sobhe-no.ir
834
سه شنبه، ۱۲ آذر ۱۳۹۸
1
«صبح‌نو» از گم‌شدن پروانه بهره‌برداری کارخانه هاضم زباله تهران گزارش می‌دهد

مفقودی اسناد یک کارخانه در شهرداری

گزارش عارف چراغی / روزگاری نه چندان دور قرار بود کارخانه هاضم تهران زباله‌های این شهر را به برق تبدیل کند. در سال‌های اوایل دهه‌90 پس از پشت سر گذاشتن مراحل کارشناسی این کارخانه و در سال‌94 به بهره‌برداری رسید. با این حال پس از چندماه به دلایل فنی این کارخانه موقتا از کار ایستاد تا مشکلات جزئی‌اش برطرف شود. اکنون سه سال از آن روزها می‌گذرد؛ دوره جدید شهرداری نه تنها مشکلات فنی این کارخانه را برطرف نکرده و مجدداً راه‌اندازی نشده بلکه به تازگی کاشف از آب درآمده که سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران پروانه بهره‌برداری این کارخانه را گم کرده و با انتشار اطلاعیه‌ای در روزنامه آن را مفقود شده خواند.

واکنش‌ها به عقب‌نشینی دولت از پیشنهاد لغو معافیت مالیاتی فرهنگ و هنر و رسانه را بررسی کردیم

کلیشه‌شکنی در روابط سه‌جانبه دولت، هنرمندان و مردم

گزارش فاطمه ترکاشوند / دهم آذر 98 را باید به عنوان «روز کلیشه‌شکنی» در تاریخ روابط سه‌جانبه میان دولت، هنرمندان و مردم ثبت کرد و آن را پرتنش‌ترین روز در تاریخ روابط دولت با اهالی فرهنگ و هنر قلمداد کرد؛ روزی که برای اولین‌بار، دامنه تنش‌های رابطه دوجانبه دولت و هنرمندان که از ابتدای انتخابات 92 مبتنی بر اعتماد و حمایت دوسویه بود و حالا داشت تغییر می‌کرد، به مردم و شبکه‌های اجتماعی کشیده شد و به دنبال آن، کلیشه‌های ارتباط مردم و هنرمندان که بر اساس جهت‌دهی و پذیرش شکل گرفته بود، شکسته شد.

انتقاد علی مطهری از بیانیه متوهم انتخابات 88

هنرمندان با انتقاد شدید از بیانیه موسوم به «صدای آبان98» متن‌های جداگانه‌ای منتشر کردند

بیانیه‌ حرف ما نیست

همانطور که پیش‌بینی می‌شد بیانیه موسوم به «صدای آبان‌98» بازتاب زیادی در میان رسانه‌ها و فضای مجازی و البته خود هنرمندان داشت. در شماره روز گذشته صفحه‌11 که اختصاص به این بیانیه داشت خواندید که تعدادی از هنرمندان این بیانیه را اعتراضی علیه دولت دانستند. در فضای مجازی هم مردم این مثلا هنرمندان را کاسب کارانی دانستند که در وقت انتخابات باهیاهوی بسیار وارد کارزار می‌شوند و در هنگام بحران جاخالی می‌دهند تا تبعات انتخابات‌شان را گردن نگیرند. از سوی دیگر همزمانی اعلام معافیت صددرصدی هنرمندان از مالیات هم مسأله دیگری بود که مورد بحث قرار گرفت. اما در میان این همه بحث و نظر که درباره این بیانیه انجام شد دو اظهارنظر بسیار مورد توجه قرار گرفت. یکی بیانیه کارن همایونفر،آهنگساز شناخته شده کشورمان بود که علیه آن مطلبی تند نوشت و دیگری نظرات یغما گلرویی شاعر بود. در این گزارش به این اظهارنظرها خواهیم پرداخت.

سرمقاله

باشگاه بی‌تدبیرها

دکتر مصطفی غفاری، جامعه‌شناس سیاسی در گفت‌وگو با «صبح‌نو» ریشه‌ها و پیامدهای اعتراضات اخیر را بررسی کرد

کاهش سرمایه اجتماعی دولت در دو سال

گزارش حسام رضایی / اعتراضات آبان 98 هم به تاریخ پیوست اما درس‌ها و تجربیات کسب‌شده از آن باید به‌طور مداوم، فانوس راه آینده سیاست‌گذاران و سیاستمداران کشورمان شود. طی روزهای پس از برقراری آرامش در کشور، جامعه‌شناسان هر یک از زاویه‌ای به تحلیل شرایط پرداختند. ترجیع‌بند این تحلیل‌ها عبارت «شورش حاشیه علیه متن» بود. بر اساس این تحلیل، عمده کسانی که از سیاست بنزینی دولت به سطوح آمدند و به خیابان‌ها ریختند، طبقات و اقشار ضعیفی بودند که پیش از آن، کمترین توجه به مطالبات و مطلوبیت‌های آن‌ها روا داشته شده بود. برای تحلیل بیشتر دلایل پیش آمدن اعتراضات در ایران و پیامدهای آن، به سراغ دکتر مصطفی غفاری، جامعه‌‌شناس و عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق؟ع؟رفتیم. دکتر غفاری در این گفت‌وگو، از اقشار ساکتی برایمان گفت که در جریانات به‌وقوع‌پیوسته یکی دو هفته اخیر، به اعتراض عریان دست نزدند اما در تحلیل‌های جامعه‌شناختی بعدی، اهمیت‌شان قطعا از اقشار به خیابان آمده کمتر نخواهد بود. این جامعه‌‌شناس درباره راه‌های جلب اعتماد جامعه از وظایف و مسوولیت‌های سنگین دولت حسن روحانی گفت. او در عین حال متذکر شد که «سکوت دولت در شرایط فعلی خیلی مفید نیست». در ادامه مشروح این گفت‌وگو را می‌خوانید.

امیرسیاح یکی از امضاء‌کنندگان نامه جمعی از اقتصاددانان به رییس‌جمهوری در گفت‌وگو با «صبح‌نو»:

«فرمان اقتصادی» کشور از دولت گرفته شود

در پی تصمیم دولت در اجرای نادرست طرح اصلاح مدیریت مصرف سوخت که تبعات جبران‌ناپذیری برای جامعه داشت، جمعی از کارشناسان اقتصاد و انرژی در نامه‌ای صریح‌اللحن خطاب به رییس‌جمهوری خواستار انتشار اسامی کارشناسان موافق شوک بنزینی و اسناد کارشناسی مرتبط با این موضوع شدند و آمادگی خود را برای مناظره با کارشناسان دولت اعلام کردند.

یادداشت

دیگر جایزالخطا نیستیم

مهدی فضائلی

«صبح‌نو» نحوه نظارت مجلس بر «قانون هوای پاک» مصوبه دو سال قبل این نهاد را بررسی می‌کند

قانونی روی هوا

گزارش مهدیه سادات شاهمرادی / به‌روزهای نیمه آذرماه و اوج آلودگی هوای شهرهای بزرگ که می‌رسیم، همه به یاد قانونی می‌افتیم که بعد از افت‌وخیزهای فراوان، بالاخره در سال‌96 به تصویب رسید و دولت موظف به اجرای بندهای آن شد؛ قانونی که تا امروز به‌درستی اجرانشده و هر ارگان مسوولی، ناکارآمدی‌اش در اجرای این قانون را به گردن ارگان دیگر یا تحریم‌های خارجی می‌اندازد؛ قانونی فراموش‌شده به نام قانون هوای پاک.

علت غیبت چند هفته‌ای دوچرخه های نارنجی رنگ تهران چیست؟

بیدود به دنبال امتیاز

امروز سه‌شنبه است. همانند هزاران سه‌شنبه دیگر که در سال‌های متمادی آمده و رفته‌اند؛ اما چندماهی است که سه‌شنبه‌ها با دوچرخه‌سواری شهردار تهران رنگ و بوی دیگری گرفته است. آقای پیروز حناچی از زمانی که سکان اداره شهر تهران را در دست گرفته است، تلاش کرده در پویش سه‌شنبه‌های بدون خودرو پرچمدار حرکتی مردمی باشد تا شهروندان هم استفاده از خودروی شخصی را کنار گذاشته و با حمل‌ونقل عمومی یا دوچرخه سفرهای درون‌شهری خود را انجام دهند.

صبح نو

سرمقاله

باشگاه بی‌تدبیرها

انگار دیگر به یک آیین تبدیل شده هر مرتبه بعد از یک بحران اجتماعی یا سیاسی در کشور، به نقد و شکوه روی آوردن و از نداشتن پیوست رسانه‌ای نالیدن! گویی برای مسوولان و دولتمردان چیزی به نام تدبیر به‌طور اعم و تدبیر رسانه‌ای به‌طور اخص، هیچ‌ محلی از اعراب ندارد. سخن اصلا آن نیست که آیا سه برابر‌کردن یکباره قیمت حامل سوخت، اقدام درستی بوده یا نه؛ سخن آنجاست که دولت و رییس‌جمهوری فعلی که از مدعیان و پرچمداران اصلی شفافیت و نامحرم‌نبودن با مردم و گفت‌وگو با آنها بوده‌اند، حالا در مهم‎ترین تصمیم‌های چند سال اخیر، مردم را به هیچ ‌می‌پندارند و وقعی بر آن‌ها نمی‌نهند. رییس دستگاه اجرایی حتی به آن اندازه برای افکار عمومی، حرمت و احترام قائل نیست که بعد از اتخاذ چنین تصمیمی، ولو برای ژست و شکل ماجرا هم که شده باشد یا حتی در حد صحبت و دلداری به مردم در قالب و فرم و لعاب به اندازه یک گفت‌وگوی ضبط‌شده تولیدی وارد تخاطب با افکار عمومی شود. درست در چنین شرایطی است که بعد از چند روز و زمانی که التهاب در اوج قرار دارد، آقای رییس‌جمهوری که گویی از فضای تماشای استندآپ کمدی بیرون آمده، با لبی خندان به مردمی که از فشار اقتصادی به تنگ آمده‌اند، می‌گوید خودش هم از زمان اجرای این طرح مطلع نبوده است. اینها همه را گفتیم که برگردیم به سطرهای ابتدای متن. در چنین شرایطی سخن‌گفتن از پیوست رسانه‌ای یک تصور موهوم است. چگونه می‌توان از مسوولی که تا این درجه نسبت به افکار عمومی بی‌اعتناست، توقع تدبیر و پیوست رسانه‌‌ای داشت. به‌ناچار باید گفت آقای رییس‌جمهور! ما توقع تدبیر رسانه‌ای از شما نداریم ولی لطفا به درد مردم نخندید و نمک به زخم‌شان نپاشید!

captcha
شماره‌های پیشین