sobhe-no.ir
1139
دوشنبه، ۲۵ اسفند ۱۳۹۹
5

سالی که گذشت

عماد خورشیدطلبمدیر داخلی ی

و چند وصیت آخر سالی

زهرا اردشیریخبرنگار اجتماعی

صبح نو

سالی که گذشت

عماد خورشیدطلبمدیر داخلی ی

سالی که گذشت سرشار از امید بود؛ امید به زنده ماندن، امید به نفس کشیدن، امید به خوب شدن، امید به تمام شدن و از بین رفتن کرونا، امید و امید و امید.
سالی که گذشت، سرشار از عشق بود؛ عشق فرزند به پدرو مادر، عشق پدر و مادر به فرزند، عشق دکتر و پرستار به کارش و... در این ایامی که پشت سر گذاشتیم خیلی از این عشق‌ها پر رنگ‌تر شد و ملموس‌تر، انگار آدمی تازه از اعماق وجود به فکر دوست داشتن و عشق ورزیدن افتاده، اتفاقات پیرامون خود را بهتر می‌فهمد و بیشتر نگران اطرافیان خود می‌شود، در این ایام انسان‌ها بیشتر قدر هم را می‌دانند، بیشتر به گرفتارها کمک می‌کنند، و بیشتر به این فکر می‌کنند که خداوند چه عظمتی دارد و انسان چقدر ضعیف است که با یک ویروس جان به جان آفرین تسلیم می‌کند.
بله اینجا دنیاست؛ دنیایی که ما برای خود ساخته بودیم، دنیایی که در آن کمتر به مفهوم جان، زندگی و مرگ در تنهایی خود فکر می‌کردیم؛ دنیایی که بیشتر از قبل سنگینی سایه مرگ را حس می‌کنیم، سنگینی اعمال و کارهایی که در این دنیا انجام داده‌ایم.
بله، اینجا دنیایی ست که قوی‌ترین پاک‌کننده و شوینده را دارد که نام آن (زمان) است. این زمان است که پاک‌کننده ذهن آدمی است؛ زمان باعث می‌شود انسان فراموش کار شود و همه چیز از ذهنش پاک شود.
بله، اینجا دنیاست که ارزش داشته‌های انسان(امید - عشق - سلامتی - فداکاری و...)  کمتر از نداشته‌هایش است.
در این دنیا و در سال‌1400 باید بیشتر باشیم؛ بیشتر به خدا و داشته‌هایی که به ما داده فکر کنیم. بیشتر بدانیم ، بیشتر درک کنیم، بیشتر کار کنیم و بیشتر یاد بگیریم و بیشتر فروتن باشیم و بیشتر دعاگوی هم باشیم.

captcha
شماره‌های پیشین