سرمقاله

مردمی‌شدن اربعین

رویداد اربعین در پیش است و اگر برآوردها مبنی بر حضور چند میلیونی ایرانیان دقیق باشد، تا کمتر از یک هفته دیگر، نیمی از جمعیت کشور به‌شکل مستقیم و غیرمستقیم با این واقعه بزرگ مرتبط می‌شوند. آنچه در راهپیمایی اربعین جلوه‌گر و سرنوشت‌ساز می‌نماید، بنیان مردمی آن در عراق است که گویی تمامی شیعیان این کشور را در فرایند خدمت‌رسانی به زوار حضرت حسین (ع) به فعالیت و هم‌گرایی ترغیب می‌کند. این رویکرد مردمی، از جانب حرکت عظیم ایرانی، می‌بایست به‌شکلی شایسته تداوم پیدا کند؛ اول آن‌که رقابتی نامحسوس یا زیرپوستی از سوی دستگاه‌های رسمی با موکب‌داران محلی درنگیرد و دوم، بخشی از آداب و رسوم همدلانه عراقی‌ها در مدت پذیرایی از زائران، به داخل کشور منتقل شود. به‌عنوان نمونه، حجم قابل‌توجهی از دلدادگان حسینی از کرانه‌های کشمیر گرفته تا بامیان، از مرزهای شرقی کشور عازم کربلایند؛ آن‌ها معمولاً مسیر بسیار طولانی‌ای را طی می‌کنند و از حداقل امکانات برخوردارند. اگر توان و انرژی دستگاه‌های رسمی صرف تسهیل این مراوده شده و موکب‌‌های ایران در مداخل ورودی مهم در مرزهای شرقی، به مدد استقبال از زوار دیگر کشورها بیایند، آثار بسیار گسترده‌ای برای جمهوری اسلامی و انسجام و مودت شیعی برجای می‌گذارد. این روند در مرزهای خروجی ایران و آن‌بخشی که شهرهای مرزهای غربی و جنوب‌غربی را درگیر می‌کند، تاحدودی قابل مشاهده است، به‌ویژه اهالی خوزستان که از هفته‌ها قبل در تدارک این میزبانی بزرگ‌اند. اربعین نماد مردمی‌سازی فرهنگ است، آن‌را قدر بدانیم و بزرگ.