sobhe-no.ir
925
شنبه، ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۹
6
نکته

یک همزیستی مسالمت‌آمیز

عارف چراغیخبرنگار گروه زندگی

گفت‌وگوی «صبح‌نو» با نماینده قرارگاه بچه‌های انقلاب در شهر شعر و ادب را بخوانید

گفتمان جهادی در مسیر رسیدن به گفتمان عمومی

گفت‌وگو : زهرا اردشیری / این روزها در سراسر کشور هرکسی که کاری از دستش برمی‌آید تا بتواند به محرومان و نیازمندان کمک کند، آستین‌ها را بالا زده و کاری را پیش می‌برد. در این میان جوانانی که در قرارگاه‌های جهادی حضور دارند، تلاش‌های متنوع‌تری را انجام می‌دهند. سید علی موسوی، 35 ساله است اما از جوانی دستی در آتش کارهای جهادی و خیرخواهانه داشته و حالا بر خلاف آنکه خیلی کم مصاحبه می‌کند، قرار است به گفت‌وگو با ما بنشیند. او اعتراف می‌‌کند از مدافعان شبکه‌های مجازی است چون توانسته مردم زیادی را با خود همراه کند. او در فضای مجازی حسابی فعال است و نزدیک به سه هزار نفر او را دنبال می‌کنند. او فعالیت خیرخواهانه خودش و گروه‌‌های جهادی را به اشتراک می‌گذارد و بی‌آنکه بگوید، پای خیرین زیادی را هم به فعالیت‌هایش باز کرده است. گفت‌وگوی ما با نماینده قرارگاه بچه‌‌های انقلاب در شهر شیراز را بخوانید.

صبح نو

گفت‌وگوی «صبح‌نو» با نماینده قرارگاه بچه‌های انقلاب در شهر شعر و ادب را بخوانید

گفتمان جهادی در مسیر رسیدن به گفتمان عمومی

گفت‌وگو : زهرا اردشیری / این روزها در سراسر کشور هرکسی که کاری از دستش برمی‌آید تا بتواند به محرومان و نیازمندان کمک کند، آستین‌ها را بالا زده و کاری را پیش می‌برد. در این میان جوانانی که در قرارگاه‌های جهادی حضور دارند، تلاش‌های متنوع‌تری را انجام می‌دهند. سید علی موسوی، 35 ساله است اما از جوانی دستی در آتش کارهای جهادی و خیرخواهانه داشته و حالا بر خلاف آنکه خیلی کم مصاحبه می‌کند، قرار است به گفت‌وگو با ما بنشیند. او اعتراف می‌‌کند از مدافعان شبکه‌های مجازی است چون توانسته مردم زیادی را با خود همراه کند. او در فضای مجازی حسابی فعال است و نزدیک به سه هزار نفر او را دنبال می‌کنند. او فعالیت خیرخواهانه خودش و گروه‌‌های جهادی را به اشتراک می‌گذارد و بی‌آنکه بگوید، پای خیرین زیادی را هم به فعالیت‌هایش باز کرده است. گفت‌وگوی ما با نماینده قرارگاه بچه‌‌های انقلاب در شهر شیراز را بخوانید.

از چه زمانی کار جهادی را شروع کردید؟
اولین تجربه شخصی من برای حضور در بحران زلزله بم بود که به عنوان امدادگر به بم رفتم. بعد از آن کار برایم جدی شد. زمان زلزله سر پل ذهاب هم به مدت یک‌سال آنجا بودم.

زلزله بم شما چند سال‌تان بود؟
نزدیک به 20 سال.

در زمان سیل شیراز گروه شما 24 ساعته امدادرسانی می‌کرد و تصاویری از آن منتشر شد؛ از آن روزها بگویید.
70 گروه جهادی 10 تا 15 نفره در شیراز فعالیت می‌کنند. بعد از سیل شیراز ما هم یکی از گروه‌هایی بودیم که دست به کار شدیم و کمک کردیم؛ مثلا به مناطق حاشیه شهر برای محرومیت‌زدایی می‌رفتیم، غذا می‌پختیم و چون اکثر ما در دوره‌های هلال احمر اقدامات امدادی را بلد هستیم، کارهای امدادی انجام می‌دادیم.
بعد از سیل شیراز بلافاصله برای کمک به پلدختر و خوزستان رفتید؛ فکر می‌کنید کمک‌هایتان کافی نبود؟
 نه، واقعا کافی نبود، نمی‌توانم ببینم جایی از کشور به کمک من نیاز دارند و بعد من دست روی دست گذاشته‌ام. به علاوه اینکه کمک‌های مردمی زیادی جمع‌آوری کرده بودم و باید به دست نیازمندان می‌رساندم؛ البته همانطور که گفتم ما امدادرسان‌های داوطلب هلال احمر هم هستیم و در این شرایط به کمک ما احتیاج بیشتری است.

از اقدامات خود زمان شیوع ویروس کرونا بگویید. شنیده‌ایم یک کارخانه تعطیل تولید ماسک را دوباره راه‌اندازی کرده‌اید.
 اواخر سال قبل که ویروس کرونا شیوع پیدا کرد، گروه‌های جهادی تصمیم گرفتند برای جلوگیری از موازی‌کاری کنار همدیگر کار کنند. به همین ترتیب 70 گروه جهادی کنار هم جمع شدیم. اولین اقدام ما راه‌اندازی کارگاه تولید ماسک بود. بعد از آن دستکش و ماسک رایگان به مردم اهدا می‌کردیم. ضدعفونی کردن معابر و خیابان‌ها هم اقدام دیگری بود که انجام می‌دادیم تا اینکه متوجه شدیم در اطراف شیراز یک کارخانه تولید ماسک وجود دارد که سال‌هاست تعطیل شده و به کمک خیرین و بچه‌های جهادی کارخانه را راه انداختیم و حالا سه شیفت کار می‌کنند؛ البته دو شیفت آن را بچه‌های جهادی اداره می‌کنند. بعد از آن راه‌اندازی خط تولید محلول ضدعفونی‌کننده و رساندن آن به بخش‌های حاشیه شهر و توزیع ماسک در مناطق محروم را انجام دادیم.

روزی 1500 بطری آب‌میوه برای بیماران هم یکی دیگر از اقدامات جهادی شما بود؛ خیران در این کار به شما کمک کردند؟ این خیرین از کجا شما را می‌شناختند؟
در تحقیقی که انجام دادیم، متوجه شدیم بیماران بخش کرونا به مواد غذایی سالم احتیاج دارند و با صحبتی که با علوم پزشکی شیراز داشتیم دو بیمارستان را انتخاب کردیم و روزانه 1500 بطری آب‌میوه طبیعی برای آنها می‌فرستادیم. خیرین هم خیلی کمک کردند؛ مثلا خیری بود که می‌گفت هزینه هویج یک هفته‌تان را من می‌دهم و از راه فضای مجازی ما را شناسایی می‌کردند.

حساب اینستاگرام و توییتر شما حسابی فعال است و دنبال‌کننده‌های زیادی هم دارید؛ چرا تمام اقدامات خیرخواهانه خودتان را در فضای مجازی بازنشر می‌دهید؟
دو دلیل دارد؛ اول اینکه بسیاری از خیرین از طریق شبکه‌های مجازی ما را شناسایی می‌کنند. برای مثال گروه ما هر کاری که می‌کند با ارائه سند و مدرک و از ابتدا تا انتها به مردم نشان می‌دهیم و همین موضوع باعث ایجاد اعتماد شده است و مردم در این کارها با ما همراهی می‌کنند و دومی نشر معروف است؛ مثلا در همین رزمایش همدلی مومنانه سعی بر این است که کار نیک را نشر دهند، به علاوه مقام معظم رهبری در جلسه‌ای که چند سال پیش با گروه‌های جهادی داشتند، فرمودند که سعی کنید گفتمان جهادی تبدیل به گفتمان عمومی شود.

شما برای کمک به معتادان هم دستی در کار خیر دارید؛ کمی در این رابطه توضیح بدهید.
برای تهیه غذای این افراد گروه‌های جهادی دستی در آتش داشتند اما از وقتی ویروس کرونا شیوع پیدا کرد به‌طور مستمر این کار را انجام دادیم چراکه این افراد اغلب از طریق زباله‌گردی امرار معاش می‌کنند و برای اینکه این کار بین آنها کمتر شود، تصمیم گرفتیم ناهار و شام آنها را تامین کنیم. در حال حاضر پنج گروه هستیم که کار توزیع مواد غذایی را انجام می‌دهیم.

برای شروع ماه مبارک رمضان هم به توزیع مواد غذایی بین نیازمندان اقدام كردید؛ البته در جایی گفته‌اید که این کار ادامه خواهد داشت.
بله، ما شب عید نوروز و اول ماه مبارک بین افراد کم‌درآمد، آسیب‌دیده مثل کارگران فصلی و کارگران روزمزد که به‌خاطر این بیماری نتوانسته‌اند کار کنند و افراد مستضعف 800 بسته غذایی پخش کرده‌ایم؛ البته در نیمه ماه مبارک رمضان این کار ادامه خواهد داشت. باید بگویم که این کار با حفظ کرامت انسانی نیازمندان انجام خواهد شد.

نیازمندان را چطور شناسایی می‌کنید؟ این افراد را به شما معرفی می‌کنند؟
در این سال‌ها که به لطف خداوند در انجام امور خیریه دستی داشته‌ایم دیگر با این افراد آشنا شده‌ایم؛ به علاوه مناطقی در شهر هست که به راحتی می‌توان آنها را پیدا کرد. همچنین ما با خیریه‌ها هم رابطه داریم و آنها را به ما معرفی می‌کنند.

با وجود اینکه در فضای مجازی خیلی فعال هستید اما مصاحبه نمی‌کنید؛ چرا ؟
برای آن هم دلیل دارم؛ اول اینکه من نمی‌توانم به عنوان یک نفر مصاحبه کنم، ما یک گروه هستیم. چند روز پیش از شبکه تلویزیونی من را دعوت کردند که قبول نکردم. راستش احساس می‌کنم نمی‌توانم نماینده خوبی برای 70 گروه جهادی شهرم باشم و دوم اینکه برای حضور در فضای مجازی هدفی دارم که خوشبختانه به آن رسیده‌ام.

captcha
شماره‌های پیشین