sobhe-no.ir
875
سه شنبه، ۰۸ بهمن ۱۳۹۸
6
نکته

درباره «کرونا» به صورت شفاف آموزش دهیم

گزارش «صبح‌نو» از وضعیت زندگی در جنوبی‌ترین نقطه تهران را بخوانید

مرتضی‌گرد، همسایه محروم پایتخت

گزارش زهرا اردشیری / بیخ گوش تهران، نزدیک به بزرگراه آزادگان، نرسیده به بهشت زهرا؟س؟، محله‌ای است که انگار فرزند ناخوانده پایتخت است. مردم این منطقه تهران از کمترین امکانات برخوردارند. نه آب دارند نه گاز، نه برق دارند و نه بهداشت. زیر فشار کابل‌های فشار قوی زندگی می‌کنند و انواع و اقسام بیماری‌ها نصیب‌شان شده است. تعداد مدرسه‌هایشان از تعداد انگشت‌های یک دست هم کمتر است. با این حال دهیاری به اتهام سکونت غیرقانونی از دادن کمترین امکانات به آن‌ها طفره می‌رود.

صبح نو

گزارش «صبح‌نو» از وضعیت زندگی در جنوبی‌ترین نقطه تهران را بخوانید

مرتضی‌گرد، همسایه محروم پایتخت

گزارش زهرا اردشیری / بیخ گوش تهران، نزدیک به بزرگراه آزادگان، نرسیده به بهشت زهرا؟س؟، محله‌ای است که انگار فرزند ناخوانده پایتخت است. مردم این منطقه تهران از کمترین امکانات برخوردارند. نه آب دارند نه گاز، نه برق دارند و نه بهداشت. زیر فشار کابل‌های فشار قوی زندگی می‌کنند و انواع و اقسام بیماری‌ها نصیب‌شان شده است. تعداد مدرسه‌هایشان از تعداد انگشت‌های یک دست هم کمتر است. با این حال دهیاری به اتهام سکونت غیرقانونی از دادن کمترین امکانات به آن‌ها طفره می‌رود.

  تا به مرتضی‌گرد نروید و آسیب‌های اجتماعی این محله را از نزدیک نبینید متوجه نمی‌شوید که اوضاع تا چه اندازه خراب است. اوضاع آن وقتی عجیب‌تر می‌شود، که در سرمای زمستان بیشتر خانه‌ها گاز و برق ندارند و نمی‌توانند خانه را گرم کنند. در محله گلبرگ و تختی اوضاع خراب‌تر است. مردم لوله‌کشی آب ندارند. اهالی این محله‌ها باید در انتظار تانکرهای آب باشند تا شاید بتوانند پمب آب خودشان را 
پر کنند.  اهالی مرتضی‌گرد هر بشکه آب را 40‌هزار تومان می‌خرند. این قیمت برای افرادی که بیشتر کارگر هستند، زیاد است.     

در سرما گاز ندارند، برق هم قطع است
در مرتضی‌گرد که راه می‌روید در و پنجره بعضی از خانه‌ها را با پتو و پلاستیک پوشانده‌اند. این خانه‌ها نتوانسته‌اند در مقابل سرما دوام بیاورند. وقتی گاز نیست. تنها افرادی که وضع مالی بهتری دارند می‌توانند وسیله گرمایشی برقی تهیه کنند. به گفته دهیاری اهالی این محله از برق رایگان برخوردارند. اما به گفته اهالی چون هر چند وقت یک بار به مدت پیاپی برق قطع می‌شود نمی‌توانند با وسایل گرمایشی برقی هم خودشان را گرم 
نگه دارند.  بعضی خانه‌ها هم با کپسول گاز و بعضی‌ها با نفت خانه‌هایشان را گرم می‌کنند. آن‌هایی هم که لوله‌کشی گاز دارند وضعیت خوبی ندارند. با جان‌شان بازی می‌کنند. لوله‌ها از روی دیوار عبور کرده و بسیار خطرناک هستند. این در حالی است که هر 
کپسول گاز ۳۰‌هزار تومان شده است. همین کپسول  سال پیش ۱۰‌هزار تومان بود یعنی قیمتش سه برابر شده است. نفت اما سهمیه‌بندی است. مردم با کوپن نفت را تهیه می‌کنند. به ازای هر کوپن دو بشکه نفت می‌توانند بگیرند که حالا یک بشکه شده است.

  دختران دبیرستان ندارند
مرتضی‌گرد دبیرستان دخترانه ندارد. دختران ساکن در مرتضی گرد وقتی به سن دبیرستان می‌رسند یا باید به صالح‌آباد بروند یا اینکه ترک تحصیل کنند. گزینه دوم بیشتر اتفاق می افتد. چرا که دختران مجبور هستند به شیفت دوم دبیرستان دخترانه صالح‌آباد بروند و عرض اتوبان آزادگان را طی کنند. خانواده‌ها در بیشتر مواقع اجازه نمی‌دهند دختران‌شان به مدرسه بروند.اما دهیاری مرتضی‌گرد می‌گوید: 
«تا به حال زمین خالی برای تأسیس یک دبیرستان دخترانه در مرتضی‌گرد نداشتیم. اما زمینی خریداری شده و به زودی یک مدرسه دخترانه تأسیس خواهد شد.»

ساخت‌و‌ساز غیر قانونی، مشکل اول مرتضی‌گرد
مشکلات مرتضی‌گرد مربوط به امروز و دیروز نیست. این محله تهران از زمانی که شکل گرفت همراه با مشکلات بود. آقای مجتبی شاکری، عضو چهارمین دوره شورای شهر تهران در گفت‌و‌گو با خبرنگار«صبح‌نو» می‌گوید: « مرتضی‌گرد در حقیقت یک سکونت‌گاه غیررسمی در جنوب تهران است که حدود  30‌هزار نفر جمعیت در آن با سهل‌انگاری برخی از مسوولان و بی‌توجهی آن‌ها مستقر شده‌اند.» او ادامه می‌دهد: «حاشیه‌های تهران نیازمند یک تصمیم‌گیری جدی هستند. شهرداری باید خیلی زود آن‌ها را داخل محدوده به شمار بیاورد و خدمات را به آن‌ها بدهد. متاسفانه حاشیه‌های پایتخت مدیریت یکسانی ندارد و وقتی دچار مشکل می‌شوند خدماتی شامل آن‌ها نمی‌شود. پس در ابتدا باید تکلیف مرتضی‌گرد از نظر قانونی و در تقسیمات کشوری مشخص شود بعد انتظار خدمات‌رسانی داشته باشیم.» شاکری به ساخت‌و‌ساز غیرقانونی در مرتضی‌گرد اشاره می‌کند و می‌گوید: «ساخت‌و‌ساز در آنجا به‌گونه‌ای است که در یک شب بنیان یک ساختمان چهار طبقه
 ریخته شد.»  
حلقه‌های مفقود برای کمک به مرتضی‌گرد
بسیاری می‌پرسند که اگر شهرداری به تنهایی دست به کار شود دردی از دردهای مرتضی‌گرد درمان می‌شود؟ شاکری در این رابطه می‌گوید: «جز شهرداری ارگان‌های دیگر هم باید وظیفه خودشان را در برابر مناطق حاشیه‌ای تهران بدانند. این درست نیست که تمام مسوولیت را به دوش شهرداری و شورای شهر بیاندازند. مثلاً شهرداری در بحث جمع‌آوری کارتن خواب‌ها و معتادان خیلی خوب عمل کرده است اما چون دیگر سازمان‌ها مثل بهزیستی آن‌طور که باید به کمک شهرداری نیامده اند می‌بینیم شهرداری هم موفق نشده است؛  به عبارتی دیگر چون حلقه‌های بعدی در کنار شهرداری نبود دوباره به حلقه قبلی برگشت.» عضو سابق شورای اسلامی شهر تهران در رابطه با 400‌هزار سند ملکی که مربوط به دولت است صحبت می‌کند و می‌گوید: « این 400‌هزار سند می‌تواند مشکل مرتضی‌گرد و کل حاشیه تهران  را حل کند. اما متاسفانه تصویب نمی‌شود.» وقتی در رابطه با نبود امکانات در محله مرتضی‌گرد صحبت می‌کنیم، مجتبی شاکری اظهار می‌کند که بی‌اطلاع نیست و می‌گوید: « تجربه‌ای که در مرتضی‌گرد ایجاد شد ناشی از اختلاف‌های میان دولت و شهرداری بود که امروز همین موضوع در خصوص صالح‌آباد نیز به چشم می‌خورد لذا باید دقت داشته باشیم که یک بار دیگر تجربه مرتضی‌گرد در صالح‌آباد و شهرک رسالت تکرار نشود. بی‌تردید باید از ساخت‌و‌سازهای غیرمجاز جلوگیری شود و با یک هماهنگی دقیق تصمیم مناسبی در خصوص این مناطق 
گرفته شود. »

رونق بازار مبل در دل مرتضی‌گرد
مرتضی‌گرد را تنها با آسیب‌هایش نشناسید. آنجا یکی از کارگاه‌های اصلی تولید مبلمان در تهران است. بسیاری از مبل‌های پر زرق و برق که در مغازه‌های شیک گوشه‌و‌کنار شهر می‌بینید در کارگاه‌های کوچک مرتضی‌گرد ساخته شده است. نمی‌توان تنها به بهانه ساخت‌و‌سازهای غیرقانونی خدمات‌رسانی به آن‌ها را محدود کرد. تنها به این دلیل که در دل مرتضی‌گرد هزاران آسیب اجتماعی وجود دارد نباید به این محله تهران برچسب منفی بزنیم. به نظر می‌رسد دهیاری باید زودتر از هر سازمان یا ارگانی به اهالی مرتضی‌گرد کمک کند و بعد از آن شهرداری این محله از تهران را به رسمیت بشناسد.

captcha
شماره‌های پیشین