sobhe-no.ir
880
چهارشنبه، ۱۶ بهمن ۱۳۹۸
15
یادداشت سیروس الوند درباره فرامرز قریبیان

قریبیان «مسیح سینمای ایران»

گفت‌وگوی «صبح‌نو» با پوران درخشنده به بهانه حضور فرامرز قریبیان در سی‌و‌هشتمین جشنواره فیلم فجر

بازیگرانی مثل فرامرز قریبیان کمیاب هستند

گفت‌وگو فاطمه رستمی / فرامرز قریبیان را از نقش کوتاهی که در فیلم «بیگانه» ساخته مسعود کیمیایی داشت به یاد داریم؛ بازیگری که در کنار بهروز وثوقی در فیلم «گوزن‌ها» سر زبان‌ها افتاد و حالا همه منتظر هنرنمایی او در سی‌و‌هشتمین جشنواره فیلم فجر با فیلم «خروج» آخرین ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا هستیم؛ فیلمی که قریبیان از آن خیلی تعریف کرده است! پوران درخشنده که سابقه همکاری خوبی با فرامرز قریبیان در فیلم «رویای خیس» دارد، از او و ماهیت هنرمندان پیشکسوت سینما که کم‌کار یا فراموش می‌شوند، گفته است؛ حرف‌های مهمی که به ظاهر همه می‌دانیم و در عمل سربه هواییم.

صبح نو

یادداشت سیروس الوند درباره فرامرز قریبیان

قریبیان «مسیح سینمای ایران»

سیروس الوند، کارگردان شناخته شده سینما طی یادداشتی از فرامرز قریبیان که پس از چند سال دوری از سینما با فیلم «خروج» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا به این عرصه بازگشته است، گفت.
فرامرز قریبیان مردی است از تبار متانت و وقار. نه خشمی و نه پرخاشی؛ در تمامی این سال‌ها از او ندیدم که به آن بهانه خاطرم مکدر شود از مرور خاطرات همسفری با او در مسیر سینمای ایران.هرگز ندیدم که فرامرز پشت سر همکاری صحبت کند یا کلامی از دیگران در نبودشان به زبان براند.روزگاری به او لقب مسیح سینمای ایران را نسبت دادند و من هم در این مجال او را به همین عنوان خطاب قرار می‌دهم.پای صحبت از مسیح سینمای ایران در میان است؛ مردی بی‌خس و خاشاک و بدون ادا و اطوار.
فرامرز بازیگری را زندگی می‌کند به‌دوراز هرگونه ویژگی ناخوشایند و برخورنده. او بازیگری متعهد به سینمای ایران است.فرامرز با نقش‌هایش زندگی می‌کند و تمام توان خود را در برابر دوربین سینماگران به معرض نمایش می‌گذارد هرچند که همواره گزینشی کار کرده و تن به بازی در هر اثر سینمایی و تلویزیونی نداده است. او هرگز در عرصه سینما به‌دنبال انگیزه‌های مالی نبوده و همین امر سبب شد فارغ از این دغدغه‌ها، تمام توان خود را برای ایفای نقش‌هایی به خرج دهد که قرار است برای سالیان سال از او در خاطره سینمای ایران باقی بماند و به لطف هنرمندانی چون او ماندگار شود.
شاید خیلی‌ها تصور کنند فرامرز قریبیان آمده برای حضور در ژانرهای پلیسی و معمایی، اما شاید این تلنگر تنها بخش کوچکی از حافظه تاریخی مخاطبان آثار فرامرز باشد.او بارها و بارها نشان داد که توان بازی در هر نقش و ژانری را دارد و همین قابلیت‌های فطری و تجربیات موفق و مکرر او سبب شد تا سه بار در سال‌های‌۱۳۶۶، ۱۳۷۱ و ۱۳۷۸ برنده سیمرغ بلورین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر شود. شاید زیباترین خاطراتم از فرامرز به ایفای نقش این بازیگر در دو فیلم «ریشه در خون» و «آوار» به کارگردانی من بازگردد. من آنجا از نزدیک فرامرز قریبیان را با تمامی ابعاد شخصیتی‌اش درک کردم و بیش از هر زمان دیگری به مشی و مرام و منش این بازیگر قابل سینمای ایران پی بردم. او تنها یک بازیگر نیست. هنرمندی است بی‌ریا با توان بازیگری گسترده و در عین حال یک رفیق شفیق. آنجا از نزدیک دیدیم که همکاری با فرامرز قریبیان می‌تواند برای هر جوانی درس زندگی باشد. درس قدم زدن در سینمایی که هرچند از بیرون جذاب اما سرشار از مشکلات و دغدغه‌های خاص خودش است.در آن تجربه‌ها، از نزدیک دیدم که چگونه جوانانی که از دنیای تئاتر پا به عرصه سینما گذاشته‌اند، مشتاقانه تمام انگیزه و جوشش خود را صرف همراه شدن باتجربه‌ها و درس‌های فرامرز قریبیان می‌کنند و او چه صمیمانه به ندای آن‌ها پاسخ داد.
فرامرز قریبیان در مقام کارگردان هم خوش درخشید. روزی که فیلم «گناهکاران» را از او دیدم، تازه دریافتم که چقدر ساده و صمیمی می‌توان به همت کارگردانی چون فرامرز از پلیس ایرانی شخصیتی باورپذیر ساخت به‌جای تمام نمایش‌های عروسکی و مصنوعی که بارها و بارها در آثار مختلف به چشم دیده‌ایم.سینمای ایران با تمام وجود به بازیگرانی چون فرامرز قریبیان نیاز دارد. وقتی می‌شنوم که او امسال با فیلم «خروج» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا دیگربار در عرصه بازیگری خوش خواهد درخشید، تنها به این مهم می‌اندیشم که ما در این نقطه از سینما تا چه اندازه به حضور افرادی چون او با کوله‌باری از تجربه نیاز داریم. قدردان زحمات فرامرز و تمامی هم‌نسلان او هستیم و مشتاقانه چشم‌به‌راه مسیح سینمای ایران با فیلم «خروج» در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر خواهیم نشست.

captcha
شماره‌های پیشین