sobhe-no.ir
1132
شنبه، ۱۶ اسفند ۱۳۹۹
3
باوجود مخالفت دولت، مجلس در مصوبه‌ای افزایش حقوق نجومی‌بگیران را محدود کرد

گام مجلس برای کاهش فاصله اجتماعی

دستور کار مجلس در هفته‌‌‌های جاری، بررسی لایحه بودجه 1400 بود که بر همین اساس، نمایندگان مصوباتی در موضوعات مختلف و به نفع مردم داشتند که مهم‌ترین این تغییرات، گام مهم مجلس در راستای کاهش تبعیض بین کارمندان دولت و کاهش فاصله طبقاتی است.

یادداشت

همین یک نمونه کافی است

مهدی فضائلی

صبح نو

یادداشت

همین یک نمونه کافی است

مهدی فضائلی

بی‌اعتمادی به آمریکا از جمله موضوعاتی است که صحبت درباره آن به‌خصوص طی سال‌های اخیر بسیار زیاد تکرار شده است. اسناد و دلایل این بی‌اعتمادی هم آنقدر زیاد است که نیاز چندانی به کنکاش نداشته باشد.
قبل از بیان یک‌ نمونه بسیار جدید از اظهاراتی که به وضوح بی‌تعهدی و مسوولیت‌گریزی آمریکایی‌ها را نمایان می‌‌كند، باید به این نکته توجه داشته باشیم که این بی‌اعتمادی و مسوولیت‌گریزی در عمل چگونه باید لحاظ شود؟
شاید طرح این پرسش که چه فرقی می‌‌کند طرف مذاکره قابل اعتماد باشد یا نباشد، قدری بی‌وجه باشد و بگویید پاسخش بدیهی است، لیکن به نظر می‌‌رسد در این امر بدیهی هم برخی نظر دیگری دارند.
به نظر می‌‌رسد وقتی طرف مذاکره به‌شدت غیرقابل‌اعتماد و بی‌مسوولیت است، ترجیحا نباید با او مذاکره کرد چراکه همواره یا باید منتظر شیطنت‌‌‌های او در‌حین مذاکره باشیم یا نگران عدم‌پایبندی او به تعهدات پس از مذاکره؛ اما جدیدترین نمونه بی‌تعهدی آمریکا را می‌‌توان در اظهارات وندی شرمن، قائم‌مقام وزارت امورخارجه آمریکا مشاهده کرد و همین یک نمونه برای اثبات غیرقابل اعتمادبودن آمریکا کافی است.
وندی شرمن یهودی که در زمان اوباما هم جزو مذاکره‌کنندگان ارشد آمریکا در‌موضوع برجام بود، به‌تازگی در جلسه کمیته روابط خارجی مجلس آمریکا در خصوص برجام اظهاراتی داشته که هیچ تفاوتی با دیدگاه ترامپ ندارد!
وی گفته است: «دولت بایدن تلاش می‌‌کند که ایران را به پایبندی کامل به توافق برجام بازگرداند و سپس ما به توافق پایبند خواهیم بود و از این طریق می‌‌خواهیم توافقی طولانی‌‌تر و مستحکم‌‌تر به‌دست ‌آوریم زیرا این توافق اکنون چند سال از قدمتش گذشته است.» به گفته وی «بازگشت به توافق سال ۲۰۱۵ ممکن نیست زیرا در مدت 6سال گذشته شرایط ژئوپلیتیکی منطقه عوض شده است.»
 
با چنین دولتی چگونه می‌‌توان مذاکره کرد؟
اگر بر فرض محال، امروز مجددا پای میز مذاکره با آمریکا بنشینیم و چند سال رفت و آمد کنیم و به توافقی دست یابیم، چه ضمانتی وجود دارد که چند صباحی دیگر به هر بهانه‌‌ای، نتایج این مذاکره نیز نادیده گرفته نشود و خواستار توافقی جدید نشوند؟
این در حالی است که نه 6سال، بلکه بلافاصله پس از توافق برجام و در همان زمان اوباما نقض تعهدات آمریکا آغاز شد؛ بنابراین آنچه تأمین‌کننده منافع ملی ماست، مذاکره نیست بلکه اتکا به ظرفیت‌ها و توانمندی‌‌‌های داخلی و معطل دشمن نشدن است. مذاکره با چنین دشمنی در بهترین حالت جز اتلاف وقت هیچ نتیجه‌‌‌ای به دنبال نخواهد داشت.

captcha
شماره‌های پیشین