776
دوشنبه، ۱۱ شهریور ۱۳۹۸
12
در آستانه سیزدهمین سال اجرای پیاپی «اپرای عروسکی عاشورا» با بهروز غریب‌پور به گفت‌وگو نشستیم

اپرای عروسکی، یک ژانر نوین ملی در هنرهای نمایشی

نمایشی که بیش از یک دهه هر سال با سالن مملو از تماشاگران روی صحنه برود، حتما خلاف‌آمد عادت تئاتر ایران است و «اپرای عروسکی عاشورا»، بهترین مصداق همین جنس از تئاتر است که بهروز غریب‌پور از سال 1387 در کنار سایر اپراهای عروسکی خود، به اجرای آن پرداخته است. این تمرکز بر یک فرم خاص مرتبط با گونه‌های بخصوصی از ادبیات کلاسیک فارسی، نشان می‌دهد که کارگردان این آثار به‌دنبال چیزی بیش از اجرای یک نمایش است؛ چیزی که خودش، آن را محصول تجربه‌هایش در تقاطع مدیوم‌های سینما، تئاتر، موسیقی و ادبیات می‌داند و تلاشی برای تکوین و تدوین یک تئوری در تجمیع آن‌ها توصیف می‌کند. حالا مداومت اجرای اپرای عروسکی عاشورا و دیگر اپراهای غریب‌پور در ارتباط مثبت مخاطب با آن‌ها، بهترین شاهد برای این ادعاست که گونه‌ای جدید در میان گونه‌های نمایشی ایران و جهان به تئاتر معاصر عرضه شده است. در ادامه، گفت‌وگوی «صبح‌نو» را با بهروز غریب‌پور می‌خوانید.

شماره‌های پیشین