sobhe-no.ir
1055
شنبه، ۲۴ آبان ۱۳۹۹
14

خبر

کامبیز عبدل‌زاده در گفت‌وگو با «صبح‌نو»

هنر باید ذوق و روح خود را حفظ کند

کامبیز عبدل‌زاده هنرمندی است که خوشنویسی را 23سال پیش آغاز كرد و همزمان نقاشی، موسیقی و نقاشی‌خط را به صورت حرفه‌ای ادامه داده؛ از آثار شناخته‌شده او در موسیقی سنتی می‌توان به قطعات «آشنا»، «خیال‌»، «ساز»، «باران»، «غروب» و... اشاره کرد. عبدل‌زاده تاکنون نمایشگاه‌های متعددی از آثارش را برگزار کرده‌است؛ با او درباره جایگاه هنرهای تجسمی در ایران و تازه‌ترین آثارش به گفت‌وگو نشستیم که ملاحظه می‌کنید.

خبر ويژه

سخنرانی باراک اوباما در مراسم جایزه بوکر‌2020

خبر آخر

فراخوان مدیران رسانه برای مشارکت در انتخابات ۴ آذر ۹۹

خبر روز

جزییاتی از شرکت در بخش مردمی جشنواره فیلم کوتاه رضوی

صبح نو

کامبیز عبدل‌زاده در گفت‌وگو با «صبح‌نو»

هنر باید ذوق و روح خود را حفظ کند

کامبیز عبدل‌زاده هنرمندی است که خوشنویسی را 23سال پیش آغاز كرد و همزمان نقاشی، موسیقی و نقاشی‌خط را به صورت حرفه‌ای ادامه داده؛ از آثار شناخته‌شده او در موسیقی سنتی می‌توان به قطعات «آشنا»، «خیال‌»، «ساز»، «باران»، «غروب» و... اشاره کرد. عبدل‌زاده تاکنون نمایشگاه‌های متعددی از آثارش را برگزار کرده‌است؛ با او درباره جایگاه هنرهای تجسمی در ایران و تازه‌ترین آثارش به گفت‌وگو نشستیم که ملاحظه می‌کنید.

    پیش از این اعلام کرده بودید برای آلبوم جدید موسیقی خود به دنبال تهیه‌کننده هستید؛ این موضوع در چه مرحله‌ای قرار دارد؟
تاکنون ملودی و آهنگسازی کارهایم توسط خودم انجام شده است. چند اثر دارم که برایم بسیار اهمیت دارند زیرا آثاری هستند که از لحاظ حس، موسیقی و شعر به آن‌ها اعتقاد دارم و تلاش دارم این آثار را به صورت یک آلبوم موسیقی منتشر کنم؛ البته با وجود اینکه انجام این کار بسیار سخت است اما تلاش می‌کنم که خودم این کار را انجام دهم؛ آن ‌هم به این دلیل که حضور تهیه‌کننده معمولا باعث ایجاد برخی انتظاراتی شده كه مسیر کار ناخودآگاه تغییر می‌کند، از ماهیت هنری خود خارج و روح کار دستخورده می‌شود.
    بعد از مذاکره با تهیه‌کنندگان مختلف به این نتیجه رسیده‌اید؟
بله، با تهیه‌کننده‌های بسیاری صحبت کردم اما آن‌ها می‌خواهند مسائلی را از نظر اقتصادی لحاظ کنند که من به آن‌ها معتقد نیستم. اعتقاد ندارم که برای اقتصاد هنر بخواهیم اثر هنری را دستکاری یا هدفمند کنیم. هنر باید ذوق و روح خود را حفظ کند. یک هنرمند باید از نظر شخصیتی و روحی ویژگی‌هایی نظیر خلوت‌گزیدگی، دانش، تجربه، عشق و تعصب نسبت به کارش را داشته باشد که در صورت داشتن این موارد می‌تواند اثرش را ارائه دهد.

    درصدد انتشار کتابی در حوزه نقاشی‌خط هستید؛ تولید این اثر به چه مرحله‌ای رسیده است؟
این مجموعه شامل ۴۰ تکنیک ابداعی من است و تا زمانی که به مرحله چاپ و نمایشگاه نرسد، رونمایی نخواهد شد؛ به این جهت که متاسفانه در طول 23سالی که در این حوزه فعالیت می‌کنم، برخی از تکنیک‌های ابداعی من به نام افراد دیگری ثبت شده است. متاسفانه مرجعی هم برای پیگیری حق کپی‌رایت وجود ندارد؛ بارها پیگیری کرده‌ام اما به نتیجه نرسیدم.

    خلق 40 تکنیک زمان زیادی از شما گرفته است؛ ارائه آن چه مدت زمانی نیاز دارد؟
من تلاش کردم ابتدا ریشه‌هایم را قوی کنم، بعد به ارائه کارهایم بپردازم اما با شرایط فعلی متوجه شدم که 20 سال مسیر را اشتباه رفته‌ام و نیازی به این همه‌سال خود‌‌سازی نیست. شاید چاپ کتاب چندین سال طول بکشد اما زمان آن برای من اهمیت ندارد بلکه باید کار باکیفیت باشد.

    ممکن است در طول تولید این کتاب تکنیک‌هایی هم به آن اضافه شود.
فکر می‌کنم همان۴۰ تکنیک باقی بماند. همچنین در سطح بین‌الملل هم کارهایی برای ارائه آن انجام شده و رونمایی آن حتما در خارج از ایران خواهد بود؛ به این جهت که بازخوردهایی که می‌گیرم در خارج از ایران بسیار متفاوت است زیرا زمانی که یک اثر را در خارج از ایران ارائه می‌دهم، جدای از بعد مالی‌شان و منزلتی که برای هنرمند قائل می‌شوند، به اندازه‌ای است که برای هنرمند اشتیاق و باور ایجاد می‌کند. 

    بخشی از حیات هنرهای تجسمی وابسته به برگزاری نمایشگاه‌هاست. در شرایط کرونا که امکان برگزاری نمایشگاه وجود ندارد، چطور فعالیت می‌کنید؟ برنامه‌ای برای بعد از کرونا دارید؟
یک گالری دارم که در هفته دو یا سه بار در آن کارگاه‌هایی را برگزار می‌کنم. در واقع تابلویی می‌گذارم و چند ساعت روی آن کار می‌کنم و علاقه‌مندان تماشا كرده و به همین واسطه شاگردانی هم در کلاس‌ها ثبت‌نام می‌کنند. در واقع سعی می‌کنم تجربیاتم را در اختیار دیگران بگذارم. بعد از کرونا هم سعی می‌کنم این کار را وسیع‌تر انجام دهم. برخی برنامه‌ها برای بعد از کرونا دارم که باید دید وضعیت به چه شکل پیش می‌رود. فعلا سکوت اختیار کرده‌ام و با این شرایط کاری نمی‌توان انجام داد. همچنان ریشه‌ها را تقویت می‌کنم تا در مرحله ظهور بتوانم کار قوی‌تری ارائه دهم.

    ممکن است با ترویج هنر از طریق آموزش بین جوانان به ادامه حیات آن امید داشت؟
برای این کار باید یک نگاه جامعه‌شناسانه‌ای داشته باشیم و ببینیم با چه مردمی مواجه هستیم و چطور می‌توان آن‌ها را متوجه یک مساله خاص کرد. امروز به این شکل شده که اگر من مثلا در خارج از ایران نمایشگاه بگذارم و اثری ارائه دهم، بعد از اینکه به ایران بازگشتم، کار من برای دیگران تبدیل به حجت می‌شود اما زمانی که در ایران فعالیت کنم، اگر هزار برابر آن هم ارزشمند باشد، دیده نمی‌شوم. یکی از دلایلی که می‌خواهم کتابم در حوزه نقاشی‌خط را در خارج از ایران رونمایی کنم، همین موضوع است. شاید از این طریق مردم کمی به خودشان بیایند و ببینند که چه ریشه‌هایی داشته‌اند.

    فکر می‌کنید هنرهای اصیل و سنتی ایران را باید به همان شکل سنتی خود حفظ کرد یا می‌توان آن را با هنر مدرن و امروزی تلفیق كرد؟
حتما نوگرایی در خلق آثار یا حتی رشته‌های هنری جدید خوب است. نقاشی‌خط رشته جدیدی نیست. اگر به گذشته برگردید و کتیبه‌های هخامنشی را ببینید، متوجه می‌شوید که از نقاشی‌خط استفاده کرده‌اند. کاری که اروپایی‌ها در حوزه نقاشی‌خط انجام دادند و بعد به ما تزریق ‌کردند، در واقع برای خودمان بوده است. هنر در واقع و بالذات برای ایرانیان است و از اینجا به تمام نقاط دنیا رفته است. نقاشی‌خط چیز جدیدی نیست اما ما آن را با حال و هوای امروز تلفیق کرده‌ایم؛ مثلا هنری مثل خوشنویسی ماهیت خود را دارد اما نمی‌توان آن را در فضاهای جدید به نمایش گذاشت. نکته‌ای که اهمیت دارد این است که ما برای هر ساختارشکنی‌ای باید خود آن ساختار را بلد باشیم؛ مثلا  اگر شما نقاشی ندانید یا از خوشنویسی اطلاعی نداشته باشید، نمی‌توانید در حوزه نقاشی‌خط کار کنید. برای انجام یک کار هنری باید عشق و علاقه داشت و زمان گذاشت.
 

captcha
شماره‌های پیشین