سرمقاله

بر اشتباه سرپوش نگذارید

حدود پنج سال قبل دولتی در ایران بر سر کار آمد که با بزرگ‌نمایی نقش تحریم در زندگی مردم ناشی از برنامه هسته‌ای (و هدایت افکار عمومی به سمت خارج از کشور) وعده داد در یک بازه صد‌روزه با مذاکرات وسیع و حرفه‌ای، مشکلات ناشی از تحریم را رفع خواهد کرد. اکنون به فراز و فرود این پنج‌ساله، معلق نگه‌داشتن مملکت بر ‌سر ‌بازی‌های سیاسی دولت‌های غربی، ورود نمی‌کنیم اما هنگامی که دوستان دولتی از پیروزی‌های خود سخن می‌گویند و رفتن آبروی نداشته آمریکا و اختلافات غیرعمیق میان این رژیم با اروپایی‌ها را نتیجه معهود خروج ترامپ از برجام معرفی می‌کنند، گویا تمامی ماجرا را وارونه رفته‌ایم. ما برای این مذاکره کردیم (و این ربطی به دولت یازدهم نداشت) که رییس‌جمهوری وقت آمریکا ادعا می‌کرد می‌خواهد از طریق گفت‌وگو مشکلات ساختگی برنامه هسته‌ای را حل کند و طبعاً این مسیر آزموده شد که هدف اصلی مذکور محقق شود، البته که تجربه‌ گران‌سنگی بود و بار دیگر به همه جهانیان و ایرانیان اثبات شد که آمریکا رژیم غیرقابل اعتمادی است. پس جای شکوه و گلایه دارد  دولتی که پنج سال است کشور را در این وضعیت نگاه داشته و حالا به وضوح می‌بیند بخش زیادی از بافته‌ها بر باد رفته، چرا به‌جای شفافیت با مردم و پذیرش شکست رویکردش، بازهم اصرار دارد با گفتاردرمانی، بر این رویه اشتباه سرپوش بگذارد و این نگرانی را بیفزاید که گویا بنا ندارد از چنین تجربه‌ای درس بگیرد.