sobhe-no.ir
827
یکشنبه، ۰۳ آذر ۱۳۹۸
3
یادداشت

حق اعتراض

دکتر علی دارابی

رسانه‌های معاند فارسی‌زبان با دروغ‌پردازی درباره تعداد کشته‌شدگان شورش‌های اخیر به‌دنبال سیاه‌نمایی علیه نظام بودند

پشت سنگر کشته‌سازی

کشته‌سازی، واژه آشنایی برای آن‌هایی است که ید طولایی در انحراف اعتراضات مردمی در ایران دارند. اپوزیسیون و ضدانقلاب؛ از این تکنیک برای بزرگنمایی اعتراض‌ها و شورش‌های پس از آن استفاده می‌کنند؛ نمونه‌اش فتنه سال‌88 و همین مورد اخیر، شورش‌های آبان‌98.

صبح نو

یادداشت

حق اعتراض

دکتر علی دارابی

یکم؛ «حق اعتراض شهروندان» و «پاسخگویی مسوولان»، دو اصل مهم در حکمرانی خوب و شایسته در جوامع امروزی است. در سیره و رفتار پیامبر اکرم حضرت محمد ؟ص؟ و امیرالمومنین علی ؟ع؟ همین شیوه جاری بوده است. در میان مردم رفتن و شنیدن صدای اعتراض آنان حتی با لباس مبدل (که مردم راحت‌تر سخن بگویند) و پاسخ دادن مسوولانه از ویژگی‌های حکومت نبوی و علوی بوده است.
قانون اساسی جمهوری اسلامی در اصل 27 «آزادی اجتماعات و راهپیمایی‌ها» را برای بیان اعتراضات و صداها و مطالبات مختلف به رسمیت شناخته است. بیانات حضرت امام خمینی ؟ره؟ و مقام معظم رهبری مملو از سفارش به مسوولان  جهت شنیدن صدای مردم است چرا که در جمهوری اسلامی ایران «مردم» نقش تشریفاتی ندارند؛ در واقع این مسوولان هستند که «خادمان و نوکران آن‌ها هستند و نه آنکه مسوولان ارباب مردم باشند». این یکی از مهم‌ترین تفاوت­های جمهوری اسلامی با رژیم مستبد پادشاهی قرار بود باشد.
دوم؛ در سالیان پس از انقلاب هر 10 سال شاهد «اعتراض و جنبش‌­هایی» بوده‌ایم که به‌دلیل فقدان سواد رسانه‌ای جامعه، کارکرد نادرست رسانه‌ها، ناتوانایی احزاب سیاسی و عدم آموزش لازم برای مردم، این اعتراض­ها همراه با آشوب و شورش‌هایی بوده است که خسارات فراوانی را برای کشور به‌وجود آورده است:
سال 1358؛ غائله بنی‌صدر، ضد‌انقلاب و گروهک­های تجزیه‌طلب و منافق که با وحدت مردم و امام توطئه­‌ها خنثی شد؛ اگرچه خساراتی بوجود آورد.
سال 1368؛ پایان جنگ تحمیلی، ارتحال حضرت امام خمینی ؟ره؟ و عزل آیت‌الله منتظری از قائم‌مقامی رهبری که پیامدهایی را به دنبال خود در کشور ایجاد کرد.
سال 1378؛ حادثه کوی دانشگاه، اعتراض دانشجویان به توقیف برخی مطبوعات؛ اما باز هم آشوب، درگیری و اغتشاش و ایجاد ناامنی در کشور زیر سایه مطالبات دانشجویان پس از چند روز با حماسه 23 تیر ماه و خروش مردم در سراسر کشور علیه اغتشاشات و در حمایت از نظام و رهبری خاتمه یافت.
سال 1388؛ بعد از انتخابات ریاست‌‌جمهوری، هشت ماه کشور (البته نه همه استان­ها) درگیر مسائل انتخابات و فتنه آن شدند که نظام را تا لبه پرتگاه بردند؛ اما قیام و حماسه 9 دی هم فتنه‌ها را نقش بر آب کرد و با وحدت امت و رهبری این‌بار نیز مردم بودند که بر مسائل فائق شدند.
سال 1396؛ که در ابتدا اعتراض به مسائل و مشکلات معیشتی و گرانی و تورم در مشهد آغاز شد اما موضوع به بسیاری از شهرهای بزرگ و کوچک کشور سرایت کرد و موجی از ناامنی و آشوب را به همراه خود آورد و البته آنچه در این میان مفقود شد همانا «مطالبات بحق مردم و صدای اعتراض آنان» بود که به محاق رفت.
سال 1398؛ متعاقب سهمیه‌بندی بنزین و افزایش قیمت آن و دونرخی‌شدن که بدون «آگاه‌سازی و اقناع افکار عمومی» یک‌شبه توسط دولت به اجرا درآمد، علاوه بر صدای اعتراض مردم به خصوص تهیدستان، عده‌ای اوباش، منافق، اجیرشدگان سلطنت‌طلبان و بیگانگان طبق برنامه‌ریزی­های از قبل تعیین‌شده که دنبال فرصت مناسبی برای آشوب و ناامنی در ایران بودند، این فرصت را یافتند و در تعداد زیادی از شهرهای کشور به خرابکاری، تخریب اماکن و اموال عمومی پرداختند و خانه و کاشانه مردم را غارت و تخریب کردند و خون انسان‌های بی‌گناهی را ریختند. باز در این حادثه صدای اعتراض مردم بود که به حاشیه رفت».
و خداوند خیر نیکو و پاداش وافر به مردم بصیر، آگاه، زمان‌‌شناس و انقلابی و متدین بدهد که در سراسر کشور به صورت خودجوش علیه ناامن‌کردن کشور تظاهرات کردند و بار دیگر حمایت خود را از نظام و رهبری و تایید مطالبات مردم را سر دادند؛ اما یک‌بار و برای همیشه باید مسوولان کشور، اجرای طرح‌های بزرگ و ملی را بدون تدوین و تصویب پیوست رسانه‌ای و فرهنگی، خط قرمز خود بدانند.
سوم؛ به‌راستی اگر مردم نسبت به برخی مسوولان، نهادها، سیاست­ها و عملکردهای آنان اعتراض داشته باشند، چگونه باید این «صدای اعتراض» را به مسوولان منعکس کنند و آنان را مکلف به پاسخگویی بدانند؟ راهکارهای زیر برای این مهم عبارت است از:
«حق پاسخگویی»؛ در برخی از کشورها چون ژاپن سالیان زیادی است با تصویب قانون حق پاسخگویی، مسوولان مکلف به شنیدن و پاسخ دادن به اعتراض و مطالبات مردم شده‌­اند. باید قانون برای این مهم توسط مجلس شورای اسلامی وضع شود.
«نقش رسانه­‌ها»؛ رسانه‌ها، مطبوعات، سایت‌های خبری، خبرگزاری‌ها و به‌طور اخص رادیو و تلویزیون حلقه ارتباطی و پل میان مردم و مسوولان هستند. رسانه مستقل، آزاد، بصیر و وظیفه‌‌شناس باید به موقع و به‌طور مستمر مطالبات مردم را به مسوولان منعکس و آنان را پاسخگو کند.  
«احزاب سیاسی کارآمد»؛ احزاب سیاسی چرخ دنده دموکراسی هستند. آنان نقش بایسته‌ای در دریافت مطالبات و تقاضاهای مردم، فرموله کردن، دسته بندی‌کردن و انتقال و اخذ پاسخ از مسوولان دارند. باید از احزاب و تشکل‌های سیاسی کارآمد، حرفه‌ای و مستقل در کشور حمایت کرد.
«نهادهای غیر‌دولتی»؛ بسیاری از مطالبات صنفی و اقشار مختلف از طریق مسالمت‌آمیز و صنفی در این سازوکار قابل حل‌شدن است. N.G.Oها (سازمان‌های مردم‌نهاد) یا همان «سمن­ها» که در عرصه­‌های غیر‌سیاسی و البته حوزه تخصصی و صنفی خود کار می‌کنند را باید به رسمیت شناخت و تقویت کرد.
ادامه از صفحه 3
«گسترش فرهنگ امر به معروف»؛ قرآن کریم تاکید دارد که «شماها بهترین امت هستید چرا که امر به معروف می‌کنید». اصل هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی «دعوت به خیر و امر به معروف و نهی از منکر را وظیفه همگانی و متقابل برعهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت» دانسته و آن را مورد تاکید قرار داده است. مساجد و روحانیت، نیروی مقاومت بسیج، نخبگان و افراد موجه و معتبر و خوشنام در این زمینه نقش کلیدی دارند.
«ایجاد مکان برای اعتراض»؛ اگر در هر شهر پارک یا مصلای نماز جمعه یا یک میدان یا مکانی در برابر استانداری‌ها و فرمانداری‌ها و در تهران نیز در مقابل مجلس شورای اسلامی یا یکی از میادین و پارک‌های بزرگ و حتی مصلای تهران را برای این کار منظور کنیم، کاری شایسته است. در برخی کشورها چون انگلستان، 
«هاید پارک لندن» مخصوص اعتراض مردم به تصمیمات یا رفتارهای مسوولان است. با این اقدام هم آموزش اعتراض به شهروندان را انجام را داده‌ایم و هم مردم به صورت قانونی، مسالمت‌آمیز و برخوردار از امنیت، مطالبات خود را به مسوولان می‌رسانند و از این طریق راه «آشوب و اغتشاش» مسدود می‌شود. این‌ها لوازم مردم‌سالاری دینی است.

captcha
شماره‌های پیشین