sobhe-no.ir
876
شنبه، ۱۲ بهمن ۱۳۹۸
3
یادداشت

توازن استراتژیک پس از ترور سلیمانی

مهدی فضائلی

«صبح‌نو» در گزارشی به «جداماندگی از دغدغه‌های معیشتی مردم» به عنوان خصیصه اصلاح‌طلبی پرداخته است

گلخانه‌ای‌های طالب قدرت

گزارش حسام رضایی / میدان سیاست بازار دادو‌ستد ایده‌ها و رای‌هاست. سیاست‌پیشه، کالای ایده خود را در بازار رقابت سیاسی عرضه می‌کند و چنانچه آن کالا دارای کیفیات مورد نظر باشد، خریدار، رای خود را به دکان فروشنده ریخته و با ادامه این روند، کسب‌وکار عرضه‌کننده رونق می‌گیرد. اگر بخواهیم هگلی به صحنه بنگریم، معمولا چنین است که با گذر زمان، کالای ایده مستقر، به مدد بی‌توجهی اولیای سیاست به مقتضیات زمانی، مستعد رویارویی آنتی‌تز مدعی شده و در ستیز با آن، مجبور به ترک صحنه به نفع کالای سنتز جدید می‌شود. با ذکر این مقدمه کوتاه، حال به موضوع اصلی نوشته‌ام ورود می‌کنم. این نوشتار مشخصا پرداختی به دلایل بی‌کیفیتی تز اصلاح‌طلبی در بازار امروز سیاست ایران است؛ اینکه چرا اصلاح‌طلبی از ضروریات زمانه جدا مانده و با عصر و نسل خود، تا این حد غریبگی دارد. این پرداخت بر اساس نقد مطولی است که موسی غنی‌نژاد از نظریه‌ورزان جبهه اصلاحات در شماره دوازدهم نشریه «سیاست‌نامه» منتشر کرد؛ یادداشتی که واکنش تند اردوگاه اصلاح‌طلبان چپ‌گرا نظیر علیرضا علوی‌تبار را نیز به همراه داشت. مشخصا دو بخش از این نقد، توسط نگارنده متن پیش‌رو گزینش شده که با همراهی دیگر فکت‌ها، ساختار کلی گزارش را برمی‌سازد.

شماره‌های پیشین