sobhe-no.ir
972
یکشنبه، ۲۲ تیر ۱۳۹۹
8
یادداشت

ما و پدیده حجاب‌استایل‌ها

عباس محمدیان دانشجوی دکترای ارتباطات

خبر

حمایت کمیته امداد از ۳۷۵‌هزار دانش‌آموز

خبرنگار «صبح‌نو» به میان مردم رفته و نظرات آن‌ها درباره چرایی استفاده نکردن از ماسک را پرسیده است

بی‌اعتماد به ماسک‌های تزئینی

گزارش زهرا اردشیری / بعد از فشار رسانه‌ها و اعلام آمار مبتلایان که روز‌به‌روز اعداد عجیب و غریبی نشان می‌دهند . ترس به جان شهروندان افتاده و استفاده از ماسک تبدیل به یک هنجار شده است. حالا در خیابان کمتر کسی را می‌بینید که از ماسک استفاده نکند. انگار این وسیله تبدیل به یک پوشش جدا‌ناپذیر برای شهروندان شده است. حتی کسانی که تا چند وقت پیش استفاده از ماسک را مورد تمسخر قرار می‌دادند خودشان حالا نه تنها ماسک بلکه از شیلد و دستکش هم استفاده می‌کنند. در این میان هنوز هم هستند عده‌ای که اعتقادی به ماسک ندارند و از آن استفاده نمی‌کنند. البته هر‌کدام برای این کار دلایل متفاوتی دارند. جالب این است که اکثریت می‌دانند که استفاده از ماسک در این شرایط الزامی است اما باز هم از استفاده آن سر باز می‌زنند. در این گزارش در یکی از خیابان‌های مرکزی پایتخت از مردمی که ماسک ندارند سوالاتی می‌پرسیم و آن‌ها جواب‌های جالبی می‌دهند. اگر شما هم می‌خواهید بدانید در سر این افراد چه می‌گذرد این گزارش را بخوانید.

صبح نو

خبرنگار «صبح‌نو» به میان مردم رفته و نظرات آن‌ها درباره چرایی استفاده نکردن از ماسک را پرسیده است

بی‌اعتماد به ماسک‌های تزئینی

گزارش زهرا اردشیری / بعد از فشار رسانه‌ها و اعلام آمار مبتلایان که روز‌به‌روز اعداد عجیب و غریبی نشان می‌دهند . ترس به جان شهروندان افتاده و استفاده از ماسک تبدیل به یک هنجار شده است. حالا در خیابان کمتر کسی را می‌بینید که از ماسک استفاده نکند. انگار این وسیله تبدیل به یک پوشش جدا‌ناپذیر برای شهروندان شده است. حتی کسانی که تا چند وقت پیش استفاده از ماسک را مورد تمسخر قرار می‌دادند خودشان حالا نه تنها ماسک بلکه از شیلد و دستکش هم استفاده می‌کنند. در این میان هنوز هم هستند عده‌ای که اعتقادی به ماسک ندارند و از آن استفاده نمی‌کنند. البته هر‌کدام برای این کار دلایل متفاوتی دارند. جالب این است که اکثریت می‌دانند که استفاده از ماسک در این شرایط الزامی است اما باز هم از استفاده آن سر باز می‌زنند. در این گزارش در یکی از خیابان‌های مرکزی پایتخت از مردمی که ماسک ندارند سوالاتی می‌پرسیم و آن‌ها جواب‌های جالبی می‌دهند. اگر شما هم می‌خواهید بدانید در سر این افراد چه می‌گذرد این گزارش را بخوانید.

تعداد افرادی که ماسک به صورت ندارند نسبت به دو هفته پیش خیلی کمتر شده است. مردم از بالا رفتن آمار مبتلایان و قربانیان ویروس کرونا شوکه شده‌اند و کمی ترسیده‌اند. اما هنوز عده‌ای فکر می‌کنند این آمارها یک شوخی است و کرونا را جدی نمی‌گیرند. در میدان هفت‌تیر پایتخت با چند نفر از آن‌ها به گفت‌و‌گو می‌پردازم. البته عده زیادی حاضر به گفت‌و‌گو نمی‌شوند و حتی با الفاظ غیر‌محترمانه پاسخ می‌دهند، اما پاسخ تعداد محدودی هم که حاضر به گفت‌و‌گو می‌شوند خواندنی است.

کرونا نقشه است
سراغ پسر جوان که پک سنگینی به سیگارش می‌زند می‌روم. چرا ماسک ندارید؟ این سؤال من از اوست. شانه بالا می‌اندازد و می‌گوید «لزومی نمی‌بینم» می‌پرسم از آمار کرونا در این چند روز خبر دارید؟ پاسخ می‌دهد: «شما واقعاً به این آمار اعتماد دارید؟ من ندارم، اگر هست چرا مثل اسفند‌ماه دوباره قرنطینه اعلام نمی‌کنند. یا آن وقت می‌خواستند ما را بترسانند یا حالا.» پک عمیق دیگری به سیگارش می‌زند و می‌گوید: «هیچ‌کدام از نزدیکان ما تا به حال به کرونا مبتلا نشده‌اند. به نظرم این همه تبلیغات و آمار و ارقام برای این است که سر از کار این دولت در نیاوریم چون سال آخر است سعی می‌کند کسری بودجه خودشان را با بالا بردن دلار جبران کند و کرونا اهرمی است که مردم را سرگرم کند.»

احساس خفگی می‌کنم
یکی دیگر از شهروندانی که به سراغش می‌روم خانم سن و سالداری است که از ایستگاه مترو بیرون می‌آید و سریع ماسکش را بر می‌دارد. چند قدم بیشتر از مترو دور نشده است که جلوی راهش سبز می‌شوم و می‌پرسم که چرا ماسکش را برداشت. او با کمی مکث می‌گوید: «با ماسک احساس خفگی می‌کنم.» می‌پرسم از آخرین آمار کرونا اطلاعاتی دارید، می‌گوید: «بله! اتفاقاً هم خیلی پیگیر هستم، اما در این تابستان با ماسک نمی‌توانم نفس بکشم.»

درآمدم به خرید هر روز ماسک نمی‌رسد
از مرد میانسالی که دستفروش است و مشغول 
رد و بدل کردن پول، می‌پرسم چرا ماسک ندارید؟ او که حسابی توپش پر است در پاسخ می‌گوید: «ای بابا خبر از قیمت ماسک دارید؟ تا هفته پیش داروخانه‌ها با هزار و 100‌تا هزار و 200‌ماسک می‌فروختند حالا آن را کرده‌اند هزار و900 تا دو هزار و 500، اعتراض هم می‌کنی ماسک بدون کیفیت می‌دهند  که نه تنها از کرونا جلوگیری نمی‌کند بلکه خودش باعث بیماری است. برای خانواده هم می‌خواهم ماسک بگیرم می‌گویند پنج عدد بیشتر نمی‌دهیم. این‌ها همه به کنار تا دو هفته پیش در ورودی ایستگاه‌های مترو ماسک با قیمت پایین‌تر و با کیفیت بالاتر هر چند‌تا که می‌خواستی می‌توانستی بخری حالا فقط یک عدد می‌فروشند هم قیمتش بالاتر رفته و هم کیفیت ماسک‌ها پایین‌تر آمده است. حرفی هم بزنی به‌خاطر اینکه تقاضا بالاست، می‌گویند نخر! من خودم ماسک نمی‌زنم چون واقعاً درآمدم اجازه نمی‌دهد هر روز پول ماسک بدهم اما برای خانواده‌ام تهیه می‌کنم و البته اصلاً از قیمت ماسک راضی نیستم.» او در ادامه نفسی تازه می‌کند و می‌افزاید: «به تازگی در تلویزیون آموزش ساخت ماسک خانگی می‌دهند. نمی‌گویند این ماسک‌ها باید استریل باشد و هر ماسکی را نمی‌شود استفاده کرد. مثلاً می‌خواهند خرج خانواده‌ها را کم کنند. این دولت که هیچ وقت کاری برای مردم نکرد. حالا بیاید در این شرایط هفته‌ای 50‌ماسک به هر خانواده بدهد. باور کنید آن وقت همه مردم 
ماسک می‌زنند.»

از کرونا خسته شده‌ام
سراغ خانم جوانی که با دختر  کوچکش درگیر تماشای مغازه‌هاست، می‌روم. هیچ‌کدام ماسک ندارند. چند لحظه که از دور تماشایشان کردم دیدم که دختر بچه دستش را به در و دیوار مغازه‌ها زد. همین چند لحظه هراس در دلم می‌افتد و یاد آمار کودکان بیمارستان مفید می‌افتم و سراغ زن جوان می‌روم. از گفت‌و‌گو طفره می‌رود. از او درباره آمار ابتلای کودکان به کرونا می‌پرسم که پاسخ می‌دهد: «هنوز این موضوع قطعی نشده است. آن اوایل که می‌گفتند بچه‌ها نمی‌گیرند حالا نمی‌دانم که چه اتفاقی افتاد فقط در کشور ما بچه‌ها مبتلا به کرونا شده‌اند. البته من خیلی از فرزندم مواظبت می‌کنم. اما واقعاً دیگر از کرونا و داستان‌هایی که می‌گویند خسته شده‌ام. نظر من این است که باید به زندگی طبیعی برگردیم.» دختر بچه همچنان شیطنت می‌کند. زیر چشمی که او را زیر نظر گرفته‌ام. دستش را به سر و صورتش می‌زند و من یاد کودکان بخش کرونا در بیمارستان مفید می‌افتم.

وسواسی‌ها بیشتر می‌گیرند
«شست‌و‌شوی مداوم دست‌ها و رعایت فاصله اجتماعی کافی است. دیگر نیازی به ماسک نیست.» این‌ها بخشی از گفته‌های یکی از شهروندانی است که با افتخار می‌گوید از ابتدای شیوع ویروس کرونا هنوز از ماسک استفاده نکرده است. این مرد جوان که ورزشکار به نظر می‌آید در ادامه می‌گوید: «وسواسی‌ها بیشتر مبتلا به ویروس می‌شوند و ترس و نگرانی سیستم ایمنی بدن را ضعیف می‌کند.» او ادامه می‌دهد: «چند نفر از بستگان ما که خیلی رعایت می‌کردند و همیشه مواظب بودند مبتلا شده‌اند اما کسانی که در حد کافی رعایت کرده‌اند و وسواسی نبوده‌اند خدا را شکر سالم هستند.» او در ادامه در حالی که انگار به یافته‌های علمی جدیدی دست پیدا کرده است، می‌گوید: «ماسک خودش منشأ بیماری است و باید هر چند ساعت یک بار عوض شود افرادی را می‌بینم که دو روز تمام یک ماسک روی صورت‌شان است؛ به این افراد باید بگوییم شما ماسک نزنید بهتر است چون آلودگی‌های بیشتری را به دهان و ریه خودت 
وارد می‌کنی.»
با ماسک زشت می‌شوم
آخرین باری که آمار مبتلایان و قربانیان کرونا را خواندید کی بود؟ این سوالی است که از دو دختر جوان می‌پرسم. دخترهایی که ماسک ندارند و به راحتی در یک خیابان شلوغ تردد می‌کنند. یکی از آن‌ها می‌گوید:« من خیلی وقت است هر چه کانال خبری داشتم را حذف کرده‌ام. نمی‌خواهم دیگر خبرها را بخوانم. اخبار هم نمی‌بینم. اگر قرار باشد هر روزمان را با اخبار کرونا تلخ کنیم که نمی‌توانیم زندگی کنیم.» آن دیگری می‌گوید: «من می دانم که این اخیراً از 200‌قربانی هم بالاتر رفتیم و به قول معروف رکورد زدیم. اما مگر می‌شود زندگی نکرد.» می‌پرسم چرا ماسک ندارید. یکی از آن‌ها با خنده می‌گوید: «با ماسک خیلی زشت می‌شویم. به جز آن به نظرم ماسک یک نوع بیزینس جهانی است وگرنه با ماسک نمی‌شود جلوی این ویروس را گرفت.»

رفتار متناقض دولت برای چیست ؟
شهروند دیگری که به سراغش می‌روم یک راننده تاکسی است. پنجاه و چند ساله به نظر می‌رسد. در حال گرفتن مسافر است. سراغش می‌روم و می‌پرسم چرا ماسک ندارد، می‌گوید: با این کاری که ما داریم چه ماسک داشته باشیم چه نداشته باشیم عاقبت کرونایی می‌شویم. او ادامه می‌دهد: «چند نفر از همکارانم کرونا گرفته‌اند. یک نفر فوت کرد. به‌خاطر رد و بدل کردن پول است یا مسافرها نمی‌دانم، اما ماسک بی‌فایده است. آن چند نفری که گرفتند و آن بنده خدایی که فوت کرد همیشه ماسک داشتند. او سر شکایتش باز می‌شود و می‌گوید: «چرا دولت قرنطینه اعلام نمی‌کند. این رفتار متناقض دولت ناشی از چیست. از یک طرف می‌گوید آمار کرونا بالا رفته و چنین و چنان شده و مردم رعایت کنند، از یک طرف همه مکان‌های عمومی شهر باز است. طرح ترافیک را اجرایی کرده‌اند. مترو و بی‌آرتی شلوغ است. بازار جای سوزن انداختن نیست. نکند این حرف‌ها را فقط برای ترساندن ما می‌زنند؟ من که فکر می‌کنم این‌ها همه یک بازی است.»

چرا مردم ماسک نمی‌زنند؟
در حالی که کرونا بار دیگر در کشور اوج گرفته است و آمار تلفات آن بالا رفته است، اما مردم چندان کرونا را جدی نمی‌گیرند و پروتکل‌ها و دستورالعمل‌های بهداشتی را رعایت نمی‌کنند. با این حال به گفته  آقای محسن فرهادی، معاون مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، تا ۲۷اردیبهشت‌ماه وضعیت اجرای پروتکل‌ها در کشور در حد مطلوب بود و تا میانگین 5‌7/77درصد مردم و کسب‌و‌کارها پروتکل‌های بهداشتی را رعایت می‌کردند که در شهر تهران به ۵۶‌درصد می‌رسید. اما تا ۱۵‌خرداد‌ماه این میانگین در کل کشور به 6‌6/22درصد نزول کرد و متاسفانه شهر تهران که گلوگاه اصلی مراودات و کسب‌و‌کار در کل کشور است، به 5‌4/10درصد نزول کرد.
اما چرا مردم پروتکل‌ها و دستورالعمل‌های بهداشتی را جدی نمی‌گیرند. آقای دکتر حسین باهر، جامعه‌شناس در این باره گفته است: «بی‌تفاوتی گروهی از مردم نسبت به رعایت پروتکل‌های بهداشتی چهار علت عمده اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دارد. دلیل اقتصادی نیاز به کار و درآمد برای تأمین هزینه معاش و جبران خسارت دوران بیکاری است. دلیل فرهنگی عدم پی بردن به عمق فاجعه و پیروی از خرافات، توکل و توسل‌مآبی فاقد وجاهت دینی و شرعی و دلیل اجتماعی خستگی از انزوا و پرهیز از تنش‌های خانه‌نشینی با همسر و فرزندان است. علت سیاسی هم عدم رعایت پروتکل‌ها توسط تعدادی از مقامات بالادستی و بی‌تفاوتی ناشی از ضد و نقیض گویی‌های رسانه‌های داخلی و خارجی است.»
دکتر علیرضا شریفی‌یزدی، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه نیز در این باره گفت: «عوامل متعددی در این باره نقش دارند. به لحاظ اجتماعی اولین دلیل این است که بخش زیادی از مردم، هنوز که هنوز است با واقعیت کرونا آشنایی ندارند و حجم خطر را به صورت جدی نمی‌شناسند و این نکته برای مردم ملموس نیست. نکته دوم به ضروریات زندگی مردم برمی‌گردد. بخش زیادی از مردم می‌دانند مشکلات در زمینه کرونا چیست، اما به‌دلیل اینکه زندگی‌شان از لحاظ معیشتی لنگ است و این امکان برای دولت به‌دلیل تحریم‌ها فراهم نیست که بتواند مانند بسیاری از کشورهای دیگر به مردم کمک بکند و مردم را در منزل نگه دارد بنابراین این عده با اینکه از خطرات کرونا با خبر هستند ناچارند برای تأمین معیشت اعضای خانواده منزل را
 ترک کنند.» 
وی ادامه داد: «رعایت پروتکل‌های بهداشتی غیراز مسأله تأمین معیشت، در بخشی نیازمند هزینه است؛نیاز به مواد ضدعفونی و صابون یا هر چیز دیگر مانند ماسک دارد، اما بسیاری از مردم توان تأمین این کالاها را ندارند وقتی فردی زیر دو میلیون حقوق می‌گیرد که با دلار ۲۰‌هزار تومان الان ۱۰۰‌دلار می‌شود نمی‌شود توقع کرد ماسک ۵۰‌هزار تومانی بخرد که حداقل زمان مصرفش چهار ساعت است و بعد آن را دور بیندازد.»

captcha
شماره‌های پیشین