سرمقاله

تنها راه حل

آمریکا می‌خواست ایران جزیره ثبات آن در آسیای جنوب غربی باشد و پهلوی ژاندارم و شاه آن؛ این راهبرد با برچیده شدن بساط پادشاهی شکست خورد و جمهوری اسلامی با ثباتی سکان‌دار منطقه شد که مستقل و غیروابسته بود. این استقلال مخل اقدامات و برنامه‌های نظام سلطه بوده و هست و بخشی از آن، متکی به سرزمینی بزرگ و حکم راهبردی عمیقی است که ایران به لطف الهی و کوشش مردمانش در اختیار دارد. اما اکنون به نظر می‌رسد توطئه آمریکایی تغییر جهت داده و آن‌ها یکپارچگی کشور را هدف خود قرار داده‌اند، چرا که ایران واحد اگر زیر فشار غرب رها شود، به قدرتی تبدیل خواهد شد که مهارناشدنی است. نشانه‌های این واهمه را در سخنان رییس‌جمهوری و وزیر خارجه آمریکا می‌توان مکرراً دید، به‌ویژه آنجایی که پمپئو وعده می‌دهد آشوب‌های خیابانی را به خیال خام خود در ایران شکل خواهند داد. این یعنی رهاکردن سناریوی حمله نظامی و رفتن به سراغ افزایش فشار داخلی آن‌ هم با اتکا به شکاف‌های اقلیتی و نهایتاً چندبخشی کردن کشور. افزایش حجم خبرسازی‌ها و حملات رسانه‌ای از سه مدخل سعودی، اسرائیل و اروپا را نیز می‌توان در همین چارچوب تحلیل کرد و تقسیم کاری که برای دستکاری در ذهنیت ایرانیان ایجاد کرده‌اند. و روشن است که این رویه یک راه‌حل بیشتر ندارد؛ استحکام ساخت درونی در سه عرصه اقتصاد، فرهنگ و سیاست.