سر مقاله

زبان انتخابات

 انتخابات یک کنش زبانی است؛ یعنی ماقبل و حین و بعد از آن، درگیر ایده‌هایی است که متکی به زبان گفتار و نوشتار بازیگران اصلی است. این بازیگران فقط نامزدهای انتخاباتی نیستند که برای کمپین (کارزار تبلیغاتی) خود، نیازمند اتخاذ ادبیات و تصاویر خاص هستند، بلکه متولیان برگزاری انتخابات، نمایندگان و فعالان احزاب و جریانات سیاسی و اجتماعی دخیل و مداخله‌کنندگان خارجی نیز همگی درصدد انتخاب زبانی‌اند که بتوانند با استفاده از آن، اهداف مطلوب خود را تعقیب کنند. در انتخابات ریاست‌جمهوری 96 از برجام و تلگرام به‌عنوان دو ابزار کمپینی دولت یاد می‌شد و حالا جریان اصلاح‌طلب ‌دنبال پی‌افکندن تبلیغات خویش بر پایه مطالبات زنانه در مورد ورزشگاه‌ها یا موتورسواری است. در این میان، معمولاً جریان انقلابی با وجود داشتن صلاحیت‌های متعدد در حوزه کارآمدی و مبارزه با فساد، در دام این ترفندهای فرهنگی-اجتماعی افتاده و با تولید پاسخ‌هایی سیاسی-اقتصادی کوشیده تا برنامه انتخاباتی خود را به پیش برد؛ حال آنکه به نظر می‌رسد آنچه در بین آحاد مردم بااهمیت شده، گرچه دغدغه‌های معیشتی است اما اصالت با تداوم زندگی روزمره است. توجه به این ذائقه، نیازمند اتخاذ یک راهبرد دووجهی است: اول، روایت روشن هویت و برنامه‌های خودی و دوم، تصویرسازی واضح از هویت رقیب. باید تلاش کرد وزنه ایجاب را بر سلب سنگین‌تر کرد؛ این راه پیروزی در زبان انتخاباتی است.