sobhe-no.ir
778
چهارشنبه، ۱۳ شهریور ۱۳۹۸
5
همزمان با پایان دور نهم مذاکرات آمریکا و طالبان و گرفتن ژست توافق

طالبان یک فروند پهپاد آمریکایی را منهدم کرد

نوزده سال از اشغالگری نیروهای تروریست آمریکایی در افغانستان می‌گذرد و هر‌چه به زمان توافق نهایی صلح طالبان و آمریکایی‌ها نزدیک‌تر می‌شویم، شاهد رویارویی نظامی بیشتر میان آن‌ها هستیم؛ تا آنجا که در سال جاری، تاکنون 15 نیروی نظامی آمریکا در خاک افغانستان کشته شدند و روز گذشته هم یک فروند پهپاد نظامیان تروریست آمریکایی به‌دست طالبان در افغانستان ساقط شد. خروج نیروهای بیگانه از خاک افغانستان از شروط اصلی طالبان در مذاکره با آمریکاست که دولت ترامپ بیشتر به جنبه تبلیغاتی این مذاکرات اهمیت می‌دهد تا اجرایی‌کردن مفاد قرارداد صلح.

حمله به گرین ویلیج و مذاکرات صلح افغانستان

صبح نو

حمله به گرین ویلیج و مذاکرات صلح افغانستان

در‌حالی‌که خلیل‌زاد برای نهایی‌سازی توافق صلح با طالبان در کابل به‌سر می‌برد، این گروه شب گذشته حمله گسترده‌ای علیه منطقه خارجی‌نشین کابل ترتیب داده که سوالات جدی را درزمینه صلح افغانستان به‌وجود آورده است؟ 
به‌گزارش «تسنیم»، شب گذشته حمله گسترده‌ای از طرف گروه طالبان در منطقه موسوم به گرین ویلیج در شرق کابل ترتیب داده شد؛ حمله‌ای که به‌گفته سخنگوی طالبان هدف اصلی آن مقر نیروهای بلک‌واتر آمریکایی بوده است. شاید بتوان گفت این حمله یکی از بزرگ‌ترین حملات گروه طالبان علیه نیروهای خارجی در چند ماه گذشته بوده است؛ اما نکته مهم‌تر از گستردگی، زمان انجام این حمله است؛ یعنی دقیقا زمانی که زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان، در کابل حضور دارد و با شادمانی از نهایی‌شدن توافق صلح با گروه طالبان می‌گوید.
شاید برای تحلیلگران و کارشناسان مسائل بین‌الملل این موضوع پذیرفتنی باشد که وقتی دو طرف بر سر موضوعی وارد مذاکرات نزدیک به یک‌ساله شده‌اند و هدف‌شان این است که در مذاکره بیشترین منافع خود را تأمین کنند، اعمال آن‌ها به‌سمتی پیش می‌رود که برای طرف مقابل اعتمادسازی و او را برای توافق نهایی ترغیب کنند. با‌این‌حال، دیده می‌شود همزمان با اوج‌گیری اخبار درباره نهایی‌شدن توافق صلح میان طالبان و آمریکا، گروه طالبان چند حمله گسترده و وسیع را در دستورکار خود قرار داده است و تمام این حملات دقیقا زمانی انجام می‌شود که دور نهم مذاکرات میان این گروه و آمریکا پایان یافته و همه منتظر امضای این توافق از سوی طرفین هستند. ازجمله این حملات می‌توان به حمله به مرکز ولایت قندوز و اشغال چندساعته آن، حمله به مرکز شهر پلخمری، کشته‌شدن یک تا سه نظامی آمریکایی در جنوب افغانستان و در آخرین حرکت، حمله گسترده شب گذشته به منطقه سبز کابل، یعنی منطقه حضور نیروهای خارجی و مؤسسه‌های آن‌ها اشاره کرد.
در اینجا می‌توان دو احتمال را درباره این حملات بحث و بررسی کرد:

   احتمال اول؛ بازی طالبان با افکار عمومی بدنه میانی خود
احتمال اولی که وجود دارد، این است که طالبان و آمریکا به توافق پنهانی دست می‌یابند و خود را برای اجرای این توافق آماده می‌کنند؛ ولی رهبران طالبان مشکل اساسی برای انجام این توافق دارند و آن هم از‌دست‌دادن بدنه میانی یا همان جنگجویان خود است. طالبان همواره با شعار مبارزه و جهاد با نیروهای خارجی تا زمان خروج آخرین نظامی خارجی از افغانستان پیش آمده‌اند و همین موضوع باعث شده بتوانند بدنه میانی مبارز گسترده‌ای در سراسر افغانستان برای خود دست‌وپا کنند. این بدنه که عمدتا به‌صورت ایدئولوژیک وارد گروه طالبان شده، درصورت توافق رهبران طالبان با آمریکا و اعلام آتش‌بس به‌شدت سرخورده خواهد شد و از حمایت این گروه دست برمی‌دارد و به‌احتمال فراوان با جداکردن راه خود، گروه دیگری برای مقابله با آمریکا پیدا خواهد کرد و به آن متوسل خواهد شد. حال‌آنکه این گروه چیست و چگونه عمل خواهد کرد، بحث مفصلی است که در جای دیگر به آن پرداخته خواهد شد. رهبران طالبان به‌خوبی این موضوع را درک می‌کنند و برای آرام‌ کردن اذهان افراد میانی خود پیش از توافق با آمریکا، حملات گسترده‌ای ترتیب می‌دهند و بعد این‌گونه وانمود می‌کنند که از سر قدرت آمریکا را به انجام این توافق مجبور کرده و ژست پیروز مذاکره را خواهند گرفت تا از این طریق بدنه میانی را همواره درکنار خود داشته باشد.
با تمام این‌ها، بررسی میدانی حوادث در افغانستان نشان می‌دهد این احتمال از قوت زیادی برخوردار نیست. بدنه میانی طالبان خود درگیر اصلی این حملات است و اگر فریبی در برنامه‌ریزی این حملات باشد، قطعا آن را حس خواهد کرد و دیگر شاهد از‌جان‌گذشتن این افراد در حملات انتحاری نخواهیم بود؛ حال‌آنکه همین شب گذشته عامل اصلی حمله فردی انتحاری بوده است. افزون‌براین، اگر این احتمال را بپذیریم در مدت کوتاهی این عملیات روانی لو خواهد رفت و در همین مدت ریزش در بدنه طالبان شروع خواهد شد و این احتمال با شکست مواجه می‌شود؛ پس این احتمال زیاد قابل اتکا و بررسی نیست.

    احتمال دوم؛ نارضایتی رهبری و فرماندهان نظامی طالبان از مذاکرات صلح
احتمال دومی که مطرح می‌شود، این است که رهبری طالبان و فرماندهان عمدتا نظامی این گروه از روند مذاکرات صلح در دوحه ناراضی و به‌شدت با بندهای توافق مخالف هستند. آن‌ها همواره بر خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان تأکید می‌کنند و تنها راه صلح را خروج کامل این نیروها می‌دانند. حتی در برخی موارد طالبان دیدگاه‌هایی منتشر کرده‌اند که حتی با حضور نیروهای امنیتی خارجی برای حراست از سفارت‌خانه‌های خارجی نیز مخالفت کرده‌اند. علاوه‌براین، رهبری طالبان به این جمع‌بندی رسیده است که اکنون این آمریکایی‌ها هستند به توافق صلح نیاز دارند و به دادن هر امتیازی برای خروج آبرومندانه از افغانستان حاضر هستند؛ بنابراین، نیازی نیست در شرایط کنونی، این گروه با عبور از خطوط قرمز خود اقدامات نظامی را کنار بگذارد و خود را به حزبی صرفا سیاسی تبدیل کند که درنهایت باید در پازل دموکراسی غربی تبیین‌شده آمریکا بازی کند. اکنون باید منتطر ماند و دید در روزهای آینده چه اتفاقاتی در صحنه سیاسی و نظامی افغانستان رقم می‌خورد و سرنوشت صلح در این کشور به کجا می‌انجامد.

captcha
شماره‌های پیشین