سرمقاله

نتیجه نه بلیه

جریانی نسبتاً پرکار در تلاش بوده و است که شخصیت رییس‌جمهوری کنونی آمریکا را مردی فاسد، دم‌دمی مزاج و بی‌خرد معرفی کند تا در نتیجه آحاد مردم نگرانی یا نفرت یا دلخوری‌ از نحوه استیلای لیبرال سرمایه‌داری پیدا نکنند. این تصویرسازی گرچه با واقعیت رفتارهای ظاهری و شومن‌وار ترامپ همخوانی دارد، اما نمی‌تواند توضیح‌دهنده پیچیدگی‌ها و نقشه‌های ثانوی او در تحقق شعارهای انتخاباتی و سودهای اقتصادی باشد. در واقع رییس دولت آمریکا مردی با نظام تصمیم‌گیری مشخص است که در آن برآوردسازی منافع مالی حداکثری توجیه‌کننده همه برنامه‌ها و اقدامات آن است. این سطح از اهداف، هم‌اکنون با اقبال تقریباً تمامی سران غربی در اروپا همراه شده و در هنگامه حمله به سوریه، یک اتحاد کامل علیه این کشور مستقل، اسلامی و خارج از حیطه اختیار غرب شکل گرفته است. سرکردگی ترامپ بر این قشون‌کشی نظامی، خط بطلان بر فرضیه وجود اختلاف‌های بنیادین در میان دو‌لت‌های غربی است. جایی که منافع و هدف ایجاب می‌کند، آنها پشت یکدیگر قرار می‌گیرند و دیگر خبری از ترامپ دیوانه و بی‌عقل نیست اما منادی مبارزه با تروریسم و ایفای نقش برای اعاده حقوق مردم سوریه است. این سطح از نعل وارونه زدن از چشم تاریخ، پنهان نمی‌‌ماند و حالا رییس‌جمهوری آمریکا نماد و هدایت‌کننده جریان دولت‌های مدرن است.