بیابان بهترین جا برای دعاست

می‌شود دقیقاً هزار و سیصد و هفتاد و هشت سال؛ این همه سال از عاشورا گذشته ولی جاذبه حسین بن علی (ع) چنان کارساز است که بعد از این همه سال، حالا بزرگ‌ترین اجتماع تاریخ بشر در سالروز اربعین او برقرار می‌شود. مسیر نجف تا کربلا، این روزها شده رودخانه‌ای که از حرم مرتضی علی (ع) می‌جوشد و به سوی دریای محبت اباعبدالله (ع) سرازیر می‌شود. مردم دارند به کربلا می‌روند تا به کشتی نجات پناه ببرند و امان نامه بگیرند برای حفظ دین، تا ظهور پسر نهم حسین (ع) و مگر فرهنگ عاشورا، چیزی است جز آمادگی برای ظهور منجی (ع) این روزها شاید بهترین فرصت باشد برای نگاه دوباره به پدیده پیاده‌روی اربعین؛ پدیده‌ای که مقدمه حضور در جامعه مهدوی (عج) است.

در گفتارهای پیش به این رسیدیم، عواملی وجود دارند که در نزدیکتر شدن ظهور حضرت مهدی (عج) مؤثر هستند. حال بد نیست درباره هر یک از این عوامل کمی بیشتر صحبت کنیم.
نخستین عاملی که ذکر آن رفت، دعا بود. دعا اتفاق بسیار مهمی است، در این موضوع هم کسی شکی ندارد. ولی مسلماً دعای یک رزمنده مستجاب‌تر است تا کسی که در بزم نشسته است! به هرحال دعا کردن آداب و شرایطی دارد دعا گاهی اوقات دلِ شکسته می‌خواهد، گاهی قدم برداشتن می‌خواهد و این شرایط در دعا کردن موضوعیت دارد. حال اینها را منطبق کنید بر دعا برای فرج که چقدر مهم است و به اینها اضافه کنید دعا کردن در شرایط حضور در پیاده روی اربعین. مسلماً دعا کردن برای ظهور در این روزها و شرایط پیاده روی بیشتر تأثیر دارد تا دعای ندبه‌ای که در روزهای راحتی و آسایش در منزل یا مسجد محله خوانده می‌شود. لذا بهترین فرصت دعا برای فرج اربعین است. تجمع، حضور در بیابان، حضور در جمع محبین اهل بیت و... هر یک شرایط استجابت دعاست و اینجا بهترین جاست برای دعا کردن و چه دعایی بهتر از دعا برای فرج در این ساحت؟ صد البته که ناگفته پیداست حضور قلب مؤمنان در این شرایط بیش از هر جای دیگر است و این موضوع را به چشم خویش در این سال‌ها در مراسم اربعین دیده‌ایم.
دومین عامل، رعایت تقواست. بعضی فکر می‌کنند تقوا معنای عجیب و غریبی دارد. ولی اینطور نیست. اتفاقاً معنای تقوا خیلی ساده است. تقوا معنایی ندارد مگر درست زندگی کردن، درست فکر کردن. زندگی کردن همراه با آزادگی، عاقل مآبانه زندگی کردن. تقوا یعنی کسی زندگی‌ات را کنترل نکند، خودت حواست به زندگی‌ات باشد. تقوا یعنی انگیزه درونی برای کنترل رفتارهای شخصی در زندگی. تقوا یعنی یک سبک زندگی درست. وقتی می‌گوییم تقوا باعث نزدیکی ظهور می‌شود یعنی زندگی باتقوایی که به خودی خود مقدمه‌ساز ظهور است. تقوا را می‌خواهید ببینید؟ چشم بدوزید به حماسه اربعین. تقوا یعنی همین که یک عراقی که وضع مالی خیلی خوبی ندارد هر آن چیزی را که دارد در طبق اخلاص می‌گذارد، دور زائر اباعبدالله می‌گردد و به دنبال هیچ اسم و رسمی از خودش هم نیست. یا از طرف دیگر این همه راه با پای پیاده و تحمل سختی بیایی برای رسیدن به وصال اباعبدالله. این عین ایمان است. اینجا تجلی‌گاه اخلاص و ایمان است؛ آن هم بدون ریا و تظاهر، همه چیز زلال و واقعی. تقوا اساساً به معنای رعایت کرامت انسان است. تقوا یعنی تنظیم زندگی به خاطر نتایج بلندمدتی که خیلی‌هایش اصلاً در این دنیا به نتیجه نمی‌رسند و موکول به جهان آخرت است. تقوا از این منظر یعنی بلندنظری. اتفاقاً کسانی که با تفکرات غرب‌زده زندگی را با اهداف کوته نظرانه و لذت‌های زودرس نگاه می‌کنند، تقوا را نفهمیده‌اند. از این منظر این مدل زندگی بی تقوا مقابل ظهور قرار می‌گیرد و تلاشی برای تعجیل فرج نمی‌کند. جمعیت اربعین یعنی خلوص، ایثار و اساساً اربعین یعنی اردوگاه تربیتی انسان. من شنیده‌ام که برخی مدارس اجازه حضور دانش آموزان را در مراسم پیاده روی اربعین نمی‌دهند. امیدوارم که این اتفاق از سر این نباشد که تأثیرات شگرف این اردوگاه بزرگ تربیتی را نمی‌دانند. چون می‌دانید که رسول اکرم (ص) حجم وسیعی از تربیت مورد نظر خود را در اردوگاه‌ها شکل می‌دادند. گاهی می‌شد که به بهانه‌ای رسول اکرم (ص) و صحابه از شهر خارج می‌شدند و اصلاً جنگی هم در نمی‌گرفت ولی بخش اعظمی از تربیت اسلامی رسول اکرم (ص) در همان حال و هوا به نتیجه می‌رسید و کجا بهتر از اردوگاه اربعین برای تربیت؟ اینجا انسان از خودخواهی‌اش دست می‌کشد، قطره‌ای دریا می‌شود و سختی می‌کشد. سختی‌ای که هم شیرین است و هم معقول؛ چرا که همه در این مراسم شبیه به هم هستند.
امیدوارم مسوولان نظام آموزشی کشور متوجه این بعد حماسه پیاده روی اربعین هم باشند تا حضور دانش آموزان و دانشجویان در این مراسم با سختی همراه نشود.