sobhe-no.ir
933
سه شنبه، ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹
9
«صبح‌نو» بزرگ‌ترین پاندمی‌های تاریخ را با کرونا مقایسه کرده است

نقطه پایان همه‌گیری جهانی کجاست

گزارش عارف چراغی / جهان و مردمانش همیشه در معرض ابتلا به انواع بیماری‌ها بوده‌اند. بیماری‌هایی که گاهی هیچ‌گاه سرمنشا و پایانی برای آنها پیدا نمی‌شد و تلاش‌ها برای جلوگیری از شیوع آن به قیمت جان میلیون‌ها نفر تمام شد. رفتار کووید19 در چندماه اخیر متخصصان را بر آن داشته تا در مورد سرنوشت این ویروس تحقیقاتی را شروع کنند.پاندمی‌ها همواره در جهان همیشه دو نوع پایان داشته‌اند: پایان پزشکی و پایان اجتماعی. پایان پزشکی با کشف واکسن یا داروی موثر است و پایان اجتماعی زمانی است که ترس ابتلا به این ویروس در مردم از بین برود. ممکن است هیچ وقت پایانی برای این ویروس نباشد و واکسنی برای آن کشف نشود، کرونا همچنان شیوع یافته و سالانه در نقاط مختلف جهان با تغییر فصل‌ها شیب صعودی و نزولی پیدا کند. ویروس اگرچه از بین نمی‌رود اما مردم از حالت هراس و اضطراب خسته می‌شوند و یاد می‌گیرند با یک بیماری زندگی کنند. یکی از مورخان دانشگاه هاروارد می‌گوید این دقیقا همان اتفاقی است که برای کووید19 درحال رخ دادن است. قبل از اینکه با پیشرفت‌های پزشکی این ویروس مهار شود، مردم آهسته‌آهسته از قرنطینه خارج شده و کرکره فروشگاه‌های خود را بالا کشیدند. اقتصاد دوباره در حال رونق ‌گرفتن است و معاشرت‌ها و گعده‌های کوچک و بزرگ دوباره در حال شکل‌گیری است. اما آیا این اولین بار است که بشر با چنین پدیده‌‌ای مواجه می‌شود؟ پدیده‌ای که او را ناچار می‌کند سبک زندگی خود را تا حدود زیادی تغییر دهد. اگر به گذشته نگاه کنیم روایت‌های مختلفی داریم که نشان می‌دهد مردم چگونه از پاندمی‌ها جان سالم به در بردند. نیویورک‌تایمز روز گذشته در گزارشی مفصل گریزی به سرنوشت بزرگترین پاندمی‌های تاریخ بشر زده است.

شماره‌های پیشین