سرمقاله

غریب نهضت

در میان شخصیت‌های مؤثر در انقلاب اسلامی، چهره آیت الله سید مصطفی خمینی بیش از همه، غریب و ناشناخته باقی مانده است. انسان وارسته‌ای که در علم و فقاهت سرآمد بود، شهامت کم نظیری داشت و با همه وجود در خدمت نهضت امام خمینی (ره) قرار داشت. بی دلیل نبود که امام رضوان الله تعالی علیه، او را امید آینده اسلام می‌دانست و مرحوم آیت الله بهاالدینی، وی را «ابن الامام بل هو الامام» خطاب کرده بود. حالا اما پس از گذشت چهل سال از شهادت مرموز و مظلومانه آن مرد الهی، بر گرفتن غبار از چهره او و معرفی ابعاد شخصیتی ایشان به نسل امروز، امری صواب و ضروری است. دربیانات روز گذشته رهبر معظم انقلاب در توصیف شخصیت آیت الله سید مصطفی خمینی، دو نکته بیش از همه مطابق شرایط امروز ما جلب توجه می‌کند. نخست آنکه حاج آقا مصطفی با آن همه مراتب و فضایل علمی و مبارزاتی و به عنوان فرزند رهبر نهضت اسلامی و مرجع شیعه، برای خود امتیاز و جایگاهی خاص نداشت و نخواست و به تعبیر ایشان آقازادگی نکرد و دوم آنکه با همه وجود، عاشق امام بود و کوچکترین تعرضی را به ایشان بر نمی‌تابید. حال آنکه بسیاری از یاران و نزدیکان امام با وجود سال‌ها قرابت با آن یگانه دوران، اما هیچ‌گاه به درک درست و عمیقی از او نرسیدند و خیلی زود راه گم کردند.