سرمقاله

ولنگاری اقتصادی

یکی از مشخصه‌های اقتصاد ناایمن و شلختگی در امر صادرات و واردات کشور است. عدم نظارت بر مبادی ورودی و قاچاق میلیاردها دلار کالا از یک سو و از سوی دیگر، بی حساب و کتاب بودن واردات رسمی بحران اقتصادی سال‌های اخیر را تشدید کرده است .دراین باره سال‌هاست که اقتصاددانان و به ویژه تولیدکنندگان و کسبه، دل پردرد و فریاد بلندی دارند اما آنچه البته به‌جایی نرسیده، همین فریادهاست. بررسی وضعیت صادرات و واردات کشور با یکی از کشورهای اروپایی که پایه ثابت سودجویی‌های سیاسی- اقتصادی است و به وقتش مطابق منافع کدخدا، تعهداتش را به راحتی فراموش کرده،گوشه‌ای از این وضعیت اسفبار را روشن می‌سازد. فرانسه پس از توافق برجام با امضای قراردادهایی به ارزش 2.4 میلیارد دلار، بیشترین عایدی را از اقتصاد درحال تحریم ایران داشته است به گونه ای که در نتیجه این قراردادها، شرکت‌های هواپیماسازی ایرباس وخودروسازان رنو و پژو، با سابقه منفی بی تعهدی‌شان، توانستند برعمده مشکلات اقتصادی خود و بیکاری بخش قابل توجهی از کارکنانشان غلبه کنند. جدای از این، شرکت نفتی توتال هم قراردادی به ارزش 5 میلیارد دلار برای توسعه میدان گازی پارس جنوبی با ایران منعقد کرده است؛ اما در امر واردات، بهره جویی فرانسه از بی کفایتی و بی نظارتی گمرک ایران و بخش‌های اقتصادی، قصه‌ای تلخ تردارد. از حدود 500 میلیون دلار صادرات این کشور در 5 ماهه امسال نیمی از آن به واردات قطعات خودورهای رنو و پژو و نیمی دیگر به اقلام غیرضروری دیگری تعلق دارد که غذای سگ و گربه و پفیلای فرانسوی شاخص‌ترین آنهاست! صادرات ایران به فرانسه اما در همین مدت چیزی حدود 20 میلیون دلار یعنی کمتر از نیم درصد صادرات فرانسه است. با وجود چنین گزارش‌هایی،ارائه توضیحات قانع کننده در این باره از سوی دولتمردان و برخورد با مدیران بی کفایت، کمترین انتظار است.