هزینه سنگینی که دادیم

مواضع روزگذشته رییس جمهور درباره مذاکره با آمریکا که به صراحت آن را  «دیوانگی» خواند هم قابل تقدیر و تحسین است و هم از چند منظر، قابل تأمل و درس آموز.  اول؛ چهارسال قبل، آقای روحانی در حالی پای به رقابت‌های انتخاباتی گذاشت که معتقد بود« مذاکره با آمریکا راحت‌تر از مذاکره با اروپاست و با کدخدا بستن راحت‌تر است.» پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری 92 موجب شد تا دولت یازدهم اصلی‌ترین برنامه خود را مذاکرات هسته‌ای با کشورهای عضو 1+5 قرار دهد و برجام در چنین فضایی و به‌دور از احتیاطات و اطمینان‌های لازم، به تصویب رسید. دوم؛ ترامپ رییس جمهور جدید آمریکا اما کسی نبود که برخلاف سلف خود با دستکش مخملی پشت میز مذاکره بنشیند.امسال در نطق خود در سازمان ملل به صراحت ایرانیان را «ملت تروریست» خطاب کرد. ترامپ بارها از خروج از برجام گفت و  قانون «مادر تحریم‌ها» را که گسترده‌ترین تحریم‌های تاریخ آمریکاست، علیه ملت ایران تصویب و به اجرا گذاشت.سوم؛ هزینه سنگینی دادیم تا به اینجا برسیم و  رییس جمهور در نطق خود در مجلس مذاکره با آمریکایی‌ها را دیوانگی بخواند و بگوید:« آمریکا با زبان و عمل می‌گوید که اهل مذاکره و تعهد نیست اما به برخی کشورهای شرق آسیا می‌گوید بیا با من مذاکره کن، مگر دیوانه‌اند که با شما مذاکره کنند.» آزموده‌های پیشین درباره آمریکا و اروپا پیش روی همه کسانی است که تصور می‌کنند آمریکای ترامپ با اوباما تفاوت دارد. مذاکرات هسته‌ای تهران با اروپایی‌ها، همراهی جمهوری اسلامی با آمریکایی‌ها در ماجرای افغانستان و نجات جان سربازان آمریکایی در لبنان، نمونه‌های روشنی‌اند که غربی‌ها با بدعهدی و خیانت جواب ملت ایران را دادند. شاید این بیت حضرت حافظ پاسخ روشنی به آن خوشبینی ها باشد:
هر چند کآزمودم از وی نبود سودم/ من جرب المجرب حلت به الندامه