سرمقاله

حس ناامنی

فیلم «دیدن این فیلم جرم است» در شرایط حساسی ساخته شد. این فیلم محصول باشگاه فیلم سوره متعلق به حوزه هنری بود.  همه مجوزهای لازم را گرفت اما نزدیک به دو سال رنگ پرده نمایش را به خود ندید. چرا که با سلیقه مسوولان مربوطه و برداشت آنها از فیلم همخوانی نداشت. تهیه‌کننده و کارگردان فیلم، تلاش بسیاری کردند تا سرانجام فیلم به دیده مخاطب برسد. فیلم اکران شد و به فروش خوبی بعد از بازگشایی سینماهای تعطیل به دلیل کرونا دست یافت. اما پیشامدی عجیب کام صاحبان و سرمایه‌گذاران فیلم را تلخ کرد. پیشامدی که باعث بروز حس ناامنی عجیبی در بین فیلمسازان خواهد شد؛ اگر تدبیری و برخوردی مناسب برای آن انجام نشود. در روز اول اکران فیلم نسخه قاچاق فیلم منتشر شد.  آن هم نه از طرق شناخته شده مرسوم در قاچاق فیلم ها، بلکه نکته حیرت‌آور در منشا درز نسخه به شبکه قاچاق است. جشنواره‌هایی مثل فجر به‌عنوان رویدادی رسمی و امن برای محصولات فرهنگی شناخته می‌شوند که صاحبان آثار فیلم‌هایشان را برای بازبینی و داوری در اختیار آنجا قرار می‌دهند. این بدترین اتفاق ممکن است که یک فیلم با لوگوی بازبینی جشنواره جهانی فجر در شبکه قاچاق منتشر شود.  آیا دبیر جشنواره یا دیگر مسوولان سازمان سینمایی در این زمینه پاسخی دارند؟