیتم‌های جوان‌پسند است که با اجرای نجم‌الدین شریعتی از اول ماه مبارک رمضان روی آنتن رفته است. در این برنامه سحرگاهی حجت‌الاسلام سیدحسین هاشمی‌نژاد و حجت‌الاسلام حامد کاشانی حضور دارند که از ساعت 3‌بامداد آغاز می شود. اما درکنار محتوا، برنامه امسال سحرگاهی شبکه سه به یک دلیل خاص به شدت در فضای مجازی و رسانه‌ها بازخورد و مورد بحث و نظر قرار گرفت. طراحی صحنه و دکور برنامه «ماه من» به شیوه‌ای خاص و چشم‌نواز بود. مجری و مهمان در دکوری که در میان آب قرار گرفته جای می‌گیرند. از طرفی پشت آن‌ها با ویودیووال‌هایی عظیم آراسته شده است. همین موضوع باعث شد که طراحی صحنه این برنامه به شدت دیده شده و در فضای مجازی بازخوردهای مثبت فراوانی بگیرد.

صبح نو

گفت‌وگوی «صبح‌نو» با «سیدامیرحسین میرطالب» طراح صحنه «ماه‌من» که این روزها سروصدای زیادی کرده است

این طرح، از کنج دنج ذهنم آمد

میلاد نجفی / ویژه برنامه سحرگاهی ماه مبارک رمضان شبکه سه سیما با عنوان «ماه من»، یک برنامه ترکیبی زنده با آیتم‌های جوان‌پسند است که با اجرای نجم‌الدین شریعتی از اول ماه مبارک رمضان روی آنتن رفته است. در این برنامه سحرگاهی حجت‌الاسلام سیدحسین هاشمی‌نژاد و حجت‌الاسلام حامد کاشانی حضور دارند که از ساعت 3‌بامداد آغاز می شود. اما درکنار محتوا، برنامه امسال سحرگاهی شبکه سه به یک دلیل خاص به شدت در فضای مجازی و رسانه‌ها بازخورد و مورد بحث و نظر قرار گرفت. طراحی صحنه و دکور برنامه «ماه من» به شیوه‌ای خاص و چشم‌نواز بود. مجری و مهمان در دکوری که در میان آب قرار گرفته جای می‌گیرند. از طرفی پشت آن‌ها با ویودیووال‌هایی عظیم آراسته شده است. همین موضوع باعث شد که طراحی صحنه این برنامه به شدت دیده شده و در فضای مجازی بازخوردهای مثبت فراوانی بگیرد.

«سیدامیرحسین میرطالب» طراح صحنه جوان این برنامه است. این هنرمند جوان تاکنون طراحی صحنه بسیاری از برنامه‌های شاخص تلویزیون مثل «عصرجدید»، «نود» و... را برعهده داشته است. کیفیت کار و ایده‌های بکر این طراح صحنه جوان و همچنین بازخوردهای مثبت این برنامه باعث شد که به سراغ سیدامیرحسین میرطالب برویم و با او گفت‌وگویی را ترتیب دهیم.
 
طراحی صحنه «ماه من» چگونه شکل گرفت؟
خداراشکر طراحی دکور توجهات را به خود جلب کرد و به برکت حضرت امام حسین؟ع؟ بازخوردهای خوبی داشتیم. روزی که کار «ماه من» را به بنده سفارش دادند، درگیر ساخت برنامه «شب‌آهنگی» بودم ولی در تعطیلات نوروز طراحی این کار را شروع کردم و ایده اولیه فضاسازی آن از ابتدا در ذهن من بود. این درواقع یکی از فضاهای انتزاعی و ذهنی خودم برای ارتباط با خداست. البته در ابتدا چند اتود دیگر زدم ولی چون تا شروع کارزمان زیادی باقی نمانده بود. آقای منصوری، تهیه‌کننده برنامه با بنده تماس گرفتند و جویای کار شدند، گفتم که چند اتود دارم ولی هیچ‌یک آنطور که می‌خواهم نیست.
 
پس اینطور نبود که بلافاصله به طرح نهایی برسید؛ درست است؟
آقای منصوری ابتدا پیشنهاد کردند چون نام برنامه «ماه من» است فضایی طراحی شود که روی ماه بنشینیم و به شکلی باشد که انگار از روی ماه زمین را می‌بینیم. در نهایت به همان ایده ذهنی خودم برگشتم و تصمیم گرفتم آن را اتود زده و برای کار آماده کنم. عنصر آب به نظرم اولین باری است که وارد طراحی صحنه شده است و این کنج دنجی بود که در ذهن داشتم.
 آیا چنین فضای مشابهی در آثار خارجی دیده بودید؟
خیر؛ واقعا چیزی یادم نمی‌آید.
 
یعنی این فضا و ایده برای شما بکر بوده است؟
بله! واقعا در حال حاضر در دنیا آنقدر ایده‌ها به هم نزدیک شده که با این فضای مجازی و ارتباط‌ها هسته مرکزی‌ای ایجاد شده که خود، ایده خلق می‌کند. اما من این تصویر را ندیده بودم. فقط، تصویرهایی نزدیک به آن در عکس‌ها و نقاشی‌ها از ماه و آسمان دیده بودم ولی اینکه در جایی برای طراحی صحنه استفاده شده باشد، خیر ندیده بودم. در طرح اولیه من روی دریا پلی بود که آن هم محدودیت‌های اجرایی داشت ولی بسیار زیبا بود. بک ما ویدیووال بود و استفاده همزمان محدودیت‌هایی ایجاد می‌کرد. 
البته بسیار از آن استقبال شد. باز هم روی همین کار یک اتود دیگری زدم و در آن از کوچه‌های یزد الهام گرفتم و کف آن هم باز آب بود و بک ویدیووال بود و اجرای آن نیز محدودیت‌هایی داشت ولی این فضا، فضای خاص و مینیمال‌تری بود که در نهایت همین پذیرفته شد.
 
به‌عنوان یک طراح وقتی فضایی را طراحی می‌کنید آیا بحث اجرای آن را نیز در نظر می‌گیرید؟ این که آیا طراحی من پتانسیل ساخت در داخل کشور را دارد یا نه؟
بله، قطعا! اشاره کردم که در همین صحنه پل معلقی را در نظر داشتم که تشخیص دادم در اجرا درنمی‌آید. 


به همین خاطر از آن صرف نظر کردم. از چند سوله‌ای که در دست داریم یک سوله این قابلیت را دارد که از آب در کف آن استفاده شود. به همین دلیل من چند تست دیگر زدم که اگر امکان استفاده از آن سوله وجود نداشت بتوان فضا را تغییر داد. زیرا این فضا حدود 50هزار لیتر آب در خود دارد.
 
چرا در هر جایی نمی‌شد این فضا را اجرا کرد؟
کل این فضا از ورقه آهن است و با آهن این حجم ساخته شده که جوش سه او دو که مخصوص جوش غواص‌ها زیر آب است به هم جوش دادیم و چندلایه روی آن مواد و مصالح مخصوص ریختیم که آب از آن نفوذ نکند. خداراشکر با این تمهیدات یک قطره هم از آن آب خارج نشد. چیزی حدود 200‌مترمربع، در ارتفاع برخی جاها 50سانت و برخی جاها 40سانت پر از آب شده است.
 
داخل سوله‌های صداوسیما ممکن نبود؟
 قطعا اگر داخل سوله‌ها یا استودیوهای داخل سازمان بود اصلا این کار امکان‌پذیر نبود و اگر قرار بود فضای دکور پورتابل باشد چنین کاری قابل اجرا نبود. ما یکسری محدودیت‌ها داریم که دست ما را می‌بندد و ما در همین محدودیت‌ها باید فضاهایی را طراحی کنیم که استانداردهای روز دنیا را داشته باشد و به خوبی هم اجرا شود. این کار را سخت‌تر کرده است. در همین فضا هم اگر متمرکز فکر کنیم می‌توان کارهای خوبی انجام داد و آثار خوبی ایجاد کرد.
 
آیا تحریم به کار شما هم آسیب رسانده است؟
بله! در شرایط تحریم به سرمی‌بریم و متریال‌ها به سختی یافت می‌شوند و برخی از آن‌ها اصلا وجود ندارند. مصالحی که ما قبلا به‌راحتی استفاده می‌کردیم الان موجود نیست و این امر دست طراح صحنه را به‌شدت می‌بندد. به اضافه اینکه متریال‌های موجود هم با قیمت‌های نجومی به فروش می‌رسند؛ مانند هزینه آهن و... . اما درمقابل بودجه‌های برنامه‌ها به این مقدار افزایش نیافته و طبیعتا هزینه‌ها را پوشش نمی‌دهد. استانداردهای طراحی صحنه ماه به ماه در جهان جابه‌جا می‌شود. چندسال پیش شدت رشد آن اینقدر نبود.  برای مثال ایده‌هایی در ذهنم به‌وجود می‌آید و تا بخواهد این ایده‌ها پخته شوند در کانال‌های خارجی می‌بینم که اجرا شده‌اند. در این رقابت و سرعت بحث هزینه‌ها و بودجه چالش جدی برای طراحی صحنه است.
 
اجازه بدید فلش‌بک بزنیم! شما چگونه وارد فضای کار طراحی صحنه شدید؟
بنده لیسانس معماری دانشگاه تهران دارم. ابتدا کار طراحی فضای داخلی و غرفه‌های نمایشگاهی را انجام می‌دادم. سال‌87 در دفتر کار بودیم که یکی از دستیاران آقای عادل فردوسی‌پور تماس گرفت. کارهای ما را دیده بود و از ما خواست برای برنامه نود طرح بزنیم. برای برنامه نود طراحی کردم و طرحم مورد قبول قرار گرفت. با آن کار وارد طراحی صحنه شدم. بعد از آن به این رشته علاقه‌مند شدم و فوق‌لیسانسم را طراحی صحنه خواندم.
 
بیشتر برنامه‌هایی که ساختید بیشتر در حوزه ورزشی بودند؟
برنامه مناسبتی زیادی داشتم. برای مثال چهارسال پیش مناظره‌های انتخابات ریاست‌جمهوری را کار کردم و فصل آخر «عصرجدید» و برنامه‌های مذهبی زیادی کار کردم. در حال حاضر همزمان «زندگی پس از زندگی»، «سمت خدا» و «ماه من» را در دست کار دارم و برای شبکه چهار برنامه «شوکران» را کار کردم. برنامه‌های ورزشی مثل«شب‌های فوتبالی» را هم برای شبکه ورزش دارم.
 
چطور از بین سفارش‌های مختلف کارتان را انتخاب می‌کنید؟ آیا ملاک خاصی دارید؟
قبلا در معذوریت‌هایی قرار می‌گرفتم و برخی کارها را می‌پذیرفتم ولی در یکی، دو سال اخیر این کار را انجام نمی‌دهم. اگر احساس کنم ایده‌ای که برای برنامه دارم اجرا نمی‌شود انجامش نمی‌دهم. طراحی صحنه با طراحی دکور متفاوت است. دکور عامیانه‌تر است و در طراحی دکور نبوغی که در طراحی صحنه باید باشد نیست.
باید بیشتر به سمت طراحی صحنه برویم. چندبار نمونه‌ای به من نشان داده‌اند که براساس آن کار کنم. با‌توجه به شرایط مجبور بودم آن کار را انجام بدهم و نهایتا به مشکل برخوردم. هر برنامه‌ای باتوجه به توانایی‌های مجری و موضوع و حتی اینکه از کدام شبکه پخش می‌شود و حتی ساعت و روز آن باید طراحی شود و تفاوت دارد. مثلا نمونه خارجی یک مسابقه را نباید انجام داد و زیر‌بار این کار نمی‌روم. یکی از دلایلی که کمتر کار می‌کنم نیز همین است. سعی می‌کنم براساس شاخصه‌هایی که گفتم برای هر برنامه یونیک طراحی کنم و این زمان می‌برد.
 
آیا شما به مرحله‌ای رسیده‌اید که کارتان معرف شما باشد و به اصطلاح امضای شما را داشته و هویت مشخصی داشته باشد؟
این را نمی‌توانم خودم بگویم. سعی کردم اینگونه باشد. در برخی موارد افراد کارهای من را می‌شناسند و این بسیار خوب است. ولی اینکه خودم بخواهم بگویم صاحب سبک یا مؤلف هستم در کارم نمی‌توانم بگویم. کاربرد واژه هنرمند بار سنگینی است. ولی تلاش می‌کنم هرروز هر کاری که می‌کنم بهتر از قبل باشد.
 
نظر شما در رابطه با کیفیت طراحی صحنه برنامه‌های تلویزیونی چیست؟ برخی دکور برنامه‌ها بیش از حد ساده و بی‌هویت است و المان‌هایی را در صحنه‌ها می‌بینیم که با هویت برنامه موردنظر ارتباطی ندارد، آیا به این دلیل است که تولیدات تلویزیونی زیاد است یا به‌خاطر کمبود بودجه یا کمبود متخصص است؟ یا مجموعه همه این‌ها؟
مجموعه این‌ها دخیل است. برخی اوقات همه چیز داریم ولی انتخاب درستی نداریم. در فضای تلویزیون مدیرانی وجود دارند که سعی می‌کنند بودجه اختصاص دهند تا کار خوبی ارائه شود. ولی ممکن است طراح صحنه یا حتی تهیه‌کننده کار خود را درست انجام ندهند یا دخالت‌هایی صورت می‌گیرد. هنوز با کار تیمی و این سپردن کارها به متخصص فاصله داریم. البته در مواقعی هم با کمبود بودجه روبه‌رویم.
 بارها بازخواست شده‌ام که چرا دکوری که ساخته‌ام باکیفیت است! دلیلش این است که نمی‌توان متریال سبک‌تر استفاده کرد چون کیفیت صحنه و دکور از بین می‌رود. همه با هم باید کار خود را به خوبی انجام دهند. در برخی موارد اگر کار خوب پیش رفت کار را به نام خود می‌زنند و ایده را مال خود می‌دانند و طراح صحنه را فقط مجری می‌دانند. طراحی طراح مانند جان اوست. 
از طرفی اگر برنامه موردتوجه قرار نگیرد گناه را به گردن طراح صحنه می‌اندازند. ما باید رفتار حرفه‌ای داشته باشیم چون اگر تخصصی عمل نکنیم به مرور حذف خواهیم شویم و باید دانش خود را به‌روز کنیم.

captcha
شماره‌های پیشین