sobhe-no.ir
1139
دوشنبه، ۲۵ اسفند ۱۳۹۹
2
آینده و مسیر ایران اسلامی روشن است

قرن امید

سعید آجورلو مدیرمسوول / سخن گفتن از قرنی که گذشت نه در یک مطلب کوتاه می‌گنجد و نه اکنون رسالت چنین متنی است، از همین رو آن را واگذار می کنیم به آینده. اما به نظرم قرن آینده برای شرق و برای ایران خواهد بود. مسیری که از سده گذشته طی شده در سده آینده با سرعت و قدرت بیشتری طی خواهد شد. ممکن است مخاطب این متن با وجود دلار 25 هزار تومانی و صف مرغ و تورم حدودا 50 درصدی به این گزاره تردید جدی کند و البته تردید هم می کند. پاسخ به این تردید نه فقط از یک مسیر که از مسیرهای متفاوت می گذرد. مسیر اول متن وحی الهی است که محکم ترین مسیر و قاطع ترین دلیل و برهان است آنجا که خداوند وعده فرج و گشایش به مومنان و اهل ایمان می دهد ؛ «انی معی ربکم سیهدین». انقلاب اسلامی، انقلاب مومنان و معتقدان به باورها و سنت های الهی است که بر راه و جاده ایمان و جهاد برای خدا و رسول او و ولی خداوند حرکت کردند. شهدایی چون حاج ابراهیم همت و حاج قاسم سلیمانی و دیگر شهدای بزرگوار انقلاب اسلامی خود بزرگ ترین گواه بر درستی این مسیر هستند. و البته ایمان و جهاد و گذشتن از خود نزد امام راحل و رهبری بزرگوار انقلاب اسلامی مدظله العالی قرینه ای استوار است بر درستی مسیر و انتظار برای فرج و گشایش کشورمان در هجوم غرب و غرب زدگان.

سال سخت‌تر 99

امیر اسماعیلی سردبیر / برای ویژه‌نامه آخر سال و نوروز 99 چند روز فکرمان درگیر تیتر بود؛ تیتری که در برگیرنده قسمت عمده‎ای از سال رفته باشد؛ سالی که در آن خصم، حاج‌قاسم‌مان را گرفت و هیچ گمان‌مان نبود به تاب‎‌آوری. تلخ‎ترین حادثه سال بود نبود حاج‌قاسم. در نهایت به تیتر «سال سخت98» رسیدیم و آن را روی جلد کار کردیم. از همان موقع ذهنم درگیر امروز بود که برای ویژه‌نامه 1400 چه تیتری کار کنیم. بی‎واهمه باید می‎زدیم «سال سخت‌تر 99»؛ اما همیشه در سخت‎ترین شرایط نیز امید، ساری است و توان‎‌دهنده برای ادامه حیات.

صبح نو

سال سخت‌تر 99

امیر اسماعیلی سردبیر / برای ویژه‌نامه آخر سال و نوروز 99 چند روز فکرمان درگیر تیتر بود؛ تیتری که در برگیرنده قسمت عمده‎ای از سال رفته باشد؛ سالی که در آن خصم، حاج‌قاسم‌مان را گرفت و هیچ گمان‌مان نبود به تاب‎‌آوری. تلخ‎ترین حادثه سال بود نبود حاج‌قاسم. در نهایت به تیتر «سال سخت98» رسیدیم و آن را روی جلد کار کردیم. از همان موقع ذهنم درگیر امروز بود که برای ویژه‌نامه 1400 چه تیتری کار کنیم. بی‎واهمه باید می‎زدیم «سال سخت‌تر 99»؛ اما همیشه در سخت‎ترین شرایط نیز امید، ساری است و توان‎‌دهنده برای ادامه حیات.

سال سختی به همه گذشت؛ هر روز خبری از رفتن عزیز و آشنایی، هر روز فشارهای روزافزون معیشتی به اقشار متوسط و پایین جامعه. در سال 99 سوای کرونا، گرفتار دلالان و نظام دلالیسم بودیم که از هیچ کاری برای فشار حداکثری به مردم و پر‌کردن حساب‎های بانکی خود مضایقه نکردند. در این میان، بی‌تدبیری‌ها، بی‌تصمیمی‌ها و نبود کنترل بازار حسابی به کمک آنانی آمد که پول روی پول تلنبار ‌کردند و تنها مساله‌ای که برایشان مهم نبود، مردم و معیشت آنها بود.
سال 99 با نگرانی و دلشوره گذشت؛ نگرانی بیماری کرونا که کوچک و بزرگ نمی‌شناسد. یکی از کارهای ثابت روزانه‌مان دیدن اخبار ساعت 14 و اعلام آخرین تعداد مبتلایان و متاسفانه فوتی‌های کرونا بود و دلشوره‌مان از تصمیم‌های خلق‌الساعه دولتی که خیلی سریع در قیمت‌های بازار و به تبع آن معیشت مردم تاثیر می‌گذاشت.
گرانی بی‌سابقه‌ای را در سال 99 تجربه کردیم که هیچ تمهید و تدبیری نداشت. بارها در همین صفحه‌های روزنامه نوشتیم که جوانی که تازه فارغ‌التحصیل شده و از بخت خوب جایی مشغول به کار است، تمهیدی برای ازدواج ندارد چراکه تامین حداقل‌های شروع زندگی هم چندین سال زمان می‌خواهد.
اما در این میان هنوز امید زنده است. سرمایه‎هایی داریم که دل‌مان را گرم می‌کند؛ جوانانی که سرمایه‌های اصلی این مرزوبوم هستند؛ همان‌هایی که شبانه‌روز در آزمایشگاه‌های تخصصی کار ‌کردند تا ایران به فناوری ساخت واکسن کرونا دست پیدا کند و حالا ما جزو معدود کشورهای دنیا هستیم که صاحب این تکنولوژی است. با لطف و عنایت خدا و تحقق وعده داده‌شده دانشمندان‌مان تا خرداد 1400 تعداد زیادی از هموطنان‌مان علیه این بیماری واکسینه می‌شوند.
در سال 1400 انتخابات سرنوشت‌‌‌سازی داریم که مشارکت و همبستگی می‌طلبد تا خون تازه‌ای در رگ‌های دولت دمیده شود و مرهمی باشد بر خستگی‌های روزافزون مردمی که کرونا و معاش، عرصه را بر آنها تنگ کرده است. دولتی که بداند و بشناسد و اهل شعار نباشد، وعده ندهد و دائم بر بوق مظلومیت خود فوت نکند. مسائل اصلی کشور مشخص و واضح است. بنا بر گفته رهبر انقلاب، همه این مشکلات راه‌حل دارد. باید تلاش کرد و تولید کرد تا امید به دل‌ها برگردد.
به فضل خدا، باشد که سال 1400 ،سال نعمت و رحمت باشد برای ایران اسلامی؛ ایرانی که هنوز داغدار فرزندان و سرداران برومند خویش است. داغ حاج‌قاسم هیچ‌وقت سرد نخواهد شد، دور نیست وعده انتقام از قاتل او.

captcha
شماره‌های پیشین