777
سه شنبه، ۱۲ شهریور ۱۳۹۸
7
روایت «صبح‌نو» از رسم جالب عزاداران مسجدجامع نارمک در شرق تهران را بخوانید

پاسداشت یاد شهدا در عزاداری‌های محرم

اهل‌محل می‌دانند اگر در طول هشت ‌سال جنگ تحمیلی ذره‌ای از خاک کشور کم نشده، به‌لطف شهدایی است که جان‌شان را دادند تا خاکمان را حفظ کنند؛ شهدایی که راه شهدای کربلا را در پیش گرفتند. پس چه زمانی بهتر از ایام شهادت شهدای کربلا برای دیدار با خانواده شهدا.

رییس سازمان حفاظت محیط‌زیست با اشاره به رأی تعطیلی:

مدارس طبیعت غیرقانونی بودند

صبح نو

روایت «صبح‌نو» از رسم جالب عزاداران مسجدجامع نارمک در شرق تهران را بخوانید

پاسداشت یاد شهدا در عزاداری‌های محرم

اهل‌محل می‌دانند اگر در طول هشت ‌سال جنگ تحمیلی ذره‌ای از خاک کشور کم نشده، به‌لطف شهدایی است که جان‌شان را دادند تا خاکمان را حفظ کنند؛ شهدایی که راه شهدای کربلا را در پیش گرفتند. پس چه زمانی بهتر از ایام شهادت شهدای کربلا برای دیدار با خانواده شهدا.


پیرمرد سعی می‌کند با دست سالم‌ترش رختخواب را جمع کند، نیمه فلج بدنش را به واکر تکیه می‌دهد و پتو را لوله می‌کند. پیرزن که در حال جاروکشیدن است، جارو را به کناری می‌گذارد و لنگان‌لنگان خودش را به همسرش می‌رساند تا جلو افتادنش را بگیرد. زن می‌داند همسرش هر سال درست حوالی همین روزها شور دیگری دارد. مردی که سال‌هاست به‌خاطر پرپرشدن سه جوانش سکته کرده و در گوشه خانه افتاده است، سالی یک‌بار جان دوباره می‌گیرد و به عشق مهمانانش از رختخواب برمی‌خیزد.

حیاتی دوباره به عشق مهمانان
دکترها گفته‌اند مردی که زمانی کاسب پرانرژی محله بود، دیگر نمی‌تواند مانند گذشته راه برود و فیزیوتراپ‌ها هم هرچه کردند، نتوانستند عوارض سکته را برطرف کنند؛ اما پیرمرد با رسیدن هفتم محرم تلاش می‌کند خودش را از رختخواب جدا کند و در جلو در خانه بنشیند. خانه قدیمی محمدآقا در بافت محلی نارمک واقع شده و کوچه‌اش مزین به‌نام سه فرزند شهیدش است. در این سال‌ها، هرچه دختر و تنها پسر بازمانده‌اش اصرار کرده‌اند تا خانه را بکوبند و به جایش آپارتمانی در محله دیگر بگیرند، راضی نشده است. پیرزن به رفت‌و‌آمدش به مسجد محل دلخوش است و پیرمرد به مهمانان آشنا و ناآشنایی که سالی یک‌بار مهمان خانه‌اش می‌شوند.

اینجا محله شهداست
اینجا محله نارمک است و سراسر کوچه‌ها و خیابان‌هایش مزین به‌نام شهیدان محله. در هر خیابانی، حداقل چند خانه را می‌توان یافت که جوانی را برای میهن تقدیم انقلاب کرده‌اند: برخی شهید دوران انقلاب‌اند، برخی دیگر شهید ترورهای کور منافقان و تعداد زیادی نیز شهدای هشت سال دفاع مقدس. در این سال‌ها نیز، تعدادی جوان در راه دفاع از حریم و حرم اهل‌بیت؟عهم؟ جان خود را از دست داده‌اند؛ اما بیشترین شهدای این محله مربوط به سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ هستند و تعداد بسیاری از آن‌ها در عملیات مرصاد جان خود را از دست داده‌اند.
ماه محرم که فرامی‌رسد در میان خانواده‌های شهدای محله ولوله‌ای برپا می‌شود. خانه‌ها همان رنگ‌و‌بوی خانه‌تکانی عید را می‌گیرد و خانواده‌های شهدایی که به‌‌دلیل بافت محلی نارمک حاضر به نقل‌مکان نشده‌اند، آماده میزبانی از مهمانانشان می‌شوند.

عهدی جاودانه با شهدای محله
از همان سال‌های اول انقلاب و همزمان با تشییع پیکر شهدای محله، مردم و متولیان مسجدجامع نارمک رسمی نیک را پایه‌گذاری کردند که نزدیک به 40 سال است، ادامه دارد. در ایام محرم و پس از اقامه نماز در مسجدجامع، مردم در دسته بزرگ سینه‌زنی راهی خانه‌های شهدا می‌شوند. پیش از شروع محرم، بسیجیان و جوانان اهل‌مسجد آمار خانواده‌های شهید را به‌روز و نقشه راه پیاده‌روی هر شب را مشخص می‌کنند.
آقای صادق‌زاده، روحانی و پیش‌نماز مسجدجامع نارمک، سردمدار دسته عزاداری هیأت حسینی مسجد است. نماز جماعت مغرب و عشا را که در مسجد اقامه می‌کند، یک «یاالله» می‌گوید و پا‌به‌پای اهل‌محل از مسجد بیرون می‌رود. هیأت مسجد بدون علم و زنجیر راهی خیابان می‌شوند، مداح مسجد روضه می‌خواند و زن‌و‌مرد و پیر‌وجوان، سینه‌زنان مدح امام حسین(علیه‌السلام) می‌گویند و اشک می‌ریزند.
 
وصیت شهدا هنوز شنیده می‌شود
هیأت به نخستین خانه شهید که می‌رسد، می‌ایستد. از ساعتی قبل، اهل‌خانه خیابان را آب‌وجارو کرده‌اند و با شربت و شیرینی به استقبال هیأت حسینی آمده‌اند. پیش‌نماز وصیت‌نامه شهید را بازمی‌کند و می‌خواند و وصف‌حالی از زندگی‌نامه و سیرت شهید می‌گوید.
آن‌ها که خانه‌شان کوچک‌تر است، در همان خیابان از مردم پذیرایی می‌کنند و مردم محله نیز از حال‌و‌روزشان باخبر می‌شوند. برخی خانه‌ها شمالی‌اند و حیاط دارند و می‌توانند میزبان افراد شوند و برخی نیز پذیرایی بزرگ‌تری دارند و می‌توانند درِ خانه را به‌روی مهمانان بیشتری بگشایند. مردم برای سر سلامتی به خانه‌ها می‌روند و دقایقی درکنار خانواده شهدا و جانبازان می‌نشینند و اگر مانند محمدآقا زمین‌گیر باشند، از آن‌ها عیادت می‌کنند و درددلشان را با گوش جان می‌شنوند.
پیش‌نماز و هیأت‌امنای مسجد نیز به یادگار هدیه‌ای به خانواده شهدا و جانبازان اهدا می‌کنند که معمولا یا یک جلد کلام‌الله مجید است یا یک نسخه از کتاب نهج‌البلاغه یا صحیفه سجادیه به‌همراه شاخه‌ای گل. حالا که ۴۰ سال از انقلاب گذشته، بسیاری از پدر‌و‌مادرهای شهدا از دنیا رفته‌اند و آن‌ها که مانده‌اند، پیر و زمین‌گیر شده‌اند. برخی هم از این محله کوچ کرده‌اند؛ اما رسم مسجد همچنان پابرجاست. هیأت عزاداری مسجد به در خانه‌های شهدایی می‌رود که والدینشان نیستند و اگر همسر، فرزندان یا برادران و خواهران شهید همچنان در آن خانه ساکن باشند، مراسم را اجرا می‌کنند و اگر از محله کوچ کرده باشند، به یاد شهدا جلو درِ خانه قدیمی‌شان می‌ایستند، سلامی می‌کنند و با قرائت فاتحه‌ای، وصیت‌نامه‌اش را می‌خوانند و راهی خانه شهید بعدی می‌شوند.

جانبازان فراموش نمی‌شوند
از ویژگی‌های محله نارمک، وجود یکی از بزرگ‌ترین آسایشگاه‌های جانبازان قطع‌نخاعی کشور است. در آسایشگاه جانبازان شهیدبهشتی، حدود 30 جانباز بالای 70درصد اسکان دارند و تحت مراقبت و مداوا هستند که شماری از آن‌ها را جانبازان قطع‌نخاع از کمر و گردن و جانبازان شیمیایی تشکیل می‌دهند. هرسال یکی از شب‌های هیأت مسجدجامع نارمک، به دیدار این سرمایه‌های انسانی اختصاص دارد. هیأتی‌ها داخل آسایشگاه می‌روند و ضمن دیدار با جانبازان، همراه با آن‌ها روضه سر می‌دهند و محفل عزاداری سیدالشهدا را برپا می‌کنند.

چگونه به هیأت بپیوندیم؟
مسجدجامع نارمک که نخستین میعادگاه نمازجمعه تهران و پایگاه مبارزان در زمان پیش از انقلاب بوده، در خیابان سمنگان محله نارمک تهران واقع شده و بیش از 129 شهید را تقدیم انقلاب کرده است که 25 نفر از آن‌ها از فرماندهان جنگ بوده‌اند.
برنامه عزاداری امسال مسجد نیز مانند سال‌های قبل از پنجم محرم همزمان با اقامه نماز مغرب و عشا آغاز می‌شود و به‌مدت 6 شب، یعنی تا روز دهم عاشورا و همزمان با برگزاری مراسم شام غریبان، ادامه خواهد داشت. کاروان این هیأت معمولا تا 10 شب خانه‌به‌خانه به شهدا سر می‌زند و پس‌از‌آن، برای پذیرایی از هیأت، دوباره به مسجد بازمی‌گردد. یکی از جذابیت‌های این محله وجود حدود 100 میدان است و ده‌ها مسجد و حسینیه است که هرکدام حداقل یک هیأت عزاداری و زنجیرزن دارند. در این ایام و در زمان تلاقی این هیأت‌ها با هیأت مسجدجامع، آن‌ها نیز دست از نوحه‌خوانی و طبل و زنجیر زنی می‌کشند و به احترام خانواده‌های شهید، با این هیأت همراه می‌شوند و جمعیت دیدارکننده به صدها نفر می‌رسد. برنامه هیأت عزاداری مردم این محله می‌تواند الگویی برای سایر محلات شهرها و روستاها در کشوری باشد که جای‌جای آن با خون شهدا رنگین شده است.

captcha
شماره‌های پیشین